Η Κρήτη είναι από τους πιο δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς με πάνω από
3 εκατομ. τουρίστες ετησίως . 
Ο τουρισμός είναι και η δεύτερη σημαντικότερη οικονομία της Κρήτης, και φυσικά παρά τα προβλήματα έχει της απαραίτητες υποδομές για την υποστήριξη του.
Με βάση λοιπόν τα παραπάνω θα έλεγε κάποιος ότι είναι εύκολο να δημιουργεί κανείς τουριστικές επιχειρήσεις και να έχουν μέλλον.
Αναλύοντας όμως τα στοιχεία του τουρισμού της Κρήτης ,διαπιστώνουμε το εξής :
το σύνολο του τουρισμό έχει αναπτυχθεί στη παραλιακή περιοχή γύρω από το νησί .
Το σύνολο των επισκεπτών έρχεται για τον ήλιο, τη θάλασσα και τη αναψυχή, και έχει αναπτυχθεί έτσι γιατί εμείς του δώσαμε αυτή την κατεύθυνση.
Όμως αυτό το μοντέλο άρχισε από την δεκαετία του ’90 να έχει δυσκολίες ,γιατί άρχισαν να αναπτύσσονται και άλλοι προορισμοί με το ίδιο η παρόμοιο προϊόν, αυτό από την μία και το ενδιαφέρον μιας μεγάλης μερίδας τουριστών από την άλλη που ζητούσαν κάτι διαφορετικό :
– με ενδιαφέρον για τη φύση
-την κοινωνία και τον πολιτισμό των άλλων λαών
-την υγεία και την άθληση
-τα προϊόντα της γης και τις τεχνικές τους
-τις παραδοσιακές τέχνες τα ήθη και έθιμα
-την γαστρονομία των λαών που είναι κομμάτι της κουλτούρας των φυσικά
-ακόμη και οι θρησκευτικές λειτουργίες και έθιμα
έγιναν αντικείμενο ενδιαφέροντος .
Έτσι με την προτροπή και βοήθεια του κράτους άρχισαν να αναπτύσσονται οι πρώτες επιχειρήσεις τουρισμού στην ενδοχώρα της Κρήτης αξιοποιώντας κάποια από τα ειδικά χαρακτηριστικά που αναφέρθηκαν παραπάνω .
Είναι σίγουρο πως μπορεί κανείς να αξιοποίηση πολλά από τα σημαντικά στοιχεία που διαθέτει μια περιοχή , και εδώ ξεκινάει το πρώτο πρόβλημα.
Η περιοχή που είναι εγκατεστημένη μια επιχείρηση μπορεί να διαθέτει πολλά στοιχεία όμως εσύ πρέπει να επιλέξεις εκείνα που είσαι σε θέση να γνωρίζεις καλύτερα και να προσεγγίσεις καλύτερα και με την πιο αυθεντική μορφή .
Παραδείγματος χάριν, αν ασχοληθείς με την παραδοσιακή κουζίνα και διατροφή πρέπει να γνωρίζεις καλά τα προϊόντα και ο μάγειρας σου να μην είναι σεφ με σπουδές στη γαλλική η την κινέζική κουζίνα.
Αν θέλεις να προσεγγίσεις τη φύση, θα πρέπει να χαράξεις διαδρομές σ’ αυτή και να γνωρίζεις τα φυτά η τα ενδιαφέροντα που θα πρέπει να δει ο επισκέπτης .
Το λίγο από όλα δεν βοηθάει, αντίθετα η ειδίκευση σε κάποιες ασχολίες και ενδιαφέροντα με προγράμματα και γνώσεις, είναι το σημαντικό .
Με δύο λόγια ότι κάνεις πρέπει να είναι προσαρμοσμένο στο περιβάλλον που επιχειρείς και να είναι αυθεντικό.
Δεν ξέρω αν τον τουρισμό αυτό τον ονομάσομε αγροτουρισμό η τουρισμό υπαίθρου, η τουρισμό ειδικών ενδιαφερόντων, η κάπως αλλιώς, σημασία έχει να τον προσαρμόσουμε στον φυσικό και κοινωνικό περιβάλλον της κάθε περιοχής.
Σένα χωριό που τα σπίτια είναι κτισμένα με μια ιδιαίτερη αρχιτεκτονική δεν θα κτίσομε μοντέρνα κτήρια .
Στη φύση που τους μόνους ήχους που ακούς είναι των πουλιών και των ζώων δεν θα εγκαταστήσουμε θορυβώδεις δραστηριότητες.
Όμως όπως πολλά πράγματα στην χώρα μας, έτσι και στο τομέα αυτό, όλα έγιναν χωρίς πολύ μελέτη χωρίς σχέδια.
