Του Νίκου Πολιουδάκη
Πτυχιούχου Επικοινωνίας & ΜΜΕ
Καποδιστριακού Παν/μίου Αθηνών
Το ότι η επιχειρηματικότητα έχει πληγεί λόγω οικονομικής κρίσης είναι κάτι που μπορεί να παρατηρήσει κανείς σε οποιαδήποτε πόλη της χώρας. Καταστήματα κλείνουν το ένα μετά το άλλο, εταιρίες φαλιρίζουν, ενώ άλλες φυτοζωούν όντας υπερχρεωμένες. Σχεδόν πάντα στο σύνολο των χρεών περιλαμβάνονται χρέη προς το δημόσιο. Πέρα από αυτό και τη συνεχή πραγματική αιτία ή απλή δικαιολογία της κρίσης, υπήρχαν και υπάρχουν αυτοί που πάντα χρωστούν .
Στα πλαίσια της πάταξης της διαφθοράς και της ανακάλυψης και τιμωρίας (;) των οφειλετών στο δημόσιο, την προηγούμενη Τρίτη 24/1/2012, ο κ. Σεραφείμ Φυντανίδης οδηγήθηκε στη δικαιοσύνη με την κατηγορία της «μη καταβολής χρεών προς το δημόσιο». Ο πρώην και επί πάρα πολλά χρόνια διευθυντής της «Ελευθεροτυπίας» κατηγορείται για χρέη που φτάνουν τα 135000 ευρώ περίπου, κι ενώ είχε ειδοποιηθεί από την αρμόδια Δ.Ο.Υ. ήδη πριν τον ερχομό του νέου έτους για την τακτοποίηση των οφειλών του.
Η δικαιοσύνη δεν έδειξε και πολύ υπομονετική σε αυτήν την περίπτωση και θα λέγαμε, δρομολόγησε γρήγορα τις διαδικασίες για τη δίωξη και σύλληψη του γνωστού δημοσιογράφου. Και πολύ σωστά έπραξε. Ωστόσο, γιατί δε συμβαίνει το ίδιο με τους χρόνιους μεγαλοοφειλέτες του δημοσίου; Τόσα ονόματα, επισήμως και ανεπισήμως, δεν βγαίνουν κάθε τόσο στη φόρα; Τι γίνεται ή τι θα γίνει με αυτούς; Διότι είναι πολύ ωραία η αίσθηση ότι επιτέλους πάει κάτι να γίνει. Το ζήτημα είναι να υπάρξει και ουσιαστική δράση για την επιβολή κατηγοριών και ποινών σε βάρος των παραβατών.
Τις προάλλες επίσης, είχαμε δημοσιοποίηση των «πόθεν έσχες» πολιτικών προσώπων. Ε και; Τι κυρώσεις μπορούν να καταβληθούν σε όλους αυτούς των οποίων τα περιουσιακά στοιχεία προκαλούν έντονη καχυποψία στο λαό και τα δικαστικά όργανα; Ήδη το ελληνικό κοινό έχει βγάλει τα συμπεράσματά του για την ανελεύθερη, μη ανεξάρτητη, μη αντικειμενική και πραγματικά «τυφλή» λειτουργία της δικαιοσύνης με τις περιπτώσεις των εισαγγελέων Πεπόνη και Μουζακίτη. Δυστυχώς, η αξιοπιστία της μίας εκ τριών εξουσιών του δημοκρατικού μας πολιτεύματος πλήττεται βαθύτατα, θυσιαζόμενη στο βωμό της εξουσίας όσων συντηρούν το διαφθαρμένο πολιτικό σύστημα, ανατράφηκαν από αυτό και στο τέλος κρατούν και την τύχη του στα χέρια τους.
Παρά ταύτα, ο κύριος Φυντανίδης διώκεται για χρέη και μάλιστα όχι για ψίχουλα, αν και ψίχουλα ή ψιλά για τσίχλες μοιάζουν μπροστά στις οφειλές πολλών εκατομμυρίων προς το δημόσιο. Ο γνωστός δημοσιογράφος, αν θέλουμε να βάλουμε ταμπέλες, είναι στην ουσία μικροοφειλέτης εν συγκρίσει με τους άλλους γνωστούς-αγνώστους. Και το επαναλαμβάνουμε: Πολύ σωστά έπραξε η ελληνική δικαιοσύνη. Όμως δεν πρέπει να ισχύουν δυο μέτρα και δυο σταθμά αναλόγως τα ποσά των οφειλών και των «σημαντικών» προσώπων που τα οφείλουν στο δημόσιο.
Επανερχόμενοι στην υπόθεση Φυντανίδη, ο δημοσιογραφικός και όχι μόνο κόσμος λέγεται ότι έπεσε από τα σύννεφα στο άκουσμα της δίωξης του γνωστού δημοσιογράφου. Δυστυχώς, το δημοσιογραφικό επάγγελμα, που για τόσα κατηγορείται, άλλοτε δικαίως και άλλοτε αδίκως, δέχεται ένα ακόμα πλήγμα εκ των έσω. Επίσης, ο κ. Φυντανίδης όφειλε να είναι πιο προσεχτικός στην «επιχειρηματική» του δραστηριότητα, αναλογιζόμενος και τις ώρες παραδιδόμενων μαθημάτων στο τμήμα Ε.Μ.Μ.Ε του Καποδιστριακού και μάλιστα στο μάθημα της Έντυπης Επικοινωνίας του πρώτου έτους φοίτησης. Μη διαμαρτύρεται μετά το σινάφι μας για περιπτώσεις λαμογιάς…