Το Ρέθυμνο αντί να πηγαίνει μπροστά, παραμένει στάσιμο
Έφτασε η ώρα για την κορυφαία πολιτιστική δραστηριότητα της πόλης μας! 42 ομάδες, 15000 χιλιάδες περίπου καρναβαλιστές, πολλές χιλιάδες επισκεπτών προερχόμενοι από τους γειτονικούς νομούς και από περιοχές εκτός Κρήτης, φαγοπότι και ξέφρενα πάρτι σε διάφορα σημεία της πόλης έρχονται να συνθέσουν το εορταστικό σκηνικό της αυριανής μέρας της μεγάλης παρέλασης.
Οι αυριανές εκδηλώσεις κορυφώνουν τη γιορτής της αποκριάς, ενώ τα λουκουμά της Δευτέρας σημάνουν το τέλος μιας «ζωηρής» περιόδου για το Ρέθυμνο. Καλή η καλοπέραση, καλή η ανεμελιά και η τρέλα του τριημέρου, καλή η «μπάζα» ξενοδόχων και ιδιοκτητών καταστημάτων, καλή η προσπάθεια για ευαισθητοποίηση του κοινού μέσα από τα οικολογικά μηνύματα της διοργάνωσης του καρναβαλιού -και πρωτύτερα του κυνηγιού, αλλά δυστυχώς όλα είναι εφήμερα. Από εκεί και πέρα τι γίνεται;
Το Ρέθυμνο αντί να πηγαίνει μπροστά, παραμένει στάσιμο και σε πολλές περιπτώσεις κάνει βήματα πίσω. Την ώρα που κινήσεις, όπως η σχεδόν καθολική ενεργοποίηση του ρεθεμνιώτικου κοινού την περίοδο της αποκριάς, δείχνουν ότι είμαστε ικανοί για πολλά πράγματα, ελλοχεύουν κίνδυνοι για την πόλη μας, με πιο χαρακτηριστικό την αποδυνάμωση του Πανεπιστημίου του Γάλλου. Την εβδομάδα που πέρασε ξαναήρθε στην επιφάνεια το θέμα της ενδεχόμενης μεταφοράς υπηρεσιών του Πανεπιστημίου Ρεθύμνου στο Ηράκλειο, με αιτιολογίες την έλλειψη προσωπικού και την απροθυμία υπαλλήλων -οι οποίοι είναι υπεράριθμοι στο Ηράκλειο αναλογικά με τον αριθμό των σχολών και των αναγκών τους- να εργαστούν στη διοίκηση του εντόπιου Ιδρύματος.
Εφόσον, δικαιολογίες αποτελούν η έλλειψη αλλά και η απροθυμία προσωπικού, ας προκηρυχθούν νέες θέσεις από τον ΑΣΕΠ, είτε εποχικού είτε μόνιμου προσωπικού, προκειμένου για τη στελέχωση των υπαλληλικών διοικητικών θέσεων του Πανεπιστημίου Ρεθύμνου. Από τη μία, είναι σίγουρα δύσκολο να υπάρχει απαίτηση για δημιουργία νέων δημοσιοϋπαλληλικών θέσεων μέσα στην οικονομική ύφεση που διανύει η χώρα, από την άλλη υπάρχουν τόσοι άνεργοι πτυχιούχοι ΠΕ και ΤΕ που θα έσπευδαν αμέσως να ανταποκριθούν στο κάλεσμα μιας προκήρυξης. Και σε τελική ανάλυση, αν η απροθυμία των ήδη υπαρχόντων υπαλλήλων να εργαστούν στο Ίδρυμα του Ρεθύμνου αποτελεί πραγματική αιτία, αυτό πρέπει να απασχολήσει την πολιτεία, διότι δεν μπορεί μια τέτοια στάση να «καταδικάζει» μια ολόκληρη πόλη. Διότι για το Ρέθυμνο, το Πανεπιστήμιου και ό, τι αυτό συνεπάγεται συνιστούν στοιχεία ζωτικής σημασίας, σε πνευματικό αλλά και οικονομικό επίπεδο.
Ας ελπίσουμε ότι τα ΑΕΙ Ρεθύμνου δε θα αποδυναμωθούν, προς όφελος του γειτονικού αντιστοίχου Ιδρύματος. Κι ότι γενικότερα, πέρα από το θέμα του Πανεπιστημίου, η καινούρια «καλλικρατική» πραγματικότητα, με την Περιφέρεια να εδρεύει στον κατά τεκμήριο μεγαλύτερο νομό της Κρήτης, να επιφέρει τα αντικειμενικά επιθυμητά αποτελέσματα του φρέσκου σχεδίου της αυτοδιοίκησης. Δηλαδή τη συνέχεια της αποκέντρωσης, έστω με νέα κριτήρια, και όχι το συγκεντρωτισμό.
Νίκος Πολιουδάκης
Πτυχιούχος Επικοινωνίας & ΜΜΕ
Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών