Του Χαράλαμπου Ν. Κοκονά
kokonasb@gmail.com
Δε νομίζω να χρειάζονται ψευδαισθήσεις. Οι εξελίξεις στη Σύνοδο κορυφής ήταν θετικές αλλά δεν αφορούν άμεσα την Ελλάδα. Όχι επειδή δεν υπάρχει σήμερα ένα πιο εύκρατο κλίμα στην Ευρώπη αλλά επειδή όσοι νομίζουν ότι βρήκαμε τρόπο να το ρίξουμε ξανά στο σορολόπ είναι μακριά νυχτωμένοι . Διότι η Ελλάδα εξακολουθεί να αποτελεί τον μουλαρά …..του λόχου. Κι επειδή , για να το πούμε όσο πιο χοντρά γίνεται , μας έχει βαρεθεί η ψυχή τους.
Αυτό είναι σήμερα το πιο σημαντικό πρόβλημα της χώρας. Όλοι , ας πούμε , κάτι προσπαθούν να κάνουν για να βάλουν τάξη στα μαγαζιά τους. Εμείς , αντιθέτως , αποφασίσαμε ότι δεν χρειάζεται να κάνουμε τίποτε. Όλα τα πράγματα πρέπει να παραμείνουν ως έχουν ή , καλύτερα , να ξαναγίνουν όπως ήταν το 2009 – όταν είχαμε χρεοκοπήσει !! Να μην περιοριστεί το Δημόσιο , ούτε να μειωθούν οι δημόσιες «δαπάνες» , ούτε να έχουμε λιγότερους δημοσίους υπαλλήλους , ούτε να κλείσουν ή να συγχωνευτούν δημόσιοι οργανισμοί. Να μην ιδιωτικοποιηθούν οι ΔΕΚΟ , ούτε να κλείσουν όσες είναι ζημιογόνες , ούτε να πουληθεί δημόσια περιουσία – διότι το ξεπούλημα αποτελεί «ξεπούλημα» γενικώς – δηλαδή να μην ξεβολευτεί κανείς .
Κι όλοι μαζί να γλεντάμε και να πίνουμε στην υγεία των κορόιδων . Αμ δε!! Πολύ φοβούμαι ότι μας έχουν πάρει χαμπάρι. Κι όταν ακούν τη γκρίνια μας , ή τη φασαρία μας ή τη δυσφορία μας ή τα παράπονά μας , κρατούν την κοιλιά τους από τα γέλια – όταν δεν παίρνουν ανάποδες …. Διότι εγώ να δεχτώ ότι το πρόγραμμα που μας επιβλήθηκε ήταν κακότεχνο και ατελέσφορο και άδικο και σκληρό. Ότι οδήγησε μια χώρα σε αδιέξοδο. Ότι ακολουθείται μια στρεβλή οικονομική λογική . Αλλά εμείς δεν κάναμε τίποτα να πείσουμε τους Ευρωπαίους ότι πήραμε το μάθημα και θέλουμε να αλλάξουμε .
Οι φαρμακοποιοί δυσανασχετούν , οι αριστεροί λένε ανοησίες , οι συνδικαλιστές φωνάζουν , οι φοροφυγάδες δεν πληρώνουν , οι πανεπιστημιακοί κωλυσιεργούν. Τα ασφαλιστικά ταμεία είναι όλα στο κόκκινο γιατί το 40% δεν πληρώνει εισφορά κ.λπ. Όλοι δηλαδή συμπεριφέρονται σαν να μην έχει αλλάξει τίποτα , σα να μη θέλουν να αλλάξει τίποτα και κυρίως σα να μην πρέπει να αλλάξει τίποτε.
Έτσι όμως , αυτή η χώρα δε σώζεται. Είτε με μνημόνιο είτε χωρίς. Είτε με επαναδιαπραγμάτευση , είτε με απαγκίστρωση , είτε με καταγγελία , είτε με όποια πατέντα σκαρφιστεί το κάθε μυαλό. Διότι κανείς δεν πρόκειται να μας χαριστεί. Αφού κανείς δεν έχει πειστεί ότι αξίζουμε να μας χαρίσουν το παραμικρό…
