Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Πολιτισμού ( 21 Μαΐου)
ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΚΑΙ ΔΙΑΚΑΙΡΙΚΑ 
Του Γιώργου Φρυγανάκη
g_frygan@hotmail.com
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Πολιτισμού ( 21 Μαΐου)
Ο τίτλος του άρθρου δεν είναι άλλος από την γνωστή κινηματογραφική κραυγή του αεικίνητου κωμικού μας Θανάση Βέγγου, που η επετειακή επικαιρότητα σε συνδυασμό με την καθημερινή πραγματικότητα ανακαλεί στην ακουστική μας μνήμη, τη φρεσκαρισμένη από τον πρόσφατο θάνατο του «καλού μας ανθρώπου»(03-05-2011) και τα αφιερώματα στο «βίο και την πολιτεία του».
Πράγματι, ο κανιβαλισμός, ως συνώνυμο της απολιτισιάς και της βαρβαρότητας και αντώνυμο του πολιτισμού, έχει βάλει τα… καννιά του παντού: στο χώρο της υγείας, των εργασιακών σχέσεων, της διατροφής, της ψυχαγωγίας, των ΜΜΕ, της αυτοκινητικης οδήγησης∙ απέναντι στον άνθρωπο του «άλλου» φύλου, της «άλλης» φυλής, του «άλλου» έθνους, της «άλλης» θρησκείας, της «άλλης» τάξης, της «άλλης» ηλικίας, γενικά του «άλλου»∙ στη σχέση μας με τη φύση, τα μνημεία, τις πολιτιστικές αξίες γενικά… Ο άνθρωπος και το περιβάλλον του αναλώσιμο υλικό…
Ο κανιβαλισμός σήμερα -και με τον τρόπο που προβάλλεται- θέτει σε αμφισβήτηση την εννοιολογική συγγένεια μεταξύ πολιτισμού και πόλης, κατά την οποία η δεύτερη θεωρήθηκε ο γονιμότερος χώρος καλλιέργειας του πρώτου.
Το κέντρο της Αθήνας, του πανάρχαιου λίκνου του πολιτισμού, γίνεται θέατρο καθημερινών σκηνών κανιβαλισμού. Τις τελευταίες μόνο μέρες: Ένα Έλληνα έσφαξαν τρεις αλλοδαποί εν ψυχρώ για μια βιντεοκάμερα! Ένα αλλοδαπό έσφαξαν εν ψυχρώ δύο ντόπιοι πιθανόν για εκδίκηση!…Ένας νεαρός διαδηλωτής χαροπαλεύει από τα άγρια χτυπήματα των αστυνομικών στο κεφάλι του!…Προχθές δύο αστυνομικοί έχασαν τη ζωή τους από τα «καλάσνικωφ» των ληστών ενός περιπτέρου!… 300 αλλοδαποί βρέθηκαν στοιβαγμένοι σε δύο διαμερίσματα στο κέντρο της Αθήνας!…
Ο περίφημος «πολιτικός πολιτισμός» στη χώρα που γεννήθηκε η Πολιτική και η Δημοκρατία πάει περίπατο. Η Βουλή ένα τεράστιο καθαριστήριο σκανδάλων. Καμιά δήμευση περιουσίας κανενός επίορκου καταχραστή της εξουσίας. Κανείς «εξωστρακισμός». Βουλευτής αποκαλεί συνάδελφό του εντός βουλής «σκατομαλ…» και τον καλεί εκτός βουλής για να τον «γαμ…». Όλα μοιάζουν να θυσιάζονται στο βωμό της προσωπικής επικοινωνιακής πολιτικής.
Οπαδοί νικήτριας ποδοσφαιρικής ομάδας, επιτίθενται ανενόχλητοι στους ηττημένους εντός αγωνιστικού χώρου για τα…επινίκια! Χούλιγκαν αλληλοσφάζονται καθημερινά. Χορός εκατομμυρίων μπροστά στα μάτια μυριάδων πεινασμένων. Ταπεινωμένο το ολυμπιακό ιδεώδες του «ευ αγωνίζεσθαι» στον τόπο που γεννήθηκε! Κλπ, κλπ…
Το ότι το φαινόμενο του κανιβαλισμού «δεν είναι αποκλειστικά ελληνικό» και σύμφωνα με στατιστικές «υπάρχουν και χειρότερα» δεν είναι δυνατόν να χρησιμοποιείται ως σοβαρό άλλοθι. Ο τόπος που γεννήθηκε ο πολιτισμός της Δύσης σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να δίνει το δικαίωμα να προβάλλεται και να προσβάλλεται ως ο τόπος της δύσης του πολιτισμού!…
Ούτε ό,τι κανιβαλικό συμβαίνει στο «κλεινόν άστυ» μας μπορεί να αποτελεί άλλοθι για να…κλείνουμε τα μάτια μπροστά σε φαινόμενα μιμητισμού στην περιφέρεια.
Ούτε, βέβαια, το ειδεχθές πρόσωπο του κανιβαλισμού πρέπει να αφήνεται να επισκιάζει το ωραίο πρόσωπο του πολιτισμού, που τόσα χαμόγελα χαρίζει καθημερινά…
Κλείνω προσθέτοντας ότι η ιστορική επέτειος της Μάχης της Κρήτης που συνεορτάζεται σήμερα δίνει μεγαλύτερη έμφαση στην Παγκόσμια Ημέρα Πολιτισμού χάρη στα υψηλά πανανθρώπινα μηνύματά της. Ιδιαίτερα εφέτος, που ανακαλεί στη μνήμη μας τους τίτλους των ταινιών του Βέγγου «Ψηλά τα χέρια, Χίτλερ» και «Τι έκανες στον πόλεμο Θανάση;»: Ο πρώτος τίτλος από απειλή κατά του αρχικανίβαλου παίρνει γενικότερες συμβολικές διαστάσεις κατά του σύγχρονου κανιβαλισμού. Ο δεύτερος ηχεί σαν κριτικός και αυτοκριτικός λόγος που ταρακουνά βολικές καταστάσεις.