Του Νίκου Χριστοδουλάκη
, Τεχνολόγος Γεωπόνος ΤΕΙ ΚΡΗΤΗΣ
Με αφορμή τα αποτελέσματα των πρόσφατων εκλογών γινόμαστε όλοι μάρτυρες της υποκρισίας της ανωριμότητας και της σαπίλας που πλαισιώνουν την εκλογική πυραμίδα, από τη βάση της που είναι οι ψηφοφόροι, έως την κορυφή στην οποία βρίσκονται τα κόμματα, με συνδετικό κρίκο αυτών τα Μ.Μ.Ε .
Προσωπικά, τα αποτελέσματα της εκλογικής αναμέτρησης μου άφησαν μια γλυκόπικρη γεύση και συνάμα (όσο ακραίο και αν ακούγεται) μία μικρή αχτίδα φωτός για το μέλλον. Γλυκιά, καθώς είδαμε την αποκαθήλωση του δικομματισμού για πρώτη φορά ύστερα από δεκαετίες, είδαμε στη συντριπτική τους πλειοψηφία να αλλάζουν τα πρόσωπα που θα απαρτίζουν το Ελληνικό κοινοβούλιο, αν και θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερο το ποσοστό αν σκεφτούμε τη φράση που ο καθένας έχει βάλει στο στόμα του, το «300 κλέφτες». Το μήνυμα που δόθηκε ήταν σαφές: κύριοι δεν πείθετε πλέον, αρκετά μας κοροϊδέψατε….. αν θέλετε ψήφους από εδώ και στο εξής θα κάνετε έργα, να είστε δίπλα στο λαό γιατί πλέον ο κόσμος θέλει πράξεις ανάπτυξης και όχι λόγια των οποίων προηγείται ένα μεγαλοπρεπές ΘΑ…, μέχρι εδώ όλα καλά. Αυτό το οποίο μου προκάλεσε απέραντη θλίψη και απογοήτευση όσον αφορά τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας ήταν οι ψήφοι των δύο μεγάλων κομμάτων χωρίς σταυρό προτίμησης, κοινώς ψήφοι υπέρ του κόμματος. Άντε να ψηφίσεις κάποια παράταξη λόγω υποψηφίου που κατά τη γνώμη σου το αξίζει να το καταλάβω και να το σεβαστώ, αλλά το ψηφοδέλτιο χωρίς σταυρό προσωπικά μου προκάλεσε σοκ, καθώς είναι η μεταφορά του ανέκδοτου με τη γυναίκα που είχε απαχθεί για 4 μέρες και όταν την βρήκαν είπε ότι τη βίαζαν 5 μερόνυχτα, καθώς θα πήγαινε και την επομένη……. Όσο και αν έχω σκεφτεί δεν έχω βρει λόγο να στηρίξει κάποιος αποκλειστικά και μόνο το κόμμα, καθώς ούτε αύξηση στο μισθό και την σύνταξη πήρε, οι φόροι και τα χαράτσια πέφτουν βροχή και οι προσλήψεις στο δημόσιο με τη μορφή ρουσφετιού έχουν τελειώσει.
Όσον αφορά στα πολιτικά κόμματα κατά κοινή ομολογία υπήρξαν λίγα κερδισμένα και ακόμα περισσότερο χαμένα. Στα κερδισμένα εντάσσεται ο ΣΥΡΙΖΑ και η Χρυσή Αυγή τα οποία εκτίναξαν τα ποσοστά τους σε σχέση με τις βουλευτικές εκλογές του 2009. Ο μεν Τσίπρας πήρε επιπλέον 745.600 ψήφους, ο δε Μιχαλολιάκος 421.270, αριθμοί διόλου ευκαταφρόνητοι. Επίσης κερδισμένα είναι και τα πρωτοεμφανιζόμενα κόμματα των κ. Καμένου και Κουβέλη συγκεντρώνοντας μεγάλα ποσοστά με την πρώτη απόπειρα τους. Στα χαμένα είναι «πρώτο» με διαφορά το ΠΑΣΟΚ της τρίτης θέσης και των 2.179.013(!!!) γυρισμένων πλατών σε σχέση με το 2009. Ζημιωμένο θα πρέπει να θεωρηθεί και το Κ.Κ.Ε, αν και σημείωσε αύξηση κατά 0,94% έπεσε στην 5η από την 3η θέση σε μία εποχή όπου ο λαός υποφέρει, και παραδοσιακά αυτόν αντιπροσωπεύει. Η Νέα Δημοκρατία από την άλλη βρίσκεται μέσα στους χαμένους, με μεγάλη πτώση στα ποσοστά της κατά 14,62% αλλά αυτό δεν στάθηκε ικανό να της στερήσει την πρώτη θέση παρά μόνο την αυτοδυναμία. Συμπέρασμα προσωπικό; Ο καθένας παίρνει ότι του αξίζει. Πλήρωσαν την αλαζονεία την υποκρισία και τα ψέματα των τελευταίων ετών καθώς είχαν επιδοθεί σε ένα είδος «στρουθοκαμηλισμού» από τη μέρα που θα έπαιρναν το χρίσμα μέχρι την ώρα που θα το ξαναδιεκδικούσαν, ποτέ δε μίλησαν καθαρά και δεν ήρθαν σε άμεση επαφή με το λαό σε μορφή απολογίας των πεπραγμένων τους παρά μόνο μέσα από ένα debate που είχαν κόψει και ράψει στα μέτρα τους με γνωστές από πριν ερωτήσεις χωρίς δυνατότητα διευκρινιστικής επερώτησης. Για όσους δε το γνωρίζουν σε όλες τις άλλες χώρες παγκοσμίως debate σημαίνει ότι οι πολιτικοί αρχηγοί διασταυρώνουν τα ξίφη τους ενώπιος ενωπίω με τη μορφή διαλόγου χωρίς και εκεί κρίνονται από τους ψηφοφόρους σε μεγάλο βαθμό.
