Η ανησυχία για την ρύπανση 
του περιβάλλοντος και η προστασία του είναι μια τάση που τον τελευταίο καιρό βρίσκει περισσότερους συμμάχους. Οι περισσότερες μορφές ενημέρωσης(τηλεόραση, εφημερίδα) αφιερώνουν εκτενή άρθρα για το περιβάλλον και τι κλιματική αλλαγή.
Παρόλα αυτά είναι συνετό να προσέξουμε να μην οδηγηθούμε σε μια κλιματό-υστερία που κάποιο καλό δεν νομίζω πως προσφέρει. Η σωστή συμπεριφορά προς το περιβάλλον είναι ένα θέμα που δεν αλλάζει ούτε διαμορφώνεται σε μία ημέρα.
Όπως η σωστή διατροφή ή γυμναστική χρειάζεται χρόνο να εμπεδωθεί και να γίνει κομμάτι της καθημερινότητας, το ίδιο συμβαίνει και με τη σωστή περιβαλλοντική αντίληψη. Το θέμα είναι εμείς πως χειριζόμαστε τις όποιες περιβαλλοντικές ανησυχίες μας. Αν το περιβάλλον και ο ξαφνικός μας έρωτας με αυτό είναι μια πετυχημένη μόδα τότε τα πράγματα είναι ανησυχητικά καθώς είναι καταδικασμένη να έχει την κατάληξη όλων των μοδάτων τάσεων.
Το θέμα είναι να υπάρξει ενδιαφέρον και προτάσεις. Πρόσφατα διάβασα το εξής: πως λιγότερους φόρους σε όσους περιορίζουν το περιβαλλοντικό αποτύπωμα και προστατεύουν την ποιότητα των επιφανειακών υδάτων, τιμολόγηση του νερού άρδευσης που χρησιμοποιείται στην γεωργία και απαγόρευση της οικιστικής ανάπτυξης εντός των ορίων των παράκτιων υγροτόπων, προτείνει στην τελική της έκθεση, η Υποεπιτροπή Υδατικών Πόρων της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Περιβάλλοντος
Αυτό που μας ζητούν οι ειδικοί είναι να υιοθετηθούν οι απαραίτητες αλλαγές τόσο στη προσέγγιση των κυβερνήσεων αλλά και τον πολιτών στον τρόπο ζωής τους γενικότερα. Σε μία τόσο δύσκολη περίοδο, όπως αυτή που διανύουμε, θέλουμε να στείλουμε ένα μήνυμα: αν πραγματικά πιστέψουμε σε κάτι, μπορούμε να το πετύχουμε. Το περιβάλλον έχει δικαίωμα να σωθεί πριν προλάβει να γίνει και αυτό ντεμοντέ!
Βάιος Ντάφος, φοιτητής φιλολογίας
save