Σε ένα άρθρο – παραλήρημα
Του Πέτρου Λυραντωνάκη 
Σε ένα άρθρο – παραλήρημα που δημοσίευσε η «Καθημερινή» ο παριστάνων τον «αντιπρόεδρο» της «κυβέρνησης» της κατεχόμενης πατρίδας μας ξεσπάθωσε κατά των blogs. Υποστήριξε πως η ανωνυμία των blogs τα μετέτρεψε στο «απόλυτο σύμβολο ακραίου λαϊκισμού και συνωμοσιολογίας», ενώ τις αναρτήσεις τις παρομοίασε με «αναγραφή συνθημάτων τη νύχτα σε τοίχους και χωρίς υπογραφή». Τον ενοχλούν επίσης τα ελληνικά που χρησιμοποιούνται στα blogs: «ο δημόσιος λόγος των blogs είναι ο χειρότερος βιαστής της ελληνικής γλώσσας» σημειώνει. Το διασκεδαστικό με τις «ανησυχίες» του κου Πάγκαλου είναι πως πιστεύει ότι πίσω από τα blogs κρύβονται συμφέροντα και εξυπηρετούνται εκβιασμοί, και όλα αυτά τα εκφράζει μέσα από την εφημερίδα ενός συγκροτήματος ιδιοκτησίας εφοπλιστή! Ξεχνάει βεβαίως το τι συμφέροντα εξυπηρετεί ο όμιλος που του έδωσε βήμα, τις «αμαρτωλές» σειρές τύπου «1821», τους αρθρογράφους του ύποπτου και με υπερατλαντικές χρηματοδοτήσεις ΕΛΙΑΜΕΠ που συχνά πυκνά γράφουν στην «Καθημερινή» και άλλα πολλά. Ανησυχεί επίσης γιατί όπως λέει το καλύτερο δίκτυο blogs το συνθέτουν «εκβιαστές και ακροδεξιοί».
Ας τα πάρουμε ένα, ένα. Πρώτον, δικαίωμα να δημιουργούν και να γράφουν σε blogs έχουν ΟΛΟΙ, είτε αρέσει στον Πάγκαλο, είτε όχι. Σε αυτούς περιλαμβάνονται πολίτες με κάθε είδους απόψεις, ακόμα και γραφικές : Από ουφολόγους και καφετζούδες μέχρι πασοκοταλιμπάν του ΔΝΤ. Υπάρχουν αξιολογότατα blogs για εξειδικευμένα θέματα, ενημερωτικά blogs, τις πιο πολλές φορές πολιτικώς χρωματισμένα – που όμως δεν κρύβουν την πολιτική τους οπτική με τον φερετζέ της «αντικειμενικότητας» των νταβατζήδων, blogs που ασχολούνται με τέχνες και ό,τι άλλο βάλει ο νους σας. Μέσα στα χιλιάδες blogs της ελληνικής μπλογκόσφαιρας υπάρχουν αρκετά που ξεχωρίζουν, είτε για την διαρκή ενημέρωσή τους, είτε γιατί ο διαχειριστής πιάνει τον παλμό της κοινής γνώμης και εκφράζει πολύ κόσμο κλπ. Μέσα σε όλους αυτούς υπάρχουν ως ασήμαντη μειοψηφία και οι εκβιαστές, όπως υπάρχουν και στην έντυπη και «καθώς πρέπει» δημοσιογραφία, οι οποίοι όμως το πολύ-πολύ να εκβιάζουν ζητώντας τίποτα «ψιλά» για να μη βγάλουν κάποιο θέμα. Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν κυρίως επαγγελματίες δημοσιογράφοι που παριστάνουν τον blogger. Από την άλλη στην «κανονική» δημοσιογραφία, η οποία στην εθνικής εμβέλειας υπόστασή της ελέγχεται από καμία δεκαριά -το πολύ- μεγαλοκαρχαρίες, οι εκβιασμοί δε στοχεύουν σε «ψιλά», αλλά σε δημόσια έργα και σε χοντρές αρπαχτές, κρατικές διαφημίσεις κλπ. Μήπως ξέρει να μας πει ο κος Πάγκαλος για το πόσες φυλλάδες με μηδαμινό αναγνωστικό κοινό επιβιώνουν με αυτόν τον τρόπο; Μήπως ξέρει επίσης ποιοι επώνυμοι δημοσιογράφοι συμμετείχαν σε σεμινάρια από ανθρώπους του ΔΝΤ για να δασκαλευτούν πως θα κάμψουν τις αντιστάσεις του μέσου Έλληνα φορτώνοντάς του ενοχικά σύνδρομα;
