Όλο αυτό τον καιρό παρακολουθώ με φανατισμό
- Όλο αυτό τον καιρό παρακολουθώ με φανατισμό τα Δελτία Ειδήσεων και τις εκπομπές πολιτικού (και μερικές φορές απολίτιστου) διαλόγου για να μπορέσω να καταλάβω τι στο καλό συμβαίνει σε αυτή την καλο-χώρα. Ομολογώ ότι δυσκολεύομαι πολύ.
- Παρά ταύτα το μέχρι αυτή τη στιγμή συμπέρασμά μου είναι ότι οι περισσότεροι από όλους εκείνους τους αστέρες της TV (πολιτικούς, δημοσιογράφους, καθηγητάδες αλλά κάποιους ειδικούς) φαίνεται να μην έχουν αντιληφθεί τι συμβαίνει σήμερα στη χώρα ή να προσποιούνται ότι δεν γνωρίζουν. Γιατί άραγε συμπεριφέρονται έτσι; Υπάρχει κάποιος λόγος;
- Η σκληρή πραγματικότητα είναι ότι τόσο το έλλειμμα όσο και το χρέος της χώρας είναι πολύ μεγάλα. Σε αυτό υπάρχει απόλυτη συμφωνία. Εκείνο που αμφισβητούν οι διάφοροι νταβατζήδες της πολιτικής ζωής μας (και δεν εννοώ μόνο τους πολιτικούς) είναι ποιος τα «έφαγε» αυτά τα λεφτά και ποιος θα τα φέρει πίσω! Σε αυτό το σημείο αρχίζει η « σύγχρονη ελληνική κοινωνική και πολιτική τραγωδία».
- Ποιος και πως τα έφαγε; Οι πολιτικοί, όλοι μας ή πολλοί από εμάς και μαζί με αρκετούς πολιτικούς; Για να μπορέσουμε να το δούμε με ψυχραιμία θα πρέπει να βάλουμε κάτω κάποια κριτήρια «αξιακού χαρακτήρα» και να κρίνουμε τους πάντες και τα πάντα με τον ίδιο τρόπο. Ας δούμε λοιπόν μερικές από αυτές τις αξίες:
Αξίωμα Α: όλοι οι πολίτες σεβόμαστε το κρατικό χρήμα μέχρι και το τελευταίο λεπτό από όποια θέση και αν βρισκόμαστε και αντίστροφα το κράτος σέβεται τα χρήματα των πολιτών και τα αξιοποιεί για το καλό όλων (ανάπτυξη) και όχι για το καλό των εκάστοτε «ημετέρων» ή την ψυχαγωγία τους (ρεμούλα).
Αξίωμα Β: οι πολιτικοί και εκπρόσωποί μας λειτουργούν ως θεματοφύλακες του Αξιώματος Α και δεν λειτουργούν ως ιμάντες (μπαρμπάδες από την Κορώνη) για τις ανάγκες του πολιτικού τους marketing και πλουτισμού.
Αξίωμα Γ: ο οποιοσδήποτε παραβαίνει τους παραπάνω δύο κανόνες πρέπει να τιμωρείται και μάλιστα αυστηρά και όχι να επαινείται όπως αρκετές φορές συμβαίνει.
Αξίωμα Δ: Αυτός που δικάζει τα παραπτώματα δεν είναι ο ενεχόμενος και οι συν αυτώ αλλά η «ανεξάρτητη δικαιοσύνη» αρκεί βέβαια να είναι «τυφλή» αλλά και «κουφή» (να μην ακούει όταν της τηλεφωνεί π.χ. ο υπουργός).
Αξίωμα Ε: Ο μεγάλος και δυνατός (επιχειρηματίας ή πολιτικός) να ελέγχεται ποιο αυστηρά και η πολιτεία να μην κυνηγά μόνο τους σύγχρονους «Αγιάννιδες».
Αξίωμα . . .
Αξίωμα Ω: (last but not least) Αφού δηλώνουμε χριστιανοί, να μη λέμε τόσα πολλά ψέματα και να μη βουτάμε το χέρι στο δημόσιο «μέλι»!
Στο πρώτο αξίωμα υποθέτω ότι υπάρχει κανένας που να διαφωνεί. Ας βάλουμε παρακάτω ενδεικτικά ένα-δυο ερωτήματα τύπου quiz για να μπούμε στο κλίμα.
Περίπτωση Α: Ζητά ο ψηφοφόρος από τον βολευτή του νομού του διορισμό στο δημόσιο και ο βολευτής «διαμεσολαβεί» και κάνει τον διορισμό σε κάποια επιχείριση του δημοσίου ή του τοπικού Δήμου (π.χ. ΔΕΥΑΡ).
Περίπτωση Β: Ο βολευτής αποσπά π.χ. από το Νοσοκομείο ή τη ΔΕΗ μια υπάλληλο στο πολιτικό του γραφείο για να ασχολείται με την γραμματειακή και πελατειακή υποστήριξη. Παράλληλα φροντίζει και διορίζονται μέσω Stage μερικοί ψηφοφόροι του.
Ερώτημα: Έφαγε κάποιος δημόσιο χρήμα; Ναι ή Όχι; Αν ναι ποιος κατά τη γνώμη σας;
Περισσότερες περιπτώσεις την ερχόμενη εβδομάδα.
mProvato@gmail.com
ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΠΡΟΒΑΤΟ