Γράφει ο Μανώλης Σκαρσούλης
Διαφήμιση, κινηματογράφος, περιοδικά εντοπίζουν το ενδιαφέρον τους κάτω από την πλάτης της γυναίκας. Γιατί;
ΕΠΙΚΑΙΡΑ τεύχος 388/8.1.1976 
Τελειώσαμε με το στήθος. Δεν ενδιαφέρει πια κανένα. Την θέση του την πήραν τα .. οπίσθια. Με αυτόν τον επικήδειο και με μια σειρά από πρακτικές συμβουλές («Υποδείξεις, σε δέκα μαθήματα, για να δώσετε σφρίγος στους πλαδαρούς γλουτούς σας»), το εβδομαδιαίο περιοδικό «Ελλ» η βίβλος των Γαλλίδων γυναικών, σε ένα από τα τελευταία τεύχη του ανακήρυξε επίσημα τα δυο… μαξιλαράκια σύμβολο του έτους της γυναικείας σεξουαλικότητος.
Η απήχηση ήταν άμεση σε όλα τα μέρη του κόσμου. Στην Γερμανία, το κυριακάτικο «Στέρν»εξαπόλυσε τον διάσημο φωτογράφο του, τον Τζέημς Μπές, σε αναζήτηση των πιο όμορφων οπισθίων της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας. Στην Αμερική το «Πλαιημπόϋ» παρουσιάζοντας ένα ρεπορτάζ με 21 έγχρωμες φωτογραφίες του, υπενθύμισε στους αναγνώστες του ότι : «Δεν είναι πάντα η πρόσθια όψη εκείνη που μετράει»και το Ὁυί» έφθασε στο σημείο να αφιερώσει στα οπίσθια ένα ποίημα «Ωδή στους γλουτούς του καλοκαιριού» γραμμένο από τον Τζών Στερνς.
Πρόκειται για ένα φαινόμενο προσαρμοσμένο απόλυτα στους σημερινούς κανόνες, που ωρίμασε πολύ γρήγορα (μέσα σε δύο το πολύ χρόνια), χάρη στις αλλεπάλληλες φωτογραφίες με τις οποίες βομβάρδισαν το κοινό τα πιο πειστικά μέσα της εποχής μας, οι εφημερίδες, ο κινηματογράφος, η διαφήμιση.
Στην Ιταλία, πρωτοπόρος του κινήματος ήταν ο Εμανουέλε Πιρέλλα συντάκτης των κειμένων της διαφημιστικής εταιρίας «Ιταλία» του Μιλάνου. Καθώς σε κάποιο φωτογράφο και με το φωτομοντέλο Ντάννα Τζόρνταν, προσπαθούσε να βρει τη σωστή εικόνα για να διαφημίσει τα μπλου-τζήνς «Γιέζους» είχε μια καταπληκτική ιδέα «Τα οπίσθια». Να φωτογραφήσουμε τα οπίσθια!». Η αφίσα με τους στρογγυλούς γλουτούς και με τη λεζάντα «Όποιος με αγαπάει ας με ακολουθήσει» απέκτησε αμέσως τεράστια δημοτικότητα.
Αντί για τον Λίνκολν
Ανάμεσα στις ειδικευμένες στην παραγωγή των μπλου-τζηνς εταιρείες άρχισε ένας πραγματικός πόλεμος, με όπλα του τα σφιγμένο στο γαλάζιο ύφασμα μαξιλαράκια : Η Σίτσις τα τοποθέτησε μέσα σε ένα δολάριο, στην θέση του Άμπρααμ Λίνκολν, η Λέβις χρησιμοποίησε τα οπίσθια της Αφροδίτης της Μήλου και η Μάγκυ τα αντικατέστησε με ένα αχλάδι που λέει πολλά.
Επηρεασμένες από την ταχύτητα της επιτυχίας αυτού που οι ειδικοί στη διαφήμιση χαρακτήριζαν «δεύτερο πόλο της γυναικείας γοητείας» οι πιο ετερόκλητες βιομηχανίες αποφάσισαν να εκμεταλλευτούν το εύρημα επιχειρήσεις καλλυντικών, φαρμακευτικών προϊόντων, τουρισμού «Όπως έχουν σήμερα τα πράγματα» λέει ο Αλβάρο Μπριγκέντο, μάνατζερ της «Κόντακ» «είναι η πιο ερεθιστική απεικόνιση δεν πρέπει να φαίνεται παράξενο, που τη χρησιμοποιούμε τόσοι πολλοί».
