του κ Νίκου Νίνου
δημοτικού συμβούλου Ρεθύμνου
ninos@dimotiki-kinisi.gr www.dimotiki-kinisi.gr nikosninos.blogspot
Η χριστιανική Θρησκεία μας απαγορεύει να λέμε ψέματα. Στα δικαστήρια δικάζονται και τιμωρούνται τα ψέματα!
Στην πολιτική ,(σε όλα τα επίπεδα!),βασικό «προσόν» θεωρείται η ικανότητα ( γιατί περί ικανότητας πρόκειται!) να λές ψέματα.
Στις προεκλογικές διαδικασίες ο λαός περιμένει να πάρει «ελπίδα για το αύριο» και είναι «εύκολος» στην αποδοχή , αν όχι στην απαίτηση, οποιωνδήποτε υποσχέσεων, οι οποίες ,σχεδόν πάντα, είναι ψεύτικες.
Δυστυχώς είναι αλήθεια αυτό που είχε πεί η ηθοποιός Σιρλεϋ ΜακΛαίην, ότι «δεν χρησιμεύει να δίνεις βάση στα λόγια κάποιου (ερωτευμένου, μεθυσμένου ή) υποψηφίου σε εκλογές»!
Δυστυχώς είναι αλήθεια αυτό που είχε πεί κάποιος άλλος (μου διαφεύγει το όνομα του), «αν δεν ξέρεις να λες ψέματα ,δεν κάνεις για πολιτικός»!
Η προτροπή «τάξτε, τάξτε!»,(από τα αρχηγεία, προς τα στελέχη κλπ), αποτελεί την «σημαία» στις εκλογικές «μάχες», διότι είναι γνωστή στους παροικούντες «στην Ιερουσαλήμ», η αποδοτικότητα αυτής της προεκλογικής πρακτικής.
Ο λαός, οι κοινωνίες κλπ είναι ,στις προεκλογικές περιόδους, σαν την διψασμένη γή, που περιμένει την βροχή (των υποσχέσεων) την οποία απορροφά ολόκληρη!
Αν παρακολουθούσατε μπαλκονικές πολιτικές ομιλίες ,(αυτές που πλέον εξαφανίσθηκαν…), όλες ήταν εμπλουτισμένες με τα ,λεγόμενα, τοπικά προβλήματα, για τα οποία οι πολιτικοί ομιλητές είχαν ενημερωθεί από τα τοπικά στελέχη, και με στόμφο στην φωνή τους διαβεβαίωναν την υπόσχεση για την , άμεση (!) λύσης τους ( και εισέπρατταν ,βεβαίως, τα χειροκροτήματα, και τις ψήφους, των αποδεκτών τους)![ και βεβαίως αυτές τις «διαβεβαιώσεις» τις έπαιρνε ο «αέρας» της αλήθειας ,μετεκλογικά, ώστε τελικά να μένει ,μόνον, ο απόηχος των χειροκροτημάτων]
Πριν λίγο καιρό ,σε τοπικό τηλεοπτικό σταθμό παρακολούθησα ένα επίκαιρο ντοκυμαντέρ, του «παθήματος Μένεμ» της Αργεντινής, όπου ,προεκλογικά, ο λαοπλάνος πολιτικός υποσχέθηκε «λαγούς και πετραχείλια» στον παραληρούντα από ενθουσιασμό και ωτοϊκανοποίηση λαό, τον οποίο, αμέσως μετά τις εκλογές, «περιποιήθηκε δεόντως», και αφού ολοκλήρωσε το κεφαλαιόπνευστο έργο του, έξαφανίσθηκε «νύχτα» με ελικόπτερο, με συνέπεια αυτός να περνά καλά ( σε κάποιο επίγειο «Παράδεισο») και ο παραπλανημένος λαός να χτυπά τις «κατσαρόλες» με την αγανάκτηση και την φτώχεια στην οποία τον έρριξε!
Το αξιοσημείωτο είναι ,πώς τα οποιαδήποτε απλά ψέματα της καθημερινότητας, (με τις «περιορισμένες» συνέπειες), καταδικάζονται και «πληρώνονται» στα δικαστήρια, όμως όλα τούτα τα εξαπατητικά και καταστροφικά ( και τώρα πλέον με τόσες αυτοκτονίες πολιτών λόγω της οικονομικής κρίσης, και δολοφονικά)μένουν πάντα ατιμώρητα!
