Του Γιώργου Φιλίππου
Η γενιά μας. Η γενιά μας έχει ακούσει τόσο πολλά και έχει ζήσει ακόμα λιγότερα. Μας έχουν καταλογίσει πολλά. Η γενιά η οποία ευθύνεται για την κατάσταση της χώρα γυρνάει πίσω το κεφάλι και βλέπει νέα παιδιά με ανησυχίες και παρ’ όλα αυτά δεν δίνει ευκαιρίες.
Μήπως όμως έχουν και αυτοί κάπου δίκιο; Πριν από λίγες μέρες είχα μάθημα στο πανεπιστήμιο. Καθόλου βαρετό αλλά ήταν τόσες πολλές οι πληροφορίες που σχεδόν σε ανάγκαζαν να γυρίσεις το κεφάλι προς άλλη κατεύθυνση. Στην διπλανή αίθουσα είχαν γενική συνέλευση φοιτητών. Δεν ξέρω πιο τμήμα ήταν. Όλοι στην αίθουσα ακούγαμε φωνές και χειροκροτήματα. Όσοι έχουν περάσει από τα ακαδημαϊκά έδρανα, καταλαβαίνουν.
Στο διάλλειμα πήγα να ακούσω τι έλεγαν, λες και δεν ήξερα! Η αίθουσα γεμάτη, ούτε στα μαθήματα τόσος κόσμος. Λίγοι πρόσεχαν, οι υπόλοιποι στο κόσμο τους. Δεν θυμάμαι πιο ακριβώς θέμα συζητούσαν, απλώς συγκράτησα μια φράση ενός φοιτητή: «Το σύνθημα του Πολυτεχνείου ‘Ψωμί Παιδεία Ελευθερία’ πιο επίκαιρο από ποτέ».
Και δεν θα σας το αρνηθώ ότι με έβαλε σε σκέψεις. Με ταρακούνησε. Και σκέφτομαι, ο φοιτητής λέει ανοησίες ή εγώ δεν έχω καταλάβει σε τι εποχή ζω. Παίρνω μια έκφραση βαθιάς απορροίας και τα βάζω κάτω. Ένα σύνθημα που έχει χαραχτεί βαθιά στις καρδίες των γονιών μας, επανέρχεται απειλητικά.
Ψωμί. Να με συγχωρείτε αλλά στις ημέρες μας δεν μιλάμε για ψωμί αλλά για ποιότητα ζωής. Τεράστια διαφορά. Ο κόσμος βγαίνει στους δρόμους γιατί έχασε ή χάνει σιγά σιγά την ποιότητα ζωής που είχε τα προηγούμενα χρόνια. (Σίγουρα υπάρχουν οικογένειες που πλέον αναζητούν το ψωμί τους αλλά είναι σχετικά λίγες ).
Παιδεία. Μεγάλη κουβέντα. Από το τι θεωρεί κανείς παιδεία μέχρι πως ορίζεται. Σίγουρα δεν έχουμε την παιδεία της δύσης γιατί δεν θέλουμε, αλλά έχουμε. Πανεπιστήμια έστω και υποχρηματοδοτούμενα, νέους με ανησυχίες, εκθέσεις, ημερίδες, νέα κινήματα. Όλα αυτά από πού πηγάζουν; Μόνοι μας τα ανακαλύψαμε; Ναι μόνοι μας, μόνο που έχουμε την παιδεία σαν λαός και μπορούμε και σκεφτόμαστε διαφορετικά.
Ελευθερία. Είναι ντροπή να θεωρούμε ότι στην Ελλάδα δεν έχουμε ελευθερία. Προσοχή! Άλλο οι πολιτικοί που δεν πράττουν το λειτούργημα τους, άλλο οι δημοσιογράφοι που τα παίρνουν, άλλο οι κουκουλοφόροι αστυνομικοί, άλλο ότι ο Ψωμιάδης κάνει ότι θέλει και κοροϊδεύει τους πάντες. Όλα αυτά έχουν τεράστια διαφορά. Αυτή τη στιγμή (δεν μπορώ να είμαι βέβαιος για το μέλλον) μπορεί ο οποιοσδήποτε να εκφράσει την άποψη του και να μην του κάνουν φάλαγγα. Αυτό είναι ελευθερία. Δηλαδή αν στην Ελλάδα δεν έχουμε ελευθερία στη Συρία τι έχουμε; Ρομπότ ‘πολίτες’; Και για να τελειώνουμε με αυτό, μην μπερδεύουμε την ελευθερία με την ανομία. Συμφωνώ ότι αυτά τα δύο κάπου τέμνονται αλλά όχι πάντα.
Και επανέρχομαι. Πως λέγεται αυτό; Ή μάλλον τι είναι αυτό που «κατατρέχει» τους φοιτητές και δεν αντιλαμβάνονται το σήμερα; Τι μας κάνει να αποπροσανατολιζόμαστε τόσο πολύ; Μπορεί να είναι το νεαρό της ηλικίας. Ίσως όμως φταίνε και οι γονείς μας, οι οποίοι πάλεψαν πολύ, και μας έδωσαν πολλά που δεν χρειαζόμασταν. Τα συμπεράσματα δικά σας…