Γιατί με προτροπές και διακηρύξεις, με κατευθύνσεις που άλλαξαν και αλλάζουν με βάσει τα προσωπικά πιστεύω και τις αντιλήψεις του κάθε φορά υπεύθυνου φτάσαμε να μην ξέρουμε τι ακριβώς είναι αυτό που θέλουμε να κτίσουμε.
Θα προσπαθήσω να δώσω, ορισμένα βασικά χαρακτηριστικά του χώρου και κάποια απαραίτητα πρέπει που τον καθορίζουν. Ορισμένα ίσως φανούν απλοϊκά και αυτονόητα όμως στο σημείο που είμαστε, τα αυτονόητα δεν ισχύουν και τα βασικά αντιπαρέρχονται .
Δεν γίνεται να συζητάς και να σχεδιάζεις ΠΡΑΣΙΝΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ αν δεν εμπεριέχει την ανάπτυξη του τουρισμού στην ύπαιθρο.
Δεν μπορείς να μιλάς για ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΥΠΑΙΘΡΟΥ πέρα ή έξω από τις νέες ήπιες μορφές τουρισμού αυτής.
Δεν μπορείς να προσδοκάς καλό ΜΕΛΛΟΝ ΓΙΑ ΤΑ ΑΓΡΟΤΙΚΑ ΜΑΣ ΠΡΟΪΟΝΤΑ, αν δεν τα συνδέσεις με το διατροφικό μας πρότυπο και τον τουρισμό που θα προβάλλει αυτό το πρότυπο.
Δεν μπορείς να μιλάς για το μέλλον της κοινωνίας της υπαίθρου , χωρίς ανάπτυξη σε ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ από τις οποίες η σημαντικότερη είναι οι νέες μορφές τουρισμού σε αυτήν.
Γιατί οι νέες μορφές τουρισμού στην ύπαιθρο
είναι από την φύση τους ΗΠΙΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΥΝ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
Αναδεικνύουν τα ΑΓΡΟΤΙΚΑ ΜΑΣ ΠΡΟΙΟΝΤΑ
Συνδέονται και τροφοδοτούνται από τις ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΤΗΣ ΥΠΑΙΘΡΟΥ και τον ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΤΟΥΣ
Όμως η ανάπτυξη ενός κλάδου δεν γίνεται με λόγια, δεν αρκούν οι προϋποθέσεις δεν φτάνουν οι διακηρύξεις και προπαντός δεν χρειάζονται άλλα πειράματα και αυτοσχεδιασμοί.
ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ:
ΜΕΛΕΤΕΣ ΚΑΙ ΣΧΕΔΙΑ
ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΚΑΙ ΕΡΓΑ
ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΚΑΙ ΝΟΜΟΙ γι’ αυτό που κάνουμε.
Ο νέος αυτός κλάδος του τουρισμού θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως
Η ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ
Και είναι παράλληλη τουριστική Ανάπτυξη γιατί αναπτύσσεται πέρα και έξω από τα πρότυπα που υπάρχουν πέρα από το οργανωμένο μαζικό βιομηχανικό μοντέλο.
Υπάρχουν σήμερα επιχειρήσεις του άλλου τουρισμού στην ύπαιθρο όχι απλά αξιόλογες αλλά πολύ σημαντικές και πρωτοπόροι ακόμη και έξω από τα σύνορα της Ελλάδας, που παρέχουν διαμονή αλλά και δράσεις σημαντικές σε αναπαλαιωμένα αλλά και νέα κτίρια προσαρμοσμένα στο περιβάλλον και δραστηριότητες που συνδέουν τον πρωτογενή και δευτερογενή τομέα της υπαίθρου με τις υπηρεσίες τουρισμού.
Όλες όμως είναι στα όρια της επιβίωσης και αυτό γιατί το πελατολόγιο είναι ακόμη μικρό η κίνηση περιορισμένη γιατί η
Η ΚΡΗΤΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΗ ΩΣ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟΣ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ
Δεν μας ξέρουν στο εξωτερικό , δεν μας ξέρουν και στην Ελλάδα.
Έχουμε καλά προϊόντα αλλά δεν έχουμε πελατεία γιατί δεν το γνωρίζουν οι εν δυνάμει πελάτες μας.
Ο πρώτος τομέας λοιπόν που πρέπει να ρίξουν το βάρος τους και οι επιχειρήσεις και η πολιτεία είναι η διαφήμιση αυτού του νέου του άλλου Κρητικού Τουρισμού.
