Διάλεξη με θέμα: «Μαθησιακές δυσκολίες: Ποιες είναι και πως μπορώ να τις αντιμετωπίσω; Τι μπορεί να δυσκολεύει το παιδί μου;», πραγματοποιήθηκε την π. Τετάρτη στο Εργατικό Κέντρο Ρεθύμνου. Πλήθος κόσμου όλων των ηλικιών παρευρέθηκαν στην εκδήλωση για να ενημερωθούν για θέματα σχετικά με τις μαθησιακές δυσκολίες από την κα Αναστάση Δήμητρα (Ψυχολόγο – Παιδαγωγό και Επιστημονική Διευθύντρια στο «Dyslexia Centers-Pavlidis Method»).
Στην διάλεξη αυτή συζητήθηκε το τι είναι η δυσλεξία. Δυσλεξία: η δυσογραφία, και η διαταραχή ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας. Όμως και ότι πολλές φορές η δυσλεξία μπορεί να συνδεθεί με τη δυσογραφία, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι αν ένα παιδί έχει δυσογραφία πρέπει απόλυτα να έχει και δυσλεξία. Η Δρ. Αναστάση Δήμητρα σχετικά με το τι είναι η δυσλεξία, είπε : «Η Δυσλεξία είναι ίσως, η πιο διαδεδομένη από τις μαθησιακές δυσκολίες την οποία χαρακτηρίζει η ακρίβεια, η ταχύτητα και η δυσχέρεια στην ανάγνωση, στην ορθογραφία, στη γραφή, στον προφορικό λόγο και μερικές φορές στην ακουστική ικανότητα. Δηλαδή πολλές φορές τα παιδιά όταν διαβάζουν ένα κείμενο δε χρωματίζουν την φωνή τους, ενώ αρκετές φορές κόβουν τις λέξεις ή τις αντικαθιστούν με άλλες λέξεις τις όποιες είναι πιο εύκολο γι’ αυτά να τις διαβάσουν. Ακόμη δυσκολεύονται πολύ στα μαθηματικά, αλλά και στην ορθογραφία, η ανάγνωση τους είναι πολύ αργή και πολλές φορές, άλλα βλέπουν και άλλα διαβάζουν. Τα παιδιά με δυσλεξία αποδίδουν καλύτερα στα προφορικά από ότι στα γραπτά γι’ αυτό και δικαιούνται να εξεταστούν προφορικά με την υπόδειξη βεβαίωσης από γιατρό ότι έχουν δυσλεξία, ενώ πολλά από αυτά τα παιδιά έχουν υψηλή νοημοσύνη». Για την δυσογραφία ανέφερε: «Μία νευρολογική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από δυσκολίες στην γραφή. Η δυσκολία αυτή προκαλεί αργό γράψιμο του ατόμου παραμορφώσεις ή λάθη ακόμη και τονισμού. Στα παιδιά συνήθως, εμφανίζεται όταν πρώτο-δραστηριοποιούνται σε δραστηριότητες γραψίματος. Κάνουν, γράμματα με λάθος μέγεθος ή και κατεύθυνση ή γράφουν λανθασμένες και με ορθογραφικά σφάλματα λέξεις παρά τις οδηγίες για το αντίθετο. Τα παιδιά με αυτή την διαταραχή πιθανά έχουν και άλλες δυσκολίες μαθησιακές αλλά συνήθως δεν έχουν κοινωνικές δυσκολίες». Για το πως ο γονιός μπορεί να δει αν το παιδί του πάσχει από τη συγκεκριμένη μορφή μαθησιακής δυσκολίας υποστήριξε: «Αυτό συνήθως αναγνωρίζεται από τις παράξενες τοποθετήσεις του καρπού, του σώματος ή του χεριού, το σφίξιμο των δακτύλων κατά το γράψιμο, τα υπερβολικά σβησίματα, η ανάμειξη κεφαλαίων και μικρών γραμμάτων, η ανάμειξη όρθιων και πλαγιαστών γραμμάτων, η αστάθεια στο σχήμα και στην κλίση των γραμμάτων, τα ακανόνιστα μεγέθη και τα σχήματα γραμμάτων, τα ατελή πλαγιαστά γράμματα, η κακή χρήση των γραμμών και των περιθωρίων, η κακή οργάνωση της σελίδας, η αργοπορία κατά την αντιγραφή, η γενική κακογραφία, η μειωμένη ταχύτητα γραφής, η απροσεξία στις λεπτομέρειες κατά το γράψιμο, συχνά είναι αναγκαία φραστικά σήματα και ψιθυρισμοί. Όμως, νιώθει αρκετή εμπιστοσύνη, όταν βλέπει σε οθόνη αυτό που κάνει το χέρι του κατά το γράψιμο. Τέλος, υλοποιεί αργά φραστικές κατευθύνσεις που περιλαμβάνουν διαδοχικές πράξεις και σχεδιασμό». Για την διαταραχή ελλειμματικής προσοχής και τις υπερκινητικότητας συμπλήρωσε: «Ο όρος αναφέρεται στην μεγάλη διάσπαση προσοχής και στην υπερδραστηριότητα. Τα υπερκινητικά παιδιά βρίσκονται διαρκώς σε υπερδιέγερση και κίνηση, προκαλούν μονίμως φασαρία και συνήθως παρουσιάζουν λεκτικές ανωμαλίες. Δηλαδή: καθυστέρηση στην ομιλία, δυσκολία στην κατανόηση των σχημάτων και μορφών, τρέχουν από τη μια μεριά του δωματίου στην άλλη, ψάχνουν τις τσάντες των επισκεπτών, μιλούν συνέχεια, βγαίνουν από το σπίτι τρέχοντας χωρίς να ειδοποιήσουν τους γονείς τους και πολλές φορές με την συμπεριφορά τους “φτάνουν τους γονείς τους στα όρια τους”. Γι’ αυτό και οι γονείς τους δεν πρέπει να θυμώνουν μαζί τους. Η κυρία Κανελάκη Αλεξάνδρα (Ψυχολόγος – Παιδαγωγός) σχετικά με τα παιδιά που έχουν μαθησιακές δυσκολίες και ποιά είναι η συμπεριφορά αυτών των παιδιών ανέφερε τα εξής: «Τα παιδιά αυτά συνήθως είναι πολύ αυθόρμητα, κοινωνικά και πολλές φορές δεν ακολουθούν τους κανόνες που θα τους πει ο παιδαγωγός ή ο γονέας τους. Είναι επαναστατικά και εγωκεντρικά παιδιά, πολύ αντιδραστικά, δεν έχουν σταθερές παρέες ενώ πολλές φορές αυτά τα παιδιά προσπαθούν να κάνουν παρέα με μικρότερα σε ηλικία παιδιά έτσι ώστε να μπορούν να τους επιβληθούν. Τα παιδιά αυτά είναι ανοργάνωτα και πολλές φορές αδυνατούν να εκπληρώσουν τις εργασίες στο σπίτι τους επειδή δεν μπορούν να οργανώσουν το χρόνο τους και συνάμα στεναχωριούνται κιόλας που δεν τα κατάφεραν».
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΤΣΑΚΟΥ
