Του Χαράλαμπου Ν. Κοκονά
kokonasb@gmail.com
Είμαι σίγουρος ότι είναι πολλοί εκείνοι που δεν καλοβλέπουν την παρουσία στην Αθήνα των εμπειρογνωμόνων που ελέγχουν τι γίνεται και αν γίνεται σωστά. Κάποιοι , μάλιστα , θα αξιολογούν την παρουσία τους και τη δραστηριότητα τους ως εθνικά μειωτική και ως απόδειξη εκχώρησης μέρους της εθνικής κυριαρχίας μας.
Η δική μου άποψη είναι πως πρόκειται για κάτι που θα έπρεπε να είχε γίνει νωρίτερα . Από τότε που μπήκαμε στην ΕΟΚ ή όταν μπήκαμε στην ΟΝΕ. Αλλά θα έπρεπε να είχε γίνει.. Από το 1975 υποτίθεται ότι πολεμάνε κυβερνήσεις και κόμματα να εξοντώσουν τη φοροδιαφυγή , τη γραφειοκρατία και τη διαφθορά στο Δημόσιο , αλλά έως τώρα δεν έχουν καταφέρει τίποτα. Αφού , λοιπόν , ή δε θέλουμε ή δε μπορούμε να βάλουμε μια τάξη στο μαγαζί , γιατί να μην έρθουν κάποιοι άλλοι να κάνουν τη δουλειά? Και – ποιος ξέρει?- ίσως ξεστραβωθούμε και μάθουμε πέντε πράγματα για τον τρόπο που πρέπει να λειτουργεί στα θέματα αυτά ένα σύγχρονο κράτος . 
Γιατί το ζητούμενο αυτό είναι : Να γίνουμε κάποτε κράτος! Εξάλλου , αν κάτι πρέπει οπωσδήποτε να μ’ ενοχλεί , αυτό δεν είναι η δυσφορία κάποιων γραφειοκρατών για το καπέλωμά τους από ξένους τεχνοκράτες , αλλά αυτό το συνεχές χαράτσωμα που υφίσταμαι , επειδή 37 χρόνια τώρα , το ελληνικό κράτος δεν έχει καταφέρει να βρει τρόπο να εντοπίζει τους φοροφυγάδες και γι αυτό κάθε φορά που χρειάζεται λεφτά , τα παίρνει και τα ξαναπαίρνει από εμάς και άλλα κορόιδα σαν κι εμένα.
Άλλωστε είναι δεδομένη και αμετακίνητη άποψή μου , πως όχι μόνο δεν είναι υποτιμητικό , αλλά , αντίθετα , αποτελεί απόδειξη αδιαμφισβήτητης ευφυΐας η προσφυγή σε διαπιστωμένους ειδικούς ή η υιοθέτηση δοκιμασμένων μεθόδων για την επίλυση προβλημάτων ή την αντιμετώπιση καταστάσεων , με τις οποίες είτε δε θέλουμε , είτε είμαστε ανίκανοι ν’ αναμετρηθούμε . Απλώς το θέμα είναι να ξέρεις ποιους διαλέγεις να σου δώσουν τα φώτα τους στο ένα ή στο άλλο ζήτημα γιατί διαφορετικά είναι ορατός ο κίνδυνος και να πληρώσεις κοροιδίστικα κάποιους – δήθεν – ειδικούς και τη δουλειά σου να μην κάνεις.
Αλλά , εν προκειμένω , δεν διατρέχουμε τέτοιους κινδύνους. Δεν είμαστε εμείς που τους διαλέγουμε , ούτε είμαστε εκείνοι που αποφασίζουν την αμοιβή τους και το ύψος της…