ποιητικό παραμύθι του Γιάννη Μποτονάκη
1973-1981 
Αχτίδες ήλιου διώχνουν το σκοτάδι
μετά απο μιά εφταετία βράδυ
ψάχνω να βρω ποιός θα με κυβερνήσει
κι η λύση έρχετε απ’το Παρίσι
μέσα σε ζήτω πολλά.
Άρχισα στην ευρώπη τα ταξίδια
κι ενώ φαινόσουν πρωθυπουργός με φρύδια
της χούντας τα κατάλοιπα δε τα ‘σβησες καλά.
1981-1989, 1993-1996
Στη μέση της διαδρομής, κομμάτια
πράσινο ήλιο μου πέταξες στα μάτια
πράσινο ήλιο για να με τυφλώσεις
το χέρι να μην δω οτι θα απλώσεις
στ’ όνειρό μου
κι εγώ αυτοτυφλώθηκα
απ’ όλα όσα μου ‘ταξες θαμπώθηκα
φούσκωσε η τσέπη μου μα θάφτηκε το μέλλον των παιδιών μου.
Νά! Προσγειώνετε ένα αεροπλάνο
και μια ξανθιά κατεβαίνει απο πάνω
μια ξανθιά μικρούλα κι ωραία
κι όλοι λέγαν πως μαζί σου παρέα
και εκείνη μας κυβερνά.
Και τρόμαξες και το δικό σου το ασκέρι
μα η υπογραφή με τρεμάμενο χέρι
φέρνει μπροστά τη νέα γενιά!
Κι άν τώρα απο ψηλά αγναντεύεις
με την σπορά σου ακόμα μας παιδεύεις
και λένε όλοι αν γυρίσεις θα μας σώσεις
μα εγώ φωνάζω να μη σώσεις
μείνε εκεί.
Αρκετοί πίνουν νερο στο ονομά σου
αρκετά ζήσαμε κάτω απ’ τη σκιά σου
καιρός να αλλάξουμε διαδρομή.
1989-1993
ογδονταεννιά με ενενήντατρία
ποιό σκοτεινά και απ’ την εφταετία
με το διάβολο κάνεις συμφωνία
για να μείνεις στην εξουσία
όμως δε φτάνει αυτό.
Με την τρίτη τα καταφέρνεις
όμως η μοίρα δες πως τα φέρνει
μια Άνοιξη έφερε χειμώνα καιρό.
1996-2004
Και δες! Γεμίζει ο κόσμος τεχνοκράτες
κοντοί με ελιές μας παίρνουν στις πλάτες
και όλοι έχουν υψηλές απαιτήσεις
μα εσύ καυμένε δε μπορούσες να μιλήσεις
χωρίς να μπερδευτείς.
Στέλνεις την Ελλάδα στο ευρώ πακέτο
μα αυτό το έργο ήταν μακέτο
και ευτυχώς ζείς για να το δεις.
2004-2009
Στο κοπάδι που οι λύκοι ήταν τριακόσοι
ένα λιοντάρι χρειαζόταν να μας σώσει
μα εμείς λάθος κάναμε στο ζώο
στείλαμε αρνί στρουμπουλό και αθώο
χωρίς δικιά του βουλή.
Και το μυρίστηκαν πλέον και άλλοι
πως εδώ υπάρχει μάσα μεγάλη
ξένοι λύκοι στη δικιά μας αυλή.
2009-2011
Και στη διαδοχή των επιθέτων
μετά απο απουσία δεκατεσσάρων έτων
όλη η χώρα διώχνει τη θλίψη
γιατί ειλικρινά τις είχε λείψει
το ένδοξο και λαμπρό παρελθόν.
Τα χαρίσματα του λίγοι τα’ χουν
παντού δηλώνει λεφτά υπάρχουν
μα και τα δύο ήταν απών.
2011-…
Σε φουρτούνα ακυβέρνητο καράβι
μαλώνουν ποιός δε θα σ’ αναλάβει
πηδάνε όλοι σε τρύπιες σαμπρέλες
και ξένα χέρια και ξένες μασέλες
την ευκαιρία καραδοκούν.
Η ευθύνη πέφτει πίσω στο χρόνο
τόσο που χάνετε στα βάθη των αιώνων
κι αυτοί, αθώοι, τη κοιλιά τους κρατούν.
Μέχρι σήμερα απ’ το εβδομήντα τρια
μεταπολιτευτική δικτατορία
ψέυτες κλέφτες και προδότες
τζάμπα εργατών ιδρώτες
συνδικαλιστές με βίλες
της πατρίδος οι ξεφτίλες
μικροσκοπικά ανθρωπάκια
μπλέ στολές και πιστολάκια
ΜΜΕ που κατευθύνουν
κι όλα τα όνειρα μου σβήνουν
ελπίδα ψάχνει η ματιά μου
και τη βρίσκει στη γενιά μου.
ΜΑ
Στο κόσμο που μ’ εμαθε να ζω με υποκατάστατα
κανένας ήλιος δε μου αρκέι δυό ώρες
σ’αυτον τον ουρανό γεματο μπόρες
ψάχνω δυο μάτια αναντικατάστατα.
Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις ΘΑ ΘΕΛΑΤΕ ΠΟΛΥ να είναι συμπτωματικη.