Εχουμε συνηθίσει να τους ακούμε( όλους αυτούς με τα προεκλογικά ψεύδη),, ότι ο «νόμος είναι η ψήφος του λαού» γι αυτό αυτά τα ψέματα έχουν νομική ασυλία και έλλειψη συνεπειών (για τους ψευδόμενους βεβαίως!).
Τα λένε αυτά διότι γνωρίζουν «αλάνθαστα» ,πως ο λαός όχι μόνον ξεχνά αλλά και λησμονά! Ετσι και την επόμενη φορά , η παράσταση επαναλαμβάνεται, αφού η υπόθεση ακολουθεί την γνωστή φράση «φτού κι από την αρχή!».
Όμως ετούτη η ασυλία και η χωρίς όρια ψεματολογία, δεν περιορίζεται μόνον στην πολιτική, αλλά είναι διάχυτη σε όλες τις λεωφόρους τα δρομάκια και τις γρότες του καθημερινού γίγνεσθε στην χώρα μας .
Σήμερα, περισσότερο από οποτεδήποτε πριν, ισχύει η γνωστή Τσαρούχεια άποψη, ότι «στην ‘Ελλάδα είσαι ο,τι δηλώσεις», παραφρασμένη στην καθημερινότητα μας, πως «στην Ελλάδα η αλήθεια διαμορφώνεται με ο,τι δηλώσει ( ο καθένας)».
Ετσι τα «γεγονότα» φτειασιδώνονται και «συσκευάζονται» με τα εκάστοτε δελτία τύπου και τις εκάστοτε συνεντεύξεις τύπου, και η ενημέρωση έρχεται «συσκευασμένη» σε δελτία τύπου και «οφ δη ρέκορντ» επιλεγμένες πληροφορίες από τις πηγές της, και μας «σερβίρεται» χωρίς ελέγχους και πιστοποιητικά γνησιότητας.
Πολλές φορές τα ΜΜΕ «χρησιμοποιούνται» και κάπου θεωρώ πώς « έχουνε μπλέξει τα πόδια τους» η είδηση με την διαφήμιση!
Δηλ κάποιοι μας λένε ( και υπερτονίζουν) όσα θέλουν να μας πουν και μας κρύβουν όσα κρίνουν ότι δεν πρέπει να μην μας πουν!
Δεν είναι τυχαίο , ότι έχουν «μεγάλη ζήτηση» και «διαβάζονται πολύ» οι παραπολιτικές στήλες των εφημερίδων, τα ακτιβιστικά φόρουμ του διαδικτύου, και αποκτούν πολλούς «φίλους» οι σατυρικές και διακωμωδικές καταχωρήσεις στο κοινωνικό διαδίκτυο.
Φοβούμαι πως η σημερινή παρατηρούμενη αναξιοπιστία των πολιτών προς τα πολιτικά κόμματα, ακολουθείται και από την επιφυλακτικότητα των περισσότερων πολιτών προς τις διαβεβαιώσεις και τις δηλώσεις των αρμοδίων στους άλλους τομείς της καθημερινότητας!
Και βεβαίως, όλη αυτή η πραγματικότητα είναι ατιμώρητη, γιατί ισχύει η γνωστή εμπορική «αρχή», κατά την οποία «εγώ πουλώ και παινώ το πράγμα μου», και εσύ που αγοράζεις ψάξε να δεις τι αγοράζεις!
Ενισχυτικά αυτής της κουβέντας μας, ας θυμηθούμε «το χρηματιστήριο» και όσα «συνόδευσαν» την καταστροφή πολλών νοικοκυριών από την κακή ,( για να μείνουμε σε ήπιους χαρακτηρισμούς), ενημέρωση από εφημερίδες ,από υπουργούς κλπ χωρίς κανένας να τιμωρηθεί !
Θεωρητικά βεβαίως, θα μπορούσαμε να ψάξουμε και να μάθουμε (κάποιες παραμέτρους της τουλάχιστον) την αλήθεια.