Εμπνευσμένοι από τι διαφημιστικές πινακίδες, οι δημιουργοί της μόδας σχεδίασαν, έκοψαν και έραψαν φούστες, φορέματα και πανταλόνια, φροντίζουν κυρίως να εξάρουν τα οπίσθια: «Καιρός ήταν: πρόκειται για το πιο όμορφο, το πιο ερωτικό μέρος του γυναικείου σώματος» δηλώνει χαρούμενος ο Έλιοτ Φιορούτσι, ο αναγνωρισμένος μάγος της νεανικής μόδας.
Και τα ειδικά περιοδικά ανέσυραν στην επιφάνεια τη φούστα σωλήνα και τα πανταλόνια σε στυλ Μαίριλυν Μονρόε, που κολλάνε στην περιφέρεια και στα μπούτια σαν γάντι.
«Έξω τα οπίσθια!» Αυτό είναι το σύστημα της ημέρας, βεβαιώνει ο Ολιβιέρο Τοσκάνι, που δέκα χρόνια τώρα θεωρείται σαν ένας από τους φωτογράφους της μόδας. Δεν πρόκειται όμως για μια επινόηση της υψηλής ραπτικής, αλλά για μια εφεύρεση των νεαρών κοριτσιών των 18 έως 20 χρονών. Οι μόδιστροι, απλά, συμβιβάζονται.
Ο κινηματογράφος έδωσε για πρώτη φορά μεγάλη βαρύτητα στα οπίσθια με την ταινία «¨Το αρσενικό κοτσύφι, την αφιερωμένη σχεδόν αποκλειστικά στους γλουτούς της Λάουρα Αντονέλλι. Σίγουροι ότι «τίποτε δεν μπορεί να μεταδώσει καλύτερα στο κοινό το ερωτικό μήνυμα όσο ένα ζευγάρι καλοφτιαγμένων γλουτών», οι παραγωγοί ζήτησαν από τους διαφημιστές να ακολουθήσουν αυτή και μόνο τη γραμμή.
Λίγοι καλοί
Για τις νεαρές και τις πιο ώριμες ηθοποιούς, οι όμορφοι γλουτοί έγιναν μια πιστωτική κάρτα «Λίγες όμως είναι εκείνες που μπορούν να τ5ους επιδείξουν με υπερηφάνεια»συμπεραίνει ο Ιταλός Άντζελο Φροντόνι. «Μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού. Η Κλαούντια Μαρσάνι και η Ορνέλλα Μούτι τους έχουν φηλοκρεμαστούς, μικρούς και νευρικούς εναρμονισμένους με τα σημερινά κριτήρια. Της Λάουρα Αντονέλλι είναι κάπως πιο φαρδιοί και στρογγυλοί, σε στυλ. 19ου αιώνα, αλλά πάντοτε άψογοι».
Οι λιγότερο προικισμένες καταφεύγουν σε φωτογραφικά τεχνάσματα, που έχουν ειδικά μελετηθεί για να παρουσιάζονται πιο παχουλοί οι γλουτοί. Τα πιο συνηθισμένα κόλπα είναι δύο : η κοπέλα κάθεται ανακούρκουδα ή πέφτει μπρούμυτα, ανασηκώνοντας προς τα πάνω τη μια γάμπα της. Μιλώντας όμως για τον ιταλικό κινηματογράφο ο Φροντόνι αποφαίνεται ότι «ανεξάρτητα από τα φωτογραφικά τρυκ, ένα ζευγάρι μαξιλαράκια σαν της Μπριζίτ Μπαρντό, της Τζέην Φόντα ή της Τζαίην Μπέρκιν, εμείς δεν κατορθώσαμε ακόμα να το ανακαλύψουμε».
Ο νέος έρωτας
Κοντολογής πρόκειται για μια έμμονη ιδέα. Πολυάριθμες είναι οι εξηγήσεις. Ο ψυχολόγος Κλαούντιο Κούτσι πιστεύει πως κατά βάθος το κίνητρο είναι η ανάγκη της καινοτομίας. «είναι κάτι διαφορετικό από εκείνο που επικρατούσε πριν από δέκα χρόνια, και του αποδόθηκε μια πιο ουσιαστική σεξουαλική έννοια».
