Του Βάιου Ντάφου
Σε ευχαριστώ που ήρθες. Έφερες μαζί σου, το γαλάζιο της θάλασσας, το πολύχρωμο των κήπων. Έφερες μαζί σου το νόημα, το έναυσμα να προσπαθούμε και να ελπίζουμε. 
Άργησες φέτος. Πριν από εσένα υπήρχε χιόνι, κρύο και πολύ σκοτάδι. Στην ψυχή κυρίως. Στο δρόμο έβλεπα σκοτωμένα όνειρα και ποτάμια δάκρυα. Ευχαριστώ που ήρθες. Τώρα βλέπω πληγές που επουλώνονται, δάκρυα που στεγνώνουν και χαμόγελα που φυτρώνουν. Υπερτερείς. Βλέπουμε εσένα και όχι το θάνατο που μας φλερτάρει.
Μακάρι να μας κάνεις να αλλάξουμε, να μάθουμε να βλέπουμε και όχι να κοιτάμε. Να τολμάμε και να αγωνιζόμαστε. Καιρό ήθελα να σου γράψω, μα δεν εμφανιζόσουν, δεν υπήρχες πουθενά.
Μα τώρα όλα άλλαξαν. όχι μόνο για μένα ή για σένα. Για όλους. Ήρθες για να μείνεις.
Με εκτίμηση,
Ένας Έλληνας
Υ. Γ. περιμένω εναγωνίως την βοήθεια των άλλων Ελλήνων, να σε κρατήσουμε, να σαι δίπλα μας και να προχωρήσουμε μαζί.