Γράφει ο Νίκος Θεοδωράκης
Δημοσιογράφος
thrapsaniotis.gr 
Κάποιος πρέπει να τους σταματήσει. Το θέαμα της βουλής – γήπεδο , βουλής – ρινγκ, βουλής – καταγώγιο , θα οδηγήσει τελικά και σε «μη βουλή» όσο αδόκιμος και αν ακούγεται ο όρος. Αυτή ακριβώς είναι η επιδίωξη της νεοναζιστικής ομάδας που εγκαταστάθηκε από το περασμένο θέρος στο μαλακό υπόγαστρο του εγχώριου κοινοβουλευτισμού. Αν διαβάσει κάποιος τα κείμενά τους , ακούσει τις θεωρίες τους και λάβει υπ’ όψιν τις πληροφορίες για την εκπαίδευση τους , ακόμη δεν είδαμε τίποτα !
Ωστόσο στην ιστορία του Κοινοβουλευτισμού , η Δημοκρατία ποτέ δεν κινδύνευσε όταν δεν έδωσε η ίδια στους αντιπάλους της το σκοινί για να την κρεμάσουν. Συνεπώς όταν λέμε κάποιος να τους σταματήσει , δεν εννοούμε τους «Κασιδιαραίους» , τους «εγέρθητους» ή όσους έχουν συχνουρία. Εννοούμε τους εκπροσώπους των κομμάτων του Κοινοβουλευτικού τόξου που παίζουν το παιχνίδι της Χρυσής Αυγής με τον τρόπο του ο καθένας. Αντί να βάλουν εμπράκτως στο περιθώριο τους βουλευτές της , να τους αγνοούν , να μη τους απευθύνουν καν το λόγο – επειδή προσβάλουν τη δημοκρατική τάξη , τον κοινοβουλευτισμό , την αισθητική και τη νοημοσύνη – λειτουργούν σαν πασαδόροι και τους δίνουν διαρκώς τη μπάλα.
Κάποιος να εξηγήσει στον Γεωργιάδη ότι η βουλή δεν είναι ο καλύτερος χώρος για να διευθετήσει τις εκκρεμότητές του με αυτόν το χώρο παριστάνοντας τον αντί – Κασσιδιάρη , στην ουσία εξελίσσεται σε παρτενέρ του κουρεμένου νεαρού με αγοραίες και νταβατζηλίδικες συμπεριφορές και αντιλήψεις. Κάποιος να εξηγήσει στην Κωνσταντοπούλου ότι η προανακριτική επιτροπή δεν προσφέρεται για ασκήσεις ταχύρρυθμης κομματικής ανόδου και η στρατηγική της έντασης λειτουργεί σαν άλλοθι για στρατηγική της διάλυσης του Κοινοβουλίου. Κάποιος να εξηγήσει στον Μαρκογιαννάκη , ενδεχομένως και στον Μεϊμαράκη , ότι ο κανονισμός της βουλής περιέχει και διατάξεις προστασίας της από τα μέλη της και δεν μπορεί να χρησιμοποιεί ο κάθε Κασιδιάρης τον κανονισμό κατά του Μαρκογιαννάκη , αλλά όχι και για το αντίθετο.
Και κάποιος επίσης να εξηγήσει στο Βενιζέλο ότι η βουλή , ιδιαίτερα σε κρίσιμες και ευαίσθητες συνεδριάσεις , δεν προσφέρεται για επίδειξη πνεύματος και για ειρωνεία. Όπως και η κοινή λογική δεν συνηγορεί στην αναγόρευση της Χρυσής Αυγής σε ιδιώνυμο αντίπαλο γιατί απλούστατα , όπως λέει και ο παλιός φίλος του Ανδρέας Λοβέρδος , οι τύποι έχουν ακροατήριο.
Ο καλύτερος τρόπος να περισωθεί η κοινοβουλευτική διαδικασία είναι τα κοινοβουλευτικά κόμματα να μη δίνουν αξία σε όσους την υπονομεύουν. Γιατί «μερικοί άνθρωποι μπορούν να εκλεγούν μέλη της βουλής χωρίς να χάσουν την ασημαντότητά τους»..