Υπάρχει το ιντερνέτ, υπάρχει η «διαύγεια», υπάρχει η νομική δυνατότητα να ζητήσεις έγγραφα και αποφάσεις, υπάρχουν τα φόρουμ όπου κάποιοι λένε όσα γνωρίζουν( με τον κίνδυνο να λένε και αυτοί κάποια ψέματα),υπάρχει και ο έντυπος και ηλεκτρονικός τύπος, στον οποίο αρκετοί δημοσιογράφοι κάνουν «σωστή» δουλειά και λένε «όλη» την αλήθεια ( με τον κίνδυνο να «πέσεις» σε άλλους δημοσιογράφους που δεν κάνουν σωστή δουλειά και λένε «μισές» ή «πειραγμένες» αλήθειες.)!
Όμως στην σημερινή εποχή «της ταχύτητας» ,όπου όλοι «τρέχουμε» ολημερίς για το μεροκάματο, ποιος διαθέτει τον απαιτούμενο ( πολύ!) χρόνο για όλα αυτά τα χρονοβόρα περπατήματα στα μονοπάτια αναζήτησης της αλήθειας;
Και άντε κάποιος «το ξενύχτησε» και εντόπισε τις «λακκούβες» αυτής της κακοπληροφόρησης , ( για να μείνουμε σε ήπιους χαρακτηρισμούς). Μπορεί να κάνει κάτι ;
Υπάρχει κάποιος αρμόδιος για να αναλάβει «τα υπόλοιπα», [δηλ την δημοσιοποίηση της αλήθειας με την ανάδειξη των παραλείψεων (για να μείνουμε σε ήπιο χαρακτηρισμό)],υπάρχει η «οίκοθεν» διαδικασία που να «πάρει εμπρός» με τον «διακόπτη» της (ανώνυμης) κατάθεσης των ευρημάτων αυτών, και να οδηγήσει σε μια τιμωρία ;
Γιατί η άλλη διαδικασία , δηλ η επώνυμη δημοσιοποίηση , η υποβολή μηνυτήριας αναφοράς κλπ, δεν περπατούν και «δεν ενδείκνυνται» για διάφορους, αυτονόητους, λόγους! Ας πούμε μερικούς :
Υπάρχουν τα «δίχτυα» των προσωπικών δεδομένων,(αλλοίμονο σου αν μπλέξεις!), υπάρχουν οι απειλές αγωγών «με εξουθενωτικά μηδενικά» ( μην ξεχνούμε την έννοια της απλής δυσφήμισης , και τις συνέπειες της, όταν μπορεί να τιμωρηθείς και την αλήθεια λέγοντας!) , υπάρχουν οι «καλοί δικηγόροι» ,(που καλλίτερα να μην τους βρείς απέναντι σου), υπάρχουν οι «πρόθυμοι μάρτυρες»,( γνωστή είναι η «ιστορία» του μάρτυρα ,για το ανύπαρκτο χρέος και την απάντηση του «ακόμη δεν στάδωσε!»),υπάρχουν τα επικίνδυνα αόρατα «κυκλώματα»,( που μπορούν να παρουσιάσουν «την μέρα σαν νύχτα», και άντε εσύ να «δείχνεις τον ήλιο»!), υπάρχει ο κίνδυνος να σε περιθωριοποιήσουν σαν «γραφικό», ( και αντε εσύ να επιμένεις σαν τον Γαλιλαίο ),κλπ κλπ κλπ!
Στην χώρα μας υπάρχουν όμορφοι και επαρκείς Νόμοι!
Υστερούμε στην αξιοποίηση τους, διότι δεν υπάρχει αποτελεσματικότητα τους για διάφορους λόγους.
Θάπρεπε να υπάρχουν θεσμοί που να «αντιδρούν» αυτόματα ,( και οίκοθεν!),και να προστατεύουν την αλήθεια από την «μισή» αλήθεια και το ψέμα,, την αντικειμενικότητα της ενημέρωσης από την παραπληροφόρηση, την πλήρη εφαρμογή της νομοθεσίας από την ατιμωρησία.