Ξαφνικά είδαμε μία έκρηξη ηθικής για τις ανθρώπινες αξίες από τα μεγάλα κόμματα κυρίως κατηγορώντας την Χρυσή Αυγή (δικαίως η αδίκως το κρίνει ο καθένας ξεχωριστά) χαρακτηρίζοντας τους ναζιστές, νοσταλγούς του Χίτλερ κτλ. Εγώ θα ρωτήσω κάτι απλό : Γιατί κύριοι των κομμάτων δε λέγατε τα ίδια και τις περασμένες ή παλαιότερες εκλογές όπου συμμετείχε το συγκεκριμένο κόμμα και λάμβανε ένα ποσοστό 0,2%; Είχαν άλλη ιδεολογία τότε; Η απάντηση είναι απλή: 440.894 αυτό ήταν που προείχε, οι ψήφοι της Χρυσής Αυγής που βάση του εκλογικού νόμου θα απέφεραν ακόμα και αυτοδυναμία. Ακόμα τους κατηγορήσατε ότι «εξαγόραζαν» ψήφους με το να πηγαίνουν τους ηλικιωμένους στην τράπεζα να πάρουν τη σύνταξη τους υπό το φόβο της κλοπής ή έδιναν τρόφιμα σε άτομα που το είχαν ανάγκη. Που είναι λοιπόν το παράλογο, να προτιμήσεις κάποιον που σου δίνει (από τα δικά του) ή αυτόν που σου υπόσχεται (με… πλάτες άλλου δηλ. κράτος); H υποκρισία σε όλο της το μεγαλείο.
Συνδετικός κρίκος ανάμεσα στο λαό και τα κόμματα αποτελούν τα Μ.Μ.Ε και κυρίως τα τηλεοπτικά, που αποτελούν μεγάλο αγκάθι στον τομέα της ενημέρωσης για την Ελλάδα. Στις περισσότερες των περιπτώσεων κατευθυνόμενα ανάλογα με αυτό που θέλουν να περάσουν ή ….να κρύψουν. Κατηγόρησαν όλους όσους βρισκόταν πίσω από το γνωστό πλέον ‘’Εγέρθητι΄΄ (δικαίως) μιλώντας για αντιδημοκρατικές συμπεριφορές και για φασιστικές συμπεριφορές. Στου κρεμασμένου το σπίτι όμως δε μιλάνε για σχοινί, τι θέλω να πω? Από τη στιγμή που εσείς σαν Μ.Μ.Ε δε δώσατε βήμα και λόγο στην εθνικιστική όπως θέλει να αυτοχαρακτηρίζεται παράταξη, στερώντας τους την ελευθερία του λόγου και της έκφρασης των ιδεών τους κάτι στο οποίο έχει θεμελιωθεί το Δημοκρατικό πολίτευμα χάνετε όποιο δίκιο και αν έχετε. Με τι στάση τους τα Μ.Μ.Ε επιβεβαίωσαν όλους όσους λένε ότι δεν υπάρχει καλή και «κακή» διαφήμιση άλλα μόνο διαφήμιση. Παρακολουθώντας συνεντεύξεις πολιτικών αρχηγών και υποψηφίων βουλευτών δεν είδα ποτέ κάποιον εκπρόσωπο καναλιού να ρωτήσει 1) την κ. Μπακογιάννη γιατί κατηγορεί ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ για τα κρατικά κονδύλια ή στο ότι συμφωνούν μόνο όταν πρόκειται για αυξήσεις βουλευτικών απολαβών, από τη στιγμή που η ίδια εκλεγόταν με τη Ν.Δ από το 1989 και ποτέ δε διαφώνησε με κάτι από τα παραπάνω. 2)πως μπορεί κάποιος να εμπιστευθεί την ψήφο του στον κ. Σαμαρά όταν το 1993 έριξε την κυβέρνηση Μητσοτάκη, ίδρυσε δικό του κόμμα κάνοντας σημαία τον αγώνα ενάντια στο δικομματισμό και μετά από χρόνια γυρίζει με σκοπό να ηγηθεί κυβέρνησης δικομματισμού(!!!); Δεν είδα κάποιον τοπικό κυρίως δημοσιογράφο να ρωτήσει την «δική» μας Όλγα Κεφαλογιάννη, πως αισθάνεται στα μάτια εκείνων όλων όσων την τίμησαν με την ψήφο τους με σκοπό να βοηθήσει στα προβλήματα του Ρεθύμνου, αλλά αντί αυτού δήλωνε βουλευτής Α’ Αθηνών και μιλούσε για το προβλήματα του κέντρου της Αθήνας; Από τη στιγμή λοιπόν που ο κάθε τηλεοπτικός σταθμός δηλώνει αντικειμενικός να το πράττει για να μην αντιμετωπίζει καταστάσεις ‘’Εγέρθητι΄΄ .
