Το παρακάτω άρθρο έχει ως μοναδικό σκοπό την αφύπνιση της σκέψης και την παρότρυνση για προβληματισμό
Έχετε διαβάσει γαλλική λογοτεχνία 19ου ή ακόμη και 20ου αιώνα, η οποία είναι αλήθεια, πιο προσιτή στα θέλω και στις ανάγκες του σύγχρονου ανθρώπου; Ε, λοιπόν, εκεί συναντάμε ήρωες οι οποίοι αναδείχτηκαν μέσω της διαφορετικότητάς τους. 
Η Jeanne, κεντρικό πρόσωπο στο έργο «Une vie» του Maupassant ζει μια ζωή αλλόκοτη, βασανιστική, ακόμα και μαρτυρική θα έλεγε κανείς, γιατί η σκέψη της, το μυαλό της και όλο της το είναι, δε συμβιβαζόταν με τον καθωσπρεπισμό και τη λογική της εποχής.
Η Madame Bovary, ηρωίδα στο έργο του Flaubert δίνει τέλος στη ζωή της, διότι ως ον διαφορετικό, ζει το ανικανοποίητο. Διαφέρει, δεν ευτυχεί ανάμεσα στους ανθρώπους, αυτοαποκλείεται, αυτοκτονεί.
Και ο Mersault, στον «Ξένο» του Albert Camus; Πώς ένας απαθής αρνητής της πραγματικότητας, φτάνει να μας γεννά αισθήματα συμπάθειας; Διαβάστε τα αξίζουν! Μια οσμή να πάρετε από το καθένα θα καταλάβετε… αυτοί οι άνθρωποι αντιπροσωπεύουν το ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ!
Ας πάρουμε την περίπτωση που εμείς οι ίδιοι νιώθουμε διαφορετικοί.
– Είμαι ένα παιδί που αρνείται τον στερεότυπο τρόπο κοινωνικής του ανάπτυξης. Για παράδειγμα, απαιτώ ένα σωστό σχολείο, δεν κάνω φροντιστήριο, ούτε καμιά δραστηριότητα, την οποία θεωρώ ανούσια, δεν πάω επειδή «όλοι πάνε».
– Είμαι μια μάνα που δε στέλνει το παιδί της στον παιδικό σταθμό από το δεύτερο έτος της ζωής του για να «κοινωνικοποιηθεί». Η συνείδηση μου, μου λέει πως ένα παιδί 24 μηνών χρειάζεται ακόμη τη θαλπωρή και την ασφάλεια των γονιών του.
– Είμαι άντρας που επιλέγει να πάρει ΑΥΤΟΣ την 9μηνη άδεια πατρότητας και να μεγαλώσει το παιδί του, ενώ η σύζυγος του εξακολουθεί να εργάζεται.
Σκεφτείτε αν ΕΣΕΙΣ κάνατε τη διαφορά, πώς θα νιώθατε;
Ας το δούμε όμως κι από την απέναντι πλευρά. Πώς αντιδρούμε όταν κάποιος άλλος είναι διαφορετικός;
– Τι θα λέγατε σε μια γυναίκα που σας λέει, πως από επιλογή, δεν κάνει δεύτερο παιδί; Κι μη μου πείτε πως ποτέ δεν αναφέρατε φράσεις του τύπου: «Ένα ίσον κανένα», «Είσαι εγωίστρια. Θα αφήσεις το παιδί χωρίς αδέρφια;».
– Πως θα αντιμετωπίζατε ένα υπέρβαρο άτομο στην παραλία;
– Πώς θα φερόσασταν σε μια κυρία η οποία θα έμπαινε στο κατάστημά σας ντυμένη σικ και πώς όταν θα έμπαινε κάποια ντυμένη φτωχικά;
Ελάτε τώρα….
Είτε πρόκειται για την Jeanne του Maupassant, είτε για τον Mersault του Camus, η διαφορετικότητα ξενίζει, προκαλεί, γοητεύει και μισείται!
Μέχρι το ραντεβού της επόμενης βδομάδας σας βάζω μια άσκηση με δυο σκέλη: διαβάστε ένα βιβλίο κλασσικής λογοτεχνίας και έπειτα… ΤΟΛΜΗΣΤΕ ΤΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ.
Άννα Μοραλίδου, καθηγήτρια γαλλικής γλώσσας, e-mail: annamor74@yahoo.gr