Όμως υπάρχουν;
Υπάρχουν «ένα σωρό» περιπτώσεις, σε όλα τα οριζόντια και κάθετα επίπεδα της καθημερινότητας ,που αποδεικνύουν την έλλειψη τους (φυσικά πάντα υπάρχουν κάποιες ελάχιστες εξαιρέσεις, οι οποίες ,απλώς, αποδεικνύουν τον κανόνα αυτόν)!
Τον τελευταίο καιρό, «καλλιεργήθηκε» η νέα αντίληψη για την καταγγελτικότητα του κάθε πολίτη, και μας έχουν δοθεί διάφορες γραμμές τηλεφώνου και δ/νσεις για να καταθέσουμε τις καταγγελίες μας ,γινόμενοι εμείς όργανα αντικατάστασης και υποκατάστασης των κρατικών οργάνων που λείπουν ή πού υπολειτουργούν.
Προφανέστατα δεν υπονοούμε καμιά περίπτωση και δεν καλλιεργούμε καμιά αναγκαιότητα «αστυνομικού» κράτους, όμως κάποτε στην Ελλάδα μας πρέπει να καταλάβουμε ,ότι εκτός από το «άσπρο» και το «μαύρο» υπάρχει μια τεράστια γκάμα του «γκρί»! Ας καταλήξουμε λοιπόν στον «τόνο» του γκρί ,που εκάστοτε μας χρειάζεται και ας τον υλοποιήσουμε!
Τα δημόσια ψέματα έχουν πολύ μεγαλύτερες επιπτώσεις, έχουν πολύ μεγαλύτερη σημασία, έχουν πολύ πλατύτερη συνέπεια, από τα ιδιωτικά ψέματα.
Τα ιδιωτικά ψέματα τις περισσότερες φορές οδηγούνται στην τιμωρία, ενώ τα δημόσια ψέματα τις περισσότερες φορές (μάλλον, πάντοτε!) είναι ατιμώρητα!
Οι λόγοι και οι αιτίες δεν χρειάζονται άλλη ανάλυση.
Ας επαναλάβουμε το «γνωστό» αίτημα, για εκείνο τον Νόμο, που θα λέει (και για τα δημόσια) το αυτονόητο, δηλ την εφαρμογή των νόμων.
Και η εφαρμογή των νόμων ,βεβαίως, εμπεριέχει και σημαίνει ,αυτονόητα, την τιμωρία των παραβατών των νόμων!
Είναι πολύ άσχημο και βλαπτικό για την κοινωνία μας, όλα αυτά τα σοβαρότατα ψέματα να είναι ατιμώρητα έχοντας την ασυλία της ανοχής όλων μας, και λέγοντας «όλων μας» εννοούμε όλων μας, από την κυβέρνηση και τη Βουλή μέχρι τον πιο «απλό» πολίτη αυτού του τόπου.
Ισως το σοβαρότερο πρόβλημα σε αυτόν τον τόπο να είναι αυτή η διάχυτη πολιτική και ειδησιακή ατιμωρησία!
Εχουμε παρεξηγήσει την έννοια της Δημοκρατίας, και θεωρούμε ,ότι εμείς ( οι Ελληνες) που την επινοήσαμε ,εμείς μπορούμε να την χρησιμοποιούμε σαν ασπίδα κάθε αυθαιρεσίας μας. Άλλο πράγμα η δημοκρατία, με τις ευθύνες την ωριμότητα τους κανόνες και τις συνέπειες που την συνοδεύουν, και άλλο πράγμα η παραδημοκρατία με την ατιμωρησία την αυθαιρεσία και την «εξυπνάδα» που την συνοδεύουν.
Τα ατιμώρητα σοβαρότατα (δημόσια) ψεύδη είναι μια βόμβα χημικού πολέμου, η οποία με συνέχεια και συνέπεια επιρρεάζει την καθαρότητα της κοινωνικής μας ατμόσφαιρας, με όσες αρνητικές παραμέτρους εμπεριέχει μια τέτοια πραγματικότητα!
Ο καθένας μας , με όποιο τρόπο διαθέτει και μπορεί ,ας κάνει τα αυτονόητα, και όλοι μαζί να βελτιώσουμε ετούτη την αρνητική πλευρά της καθημερινότητας μας!
4-6-12
