Του Γιώργου Φιλίππου
Twitter: george_filippou
Όχι, δεν είμαι βουτηγμένος στα χρέη. Χρωστάω όμως, όπως όλοι οφείλουμε σε αυτή την περίοδο. Μη φανταστείτε τίποτα τραγικό, τα κλασικά… ρεύμα, νερό και κάνα ενοίκιο.
Πριν από λίγες μέρες λοιπόν μόλις είχα γυρίσει από τη δουλειά. Πρέπει να ήταν εφτά το πρωί. Έκατσα λίγο στον υπολογιστή να χαζέψω μπας και νυστάξω.
Κάποια στιγμή κόβετε το ρεύμα. Εκείνη τη στιγμή φίλες και φίλοι τίθενται τα μεγάλα ουσιαστικά ερωτήματα. Είναι διακοπή ή μου έκοψαν το ρεύμα; Σχεδόν φοβήθηκα, δεν θα σας το κρύψω.
Μαγική στιγμή… Αλήθεια μαγική στιγμή. Ξεχνάς όλες τις έννοιες και τα ψευτοπροβλήματα που έχεις. Εκείνη τη στιγμή επανακαθορίζεις τις προτεραιότητες σου. Αντιλαμβάνεσαι τι πραγματικά μπορεί να σε επηρεάσει.
Ξέρετε… τις δύσκολες στιγμές το μυαλό αρχίζει να κάνει ολοένα και περισσότερο άσχημες σκέψεις. Και τώρα τί; Πόσο είναι το κόστος επανασύνδεσης; Και πόσο καιρό θα πάρει μέχρι να μου το ξανά συνδέσουν; Θα το πω στους φίλους μου;
Είναι εκείνη η στιγμή που ντροπή και αρνητικές σκέψεις γίνονται ένα και εσύ βρίσκεσαι στο κέντρο. Νομίζω ότι μετά από δεκαπέντε λεπτά ήρθε. Ανακούφιση, είναι ίσως η μοναδική λέξη που μπορεί να περιγράψει εκείνα τα λεπτά.
Ηρέμησα και άθελα μου σκέφτηκα άλλους ανθρώπους. Άλλους ανθρώπους που έχουν οικογένεια, μικρά παιδιά. Άλλους ανθρώπους που αναγκάζονται να δίνουν λογαριασμό. Τι θα μπορούσε άραγε να απαντήσει ένας πατέρας που έχει να πληρωθεί οχτώ και δέκα μήνες από τη δουλειά; Πως θα μπορούσε να πει στα παιδιά του ότι τους έκοψαν το ρεύμα;
Εύκολο. Δεν θα μπορούσε. Όπως εγώ δεν θα μπορούσα να δώσω απάντηση στον εαυτό μου για την κατάντια μου έτσι και αυτός δεν θα μπορούσε.
Μαγικές στιγμές λοιπόν. Όχι καλές αλλά κάτι τέτοιες ώρες αντιλαμβάνεσαι τα μεγάλα και ουσιώδη προβλήματα που ταλανίζουν, δυστυχώς, χιλιάδες συμπολίτες μας. Καλή δύναμη…