Για τα ελληνικά που χρησιμοποιούνται στα blogs καλά θα κάνει ο κος Πάγκαλος να κοιτάξει τον εαυτό του στον καθρέφτη. Το ότι οι κυβερνήσεις των τελευταίων 30, και βάλε, χρόνων με νομοθετικά κακουργήματα τσάκισαν στη κυριολεξία τη διδασκαλία της γλώσσας (και όχι μόνο) είναι ΚΑΙ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ευθύνη. Το να μιλάει και να γράφει κάποιος τέλεια ελληνικά, αλλά να προπαγανδίζει τις θέσεις τον τοκογλύφων επώνυμα από κάποιο «σοβαρό» μέσον είναι προτιμότερο; Να υπενθυμίσω εδώ πως κάποτε οι αρχαίοι Αθηναίοι εκτέλεσαν τον αγγελιοφόρο των Περσών επειδή μεταχειρίστηκε την ελληνική γλώσσα για να μεταφέρει τις απαιτήσεις των βαρβάρων. Αλλά και ο αρχηγός του κόμματός του, μιλάει και γράφει καλύτερα ελληνικά από τον μέσο Έλληνα blogger; Δε νομίζω…
Θα θυμάστε τον πρώτο καιρό που ο Παπανδρέου έγινε αρχηγός του ΠΑΣΟΚ τι λιβάνισμα έριχνε στο διαδίκτυο, πόσο «ιντερνετάκιας» το έπαιζε για να εντυπωσιάσει. Στην πορεία όμως το διαδίκτυο εξελίχθηκε σε μεγάλο πονοκέφαλο για τα καθεστωτικά μέσα ενημέρωσης και σε ισχυρό αντίβαρο στην mainstream προπαγάνδα. Συγκλονίστηκες ειδήσεις δεν έπαιξαν ΠΟΤΕ στα «καθώς πρέπει» μέσα ενημέρωσης, ή έπαιξαν «στα ψιλά» αφού πρώτα είχε πάρει φωτιά το διαδίκτυο, όπως στην περίπτωση της απαγωγής Λερούνη από τους Ταλιμπάν, για να αναφέρω μόνο μια… Σε μεγάλο βαθμό η απόσυρση του βιβλίου ιστορίας της Ρεπούση και η απομάκρυνση της Δραγώνα από το Υπουργείο Παιδείας οφείλεται σε πιέσεις των bloggers, ενώ στις μέρες μας η συνέντευξη Καζάκη στο Κρήτη ΤV έγινε γνωστή πανελλαδικά λόγω των blogs. Μέσα από τα blogs βρήκε φωνή ο μέσος Έλληνας πολίτης να εκφράσει άμεσα τις απόψεις του, απόψεις που κατά κανόνα δεν ακούγονταν από τα συμβατικά μέσα ενημέρωσης. Τα blogs που δημιουργήθηκαν και υιοθέτησαν την «πολιτικώς ορθή» οπτική των «σοβαρών» μέσων ενημέρωσης πάτωσαν! Δεν έλειπε αυτό από το ελληνικό κοινό. Αν θέλω να ακούσω πόσο διεφθαρμένος και τεμπέλης είμαι και ότι πρέπει να κατεβάσω τα παντελόνια μου για να σωθώ, θα ανοίξω να δω ένα δελτίο των 8. Αν θέλω να μάθω πως είμαι ένας μπάσταρδος βαλκάνιος πληθυσμός που δεν έχει ελληνική καταγωγή θα δω κάποιο «σοβαρό» ντοκιμαντέρ στο κανάλι κανενός μεγαλοκαρχαρία, αν θέλω να φάω τουρκολαγνεία και σιρόπια από μπακλαβάδες να στάζουν, τα «καθώς πρέπει» μέσα θα με ταΐσουν τις ανάλογες σειρές. Απέναντι σε αυτή την προπαγάνδα η ελληνική μπλογκόσφαιρα αντεπιτίθεται με μεγάλη επιτυχία. Τα πιο δημοφιλή blogs είναι αυτά που ο κος Πάγκαλος, ως γνήσιο πολιτικό απολίθωμα της εποχής του, χαρακτηρίζει «ακροδεξιά». Αν ορίσουμε ως ακροδεξιό τον αυταρχικό και τον υπηρέτη της πλουτοκρατίας τότε μάλλον ο χαρακτηρισμός αυτός περιγράφει την κυβέρνηση του κου Πάγκαλου.
Σε τελευταία ανάλυση δεν αξίζει να ασχολούμαστε και πολύ με τον πολιτικό εμετό που ξερνάει κάθε τόσο ο οποιοσδήποτε ξοφλημένος πολιτικός. Ο κος Πάγκαλος έχει τους λόγους του να ανησυχεί, παρακολουθεί την επικαιρότητα και βλέπει μαύρα σύννεφα να πλησιάζουν για αυτόν και την κυβέρνησή του και ανησυχητικές διαδικτυακές ομοιότητες με τον κοντινό γεωγραφικό μας περίγυρο… Η αρχή του ξηλώματος του καθεστώτος Μουμπάρακ θυμάστε από πού ξεκίνησε;