Εκακοσύνεψ’ ο καιρός
κι πρώτη ψιχαλίδα
ένα φυντάνι πότισε
στο γ-κήπο την ελπίδα.
Έφταξε βαρυχειμωνιά
δριμύς χιονιάς σιμώνει
και ποταμός ειν’ ο λαός
π’ άρχιξε και φουσκώνει.
Και θα γενεί ο ποταμός
τσουνάμι και θα σπέρνει
καταστροφή στο διάβα ν-του
και πράμα δε το στένει
Κι ο ζόρες είναι η αρχή
κοντοσυμών΄ η ώρα
απού θα σηκωθεί ψηλά
να σκεπαστεί η χώρα.
Και να πλυθεί κι απ΄ τη βρωμιά
κι ίσως ξεμαγαρίσει
κι όσοι το προκαλέσανε
ούλους να τιμωρήσει.
Κωστής Κοντογιάννης