Όταν κάποιος βρίσκεται πάνω από την επιφάνεια του εδάφους και κοιτάει από εκεί τα σπίτια, τους ανθρώπους, τη θάλασσα, του φαίνονται όλα διαφορετικά, τόσο μικρά και ασήμαντα, και ξεχνάει τα πάντα, όπως πολύ καλά είχε γράψει και τραγουδήσει ο Κώστας Χατζής. Δε σκέφτεται τα προβλήματα που μπορεί να έχει, αλλά αισθάνεται ηρεμία, ελευθερία και «γεμίζει» η ψυχή του από άλλου τύπου συναισθήματα, όμορφα και χαρούμενα. Μόνο αν ζήσει κάποιος μια τέτοια εμπειρία, μπορεί να καταλάβει τι εννοούμε. Και τι πιο ωραίο από το να κοιτάς το Ρέθυμνο από ψηλά και να μπορείς να φωτογραφίζεις την ομορφιά του! Για το λόγο αυτό ήρθαμε σε επικοινωνία με το Γιώργο Κισσανάκη, ο οποίος είναι αλεξιπτωτιστής πλαγιάς, ασχολείται με το άθλημα του paragliding και μας μίλησε για την εμπειρία του και τους κινδύνους που μπορεί κάποιος να αντιμετωπίσει στον αέρα. Οι φωτογραφίες του Ρεθύμνου που ακολουθούν είναι από το προσωπικό του αρχείο και μπορείτε να δείτε περισσότερες στην ιστοσελίδα www.paragliding-crete.gr.
1. Τι είναι το paragliding
Πρόκειται για μία εφεύρεση των Γάλλων αλπινιστών που στη δεκαετία του ’70 δοκίμασαν να κατέβουν από τα βουνά στα οποία ανέβαιναν με ένα πιο εύκολο αλλά και πολύ πιο διασκεδαστικό τρόπο. Ο τρόπος αυτός την επόμενη δεκαετία εξελίχθηκε σε ένα καινούριο σπορ και οι πρώτες σχολές έκαναν την εμφάνιση τους στη Γαλλία από όπου προέρχεται και το γενικά χρησιμοποιούμενο όνομα του «parapente». Tο «parapente» είναι μια σύνθετη γαλλική λέξη που προέρχεται από το «parachute», το οποίο σημαίνει αλεξίπτωτο και το «pente», το οποίο σημαίνει πλαγιά. Στα μέσα της δεκαετίας του ’80 οι πιλότοι ανακάλυψαν την αξία που έχουν τα ανοδικά ρεύματα (θερμικά ή δυναμικά) για την πτήση με αλεξίπτωτο πλαγιάς. 
2. Τι ήταν αυτό που σας έκανε να ασχοληθείτε με το άθλημα αυτό; Πόσα χρόνια ασχολείστε και πόσες ώρες πτήσης έχετε περίπου πραγματοποιήσει;
Από μικρή ηλικία ήθελα κάποια μέρα να πετάξω, αυτό ήταν το όνειρό μου. Μετά από χρόνια υπηρέτησα στις ειδικές δυνάμεις στην πρώτη Μοίρα Αλεξιπτωτιστών. Θυμάμαι ακόμα το πρώτο μου άλμα. Πέφταμε από αεροπλάνο C-130 και Chinook από τα 1200 πόδια 300 μέτρα. Περίπου μισό λεπτό είχαμε πραγματοποιήσει την πτώση και έλεγα αν υπήρχε κάτι που να μπορείς να μένεις στο αέρα. Αξέχαστο αυτό το συναισθήματα της ελευθερίας, το να βρίσκομαι δηλαδή στον αέρα. Με το που απολύθηκα, άκουσα ότι κάποιος εκπαιδευτής είχε έρθει στα Χανιά και εκπαίδευε αλεξίπτωτο πλαγιάς. Από το 2003-04, λοιπόν, δεν άφησα μέρα που να μην πετάξω πάνω από όλες τις πλαγιές της Κρήτης. Μετά, ήθελα να βρω κάποιο τρόπο να πετάξω σε μέρη που δεν είχαν βουνά και έτσι εδώ και χρόνια ασχολούμαι και με το Paramotor. Χρησιμοποιούμε το ίδιο αλεξίπτωτο πλαγιάς με μηχανή 80 έως 200cc και με βάρος από 20 έως 30kg στη πλάτη του πιλότου που συνδέεται με το αλεξίπτωτο πλαγιάς και απογειώνει τον πιλότο από το επίπεδο του εδάφους με λίγο μόνο τρέξιμο. Αυτό μου δίνει τη δυνατότητα να απογειώνομαι από οπουδήποτε (παραλία – παρκινγκ -χωράφι) και να πηγαίνω οπουδήποτε χωρίς να εκμεταλλεύομαι ανοδικά ρεύματα, παρά μόνο το γκάζι και ελέγχω με αυτό το ύψος μου. Όταν απέκτησα πολλή εμπειρία και γνώσεις, άρχισα να μοιράζομαι την εμπειρία μου με φίλους και οποιονδήποτε ήθελε να το ζήσει αυτό πετώντας με διθέσιο αλεξίπτωτο από πλαγιές και με μηχανοκίνητο, με το οποίο ασχολούμαι τώρα. Πόσες ώρες έχω στον αέρα, δεν μπορώ να υπολογίσω ακριβώς.