Έχουμε την αρχή μιας διαφαινόμενης καλής πορείας που θα δώσει διέξοδο και θα πρωτοστατήσει στην ανάπτυξη, αρκεί να δούμε με προσοχή, επιχειρηματίες και πολιτεία ,τα προβλήματα που υπάρχουν και να τα λύσουμε όσο γίνεται πιο γρήγορα.
Μέγα ζήτημα:
Χωροταξικός σχεδιασμός: Τι προβλέπεται και τι καθορίζετε για τον τουρισμό υπαίθρου, για να μην φτιάξουμε καινούργια Μαλια και Χερσονήσους στην ενδοχώρα.
Η υποδομή που υπάρχει στην ύπαιθρο όχι μόνο δεν λύνει αλλά και δημιουργεί προβλήματα.
Είναι φορές που τα 30χιλιομ. από το αεροδρόμιο ο ξένος τα κάνει 100 και 150 χιλιόμετρα χαμένος στην ενδοχώρα, χωρίς ταμπέλες και σημάνσεις.
Δεν θα μιλήσω για τις σημάνσεις μνημείων, διαδρομές που καταγράφονται αλλά δεν σημαίνονται ακόμη και διεθνή μονοπάτια όπως το μονοπάτι Ε4 κάπου δεν υπάρχουν. Αν πούμε δε για τα σκουπίδια στους δρόμους για την καθαριότητα γενικά, καλύτερα άστο, μόνιμο παράπονο των πελατών μας τα σκουπίδια στους δρόμους και τα σκοτωμένα ζώα.
Ότι αναφέρεται για την ύπαιθρο είναι ευθύνη και υποχρέωση των δήμων να τα λύσουν.
Οι επιχειρηματίες του χώρου, τις περισσότερες φορές είναι άνθρωποι με ελλιπείς γνώσεις – αγρότες, βιοτέχνες και αλλά επαγγέλματα – που δεν έχουν γνώσεις, από τη απλή επικοινωνία με τον ξένο έως και τη γνώση και τη δυνατότητα προσφοράς βασικών υπηρεσιών όπως πρέπει. Χρειάζεται εκπαίδευση και ίσως από κοινού ανά περιοχή, αντιμετώπιση κάποιων δραστηριοτήτων, είτε ως δίκτυα, είτε ως συνέργιες και γιατί όχι ως υπηρεσίες των δήμων προς τους επιχειρηματίες του κλάδου.
Οι επιχειρήσεις Αγροτουρισμού λειτουργούν (υπολειτουργούν) όλο το χρόνο και πολλές από αυτές – που είναι και οι μεγαλύτερες – χρησιμοποιούν προσωπικό το οποίο είτε δεν βρίσκουν είτε αδυνατούν να πληρώσουν .Θα μπορούσε η πολιτεία, κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις να επιδοτεί την εργασία σε αυτούς που απασχολούν και το χειμώνα το προσωπικό τους .
Νομίζω ότι με τα παραπάνω έδωσα μια εικόνα της κατάστασης του κλάδου. Η αντιμετώπιση αυτών των καταστάσεων που είναι ευθύνη και των επιχειρηματιών και της πολιτείας , θα καθορίσει και την πορεία και το μέλλον του τουρισμό της υπαίθρου.
Τριάντα εκατομμύρια Ευρωπαίοι κάνουν τουρισμό σε εναλλακτικούς προορισμούς. Τα στοιχεία είναι του υπουργείου τουρισμού, σε εμάς από αυτούς πόσοι έρχονται;
Δεν φτάνει να μιλάμε στην επαρχία της Ελλάδος για εναλλακτικό τουρισμό πρέπει να το πούμε εκεί που είναι οι εν δυνάμει πελάτες μας , στο εξωτερικό δηλαδή και εμείς δεν το λέμε ακόμη. Δείτε τις μέχρι τώρα εκθέσεις μας και τι προβάλλουν δείτε τα slogan και τις διαφημίσεις.
Ίσως είναι η ευκαιρία να δούμε αλλιώς το μέλλον μας
Να το δουν αλλιώς οι επιχειρηματίες .Να το δει αλλιώς η πολιτεία
Χρειαζόμαστε ένα νέο επώνυμο προϊόν στον τουρισμό
Αναγνωρίσιμο και μοναδικό
Έχουμε όλα τα στοιχεία γι’ αυτό. Και το όνομα το καθορίζει το ίδιο το προϊόν με τα μοναδικά στοιχεία που εμπεριέχει:
γιατί η φύση μας είναι μοναδική
ο πολιτισμός μας και η κοινωνία μας επίσης
τα προϊόντα μας και οι τεχνικές μας το ίδιο
Έχουμε την δυνατότητα να πάμε μπροστά
ΓΙΑΝΝΗΣ Β. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ
ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΜΥΛΟΠΟΤΑΜΟΥ