Τα ναρκωτικά είναι μία λέξη χιλιοειπωμένη αλλά και μάστιγα της εποχής που πλήττει κυρίως
εμάς τους νέους. Πολλοί μαθητές, φοιτητές και γενικά πολλοί νέοι άνθρωποι δοκιμάζουν ναρκωτικές ουσίες υποκινούμενοι από μια εσφαλμένη αντίληψη ότι η μία φορά δεν βλάπτει.
Στις περισσότερες περιπτώσεις η χρήση γίνεται με τη θέληση του ίδιου του ατόμου έχοντας γνώση αυτού που δοκιμάζουν. Έλκονται από αυτά καθώς το «απαγορευμένο είναι πάντα πιο γλυκό».
Αυτό όμως που δεν λαμβάνουμε υπόψη είναι δραματικές και στην πορεία ανεξέλεγκτες αλλαγές που προκαλούν στην εγκέφαλο οι «απαγορευμένες ουσίες».
Σαφώς και υπάρχει πυρήνας ανθρώπων- εκμεταλλευτών που μέσα από εμπόριο ουσιών θέλουν να βγάλουν πολλά λεφτά. Παρόλα αυτά δεν πρέπει να λείπει η προσωπική ευθύνη όταν μιλάμε για νέους ενήλικες.
Για μένα το ζήτημα δεν είναι όμως μόνο αυτό. αν εμείς οι ίδιοι αντιμετωπίζαμε πρόβλημα ναρκωτικών γνωρίζουμε που θα έπρεπε να απευθύνουμε; Ποια κέντρα ενημερώνουν και ποια προσφέρουν βοήθεια;
Παγκόσμιο είναι το πρόβλημα των ναρκωτικών και πολυδιάστατος ο αγώνας για την αντιμετώπισή του. Συνδέεται με την υγεία, την κοινωνική συνοχή, τις διεθνείς ανισότητες, τη διαφθορά και την εγκληματικότητα, την ειρήνη και την σταθερότητα ολόκληρων περιοχών, την προστασία του περιβάλλοντος.
Δεν πρέπει τόσο να προβάλλουμε το μέγιστο του προβλήματος και να πανικοβάλουμε αλλά να δώσουμε έμφαση στην πρόληψη και στους τρόπους αντιμετώπισης και καταπολέμησης του.
Ένας ενημερωμένος και συνειδητοποιημένος πολίτης είναι ανίκητος και μπορεί να τα φέρει όλα εις πέρας, Έτσι οφείλουμε να σκεφτόμαστε και να πράττουμε.
Τίποτα δεν είναι αδύνατο αρκεί να συνειδητοποιήσουμε τι θέλουμε να προστατέψουμε και θα το κάνουμε. Αν αντιμετωπίσουμε τι μάστιγα των ναρκωτικών δίνουμε προβάδισμα στην ίδια τη ζωή, και αυτό νομίζω πως αξίζει.
Βάιος Ντάφος-Φοιτητής Φιλολογίας