3. Τι δυσκολίες και τι κινδύνους αντιμετωπίζετε; Ποιες παραμέτρους πρέπει να λάβει υπόψη ο αθλητής για να πραγματοποιήσει την πτώση;
Όλες οι δυσκολίες αλλά και ο κίνδυνος που μπορεί κάποιος πιλότος να αντιμετωπίσει στην απογείωση και την προσγείωση οφείλονται καθαρά στην εκπαίδευσή του. Εάν θέλουμε να μειώσουμε όλους τους κινδύνους, τότε πρέπει να εκπαιδευτούμε σωστά και να αποκτήσουμε ανεμοπορική συνείδηση και να μην αφήνουμε τίποτα στην τύχη. Όλα τα ατυχήματα που συμβαίνουν οφείλονται σε ανθρώπινο παράγοντα. Ένας πιλότος κατά την εκπαίδευσή του έχει μάθει πολύ βασικά πράγματα και ακόμα πιο πολλά μαθαίνει στην πράξη αλλά και με το χρόνο όσον αφορά στη φύση του αέρα, τα σύννεφα και με τις προβλέψεις του δελτίου καιρού μπορεί να κρίνει ποια μέρα και από ποια πλαγιά μπορεί να πετάξει (κοιτάμε δηλαδή την κατεύθυνση του αέρα, την έντασή του και το χειμώνα τα σύννεφα).
4. Έχετε νιώσει ποτέ φόβο σε κάποια από τις πτήσεις σας;
Φόβο πιστεύω θα νιώσει οποιοσδήποτε δε γνωρίζει κάποιο αντικείμενο. Αν εκπαιδευτεί σωστά, τηρεί τους κανόνες ασφάλειας και πετάει πάντα με επιτρεπτό άνεμο και συνθήκες που να μην ξεπερνάει τα όριά του, δε θα νιώσει ποτέ φόβο και απορία για το τι κάνει τώρα.
5. Ποιοι άνθρωποι μπορούν να ασχοληθούν με το συγκεκριμένο άθλημα; Μπορούν και οι γυναίκες;
Μπορεί οποιοσδήποτε να ασχοληθεί με το αλεξίπτωτο πλαγιάς, απλά να το θέλει και να αγαπά τη φύση, τον αέρα και αυτό που μπορεί να σου προσφέρει την ελευθερία. Σε όλη την Ελλάδα, όπως και στην Κρήτη, υπάρχουν αερολέσχες. Ήμουν και εγώ πρόεδρος μέχρι πέρυσι σε κάποια από αυτές στα Χανιά. Εκεί μπορεί κάποιος να απευθυνθεί και να ενημερωθεί για το πώς μπορεί να εκπαιδευτεί. Σαν μια πρώτη επαφή, μπορεί να δοκιμάσει μια πτήση με διθέσιο αλεξίπτωτο. Το αλεξίπτωτο πλαγιάς απευθύνεται και στα δύο φύλα, καθώς δεν απαιτεί δύναμη, αλλά τεχνική κατάρτιση και το κυριότερο, ψυχραιμία και πνευματική διαύγεια. Ωστόσο, προϋποθέτει μια σχετικά καλή φυσική κατάσταση. Επίσης, έχει σχετικά χαμηλό κόστος εκμάθησης και αγοράς και είναι ευκολότερο στη μεταφορά από τον αετό. Οι γυναίκες που θέλουν να ασχοληθούν με το αλεξίπτωτο πλαγιάς έρχονται και εκπαιδεύονται. Συνήθως παίρνουν πρώτα το μικρόβιο από τους συντρόφους ή γνωστούς τους πιλότους και με μία διθέσια πτήση παίρνουν μια πρώτη γεύση, όπου η απόλαυση της πτήσης και ο ενθουσιασμός δεν περιγράφονται. Η εκπαίδευση δεν απαιτεί κάποιο σωματική ή μυϊκή διάπλαση ούτε δύναμη, όπως κάποιοι νομίζουν. Ενημερωτικά, πάντως, οι γυναίκες πιλότοι έχουν ισχυρότερη αίσθηση και ικανότητα να εντοπίζουν τα ανοδικά ρεύματα (θερμικά).
6. Η ανταμοιβή σας για το χρόνο που έχετε αφιερώσει στην ελεύθερη πτώση ποια είναι;
Αυτή η αίσθηση και η επαφή με τον αέρα, η ελευθερία που νιώθεις, δεν περιγράφονται. Είναι ένα απίστευτο συναίσθημα το να μπορείς να πετάς ελεύθερος στον αέρα. Γι’ αυτό το λόγο, προσπαθώ με τη φωτογραφική μου μηχανή και κάμερα να καταγράφω τις ομορφιές της Κρήτης, σε οποιοδήποτε μέρος της βρίσκομαι και να τις μοιράζομαι με όλους εσάς.
Μαρία Ιερωνυμάκη