Μαζί του συμφωνούν και πολλοί ειδικοί της ανατομίας, της αισθητικής χειρουργικής, της ορθοπεδικής αι τη σεξολογίας. Η λιγότερο καθιστική ζωή, τα σπορ, το διαιτολόγιο με τις περισσότερες πρωτεΐνες και η μείωση των αμυλούχων, φόρτισαν τις γυναίκες της νέας γενιάς με τρία καινούργια χαρακτηριστικά πιο μακριές γάμπες, πιο στενή περιφέρεια, πιο λεπτούς γλουτούς. «Γνωρίσματα που ταιριάζουν βασικά στις Σκανδιναβές και όχι στις λατινικής καταγωγής γυναίκες» παρατηρεί ο Μιλανέζος σεξολόγος Φάμπιο Βάλλιλ «Τώρα που οι γλουτοί εξωραΐστηκαν, οι άντρες τους ανακάλυψαν και πάλι και τους ερωτεύτηκαν» προσθέτει ο ψυχαναλυτής Εμίλιο Σκερβάντιο.
Υπάρχουν όμως και άλλοι που στην παθολογική προτίμηση για τα οπίσθια δίνουν πολύ διαφορετική εξήγηση: ανεξάρτητα αν πρόκειται για την γυναίκα ή για τον άντρα, έγιναν το σύμβολο της όλο και πιο χτυπητής εξομοιώσεως (στη σωματική διάπλαση, στα ήθη, στη νοοτροπία), ανάμεσα στα δύο φύλα.
Ακόμα και ο Αντόνιο Λιζαντρίνι, φραγκισκανός μοναχός, καθηγητής της φιλοσοφίας και της κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Ουρμπίνο και στο Παπικό Πανεπιστήμιο, πιστεύει ότι η νέα λατρεία ξεκίνησε από την κατάργηση των διαφορών ανάμεσα στα δύο φύλα. «Είναι ένα είδος ιστορικού συμβιβασμού» εξηγεί. Όμως η Εκκλησία υποστηρίζει ότι η όλο και συχνότερα εμφανιζόμενη εικόνα των ξεγυμνωμένων γυναικείων γλουτών, είναι ένα φαινόμενο που πρέπει να καταπολεμηθεί με κάθε μέσο. «Γιατί» λέει ο Λιζαντρίνι «συμβάλλει στην έκλυση των ηθών. Η ομοφυλοφιλία αυξάνεται συνεχώς και από τα γυναικεία οπίσθια ως τα αντρικά το βήμα είναι μικρό!».
Αλλά την πιο σκληρή και αδιάλλακτη εχθρότητα προς τη νέα μόδα την επιδείχνει το φεμινιστικό κίνημα «Στήθος ή οπίσθια τίποτα δεν αλλάξει. Παραμένει αναφαίρετο γεγονός ότι όλοι εξακολουθούνε να μετράνε τη γυναίκα σύμφωνα με τα σεξουαλικά της χαρακτηριστικά «τελεία και παύλα» διαμαρτύρεται η γραμματέας του Κινήματος για την Απελευθέρωση της Γυναίκας.
Και … επεμβάσεις.
Με το φαινόμενο για την ώρα, δεν είναι εύκολο να αναχαιτισθεί. Το τροφοδοτούν οι άντρες, που ερεθίζονται από μια εικόνα, η οποία ως πριν από λίγο καιρό, βρισκόταν ανάμεσα στις απόκρυφες πτυχές του ερωτισμού αλλά και οι γυναίκες, που ξαφνικά ανακάλυψαν ότι διαθέτουν ένα ακόμα όπλα για να γοητέψουν και να κατακτήσουν τον άντρα.
Την έκταση που πήρε η νέα μόδα την τεκμηριώνουν ανάγλυφα τα δεδομένα που ανέφερε στο ιταλικό περιοδικό «Πανόραμα» ο Κάρλο Αλμ, Πέτρος Γκουίντα, αισθητικός χειρουργός στην κλινική Μότερ Ντερο της Ρώμης. Οι επεμβάσεις στους πολύ πλαδαρούς και πολύ χοντρούς γλουτούς (τρις ημέρες παραμονή στην κλινική –δαπάνη 75 χιλιάδων δραχμών) έφθασαν περίπου τις χίλιες, τους ΄πρώτους επτά μήνες του 1975, ενώ ο ίδιος ακριβώς αριθμός σημειώθηκε μέσα σε ολόκληρο το 1974. Οι εγχειρήσεις, σε σύγκριση με τις επεμβάσεις στο στήθος, διπλασιάστηκαν μέσα σε δύο χρόνια, από τρείς στις δέκα ανέβηκαν σε έξι στις δέκα.
Στην Αμερική μάλιστα ανακάλυψαν ότι τα όμορφα οπίσθια αυξάνουν την παραγωγικότητα. Το πείραμα έγινε σε μια αλυσίδα καταστημάτων κομψού ρουχισμού. Η διεύθυνση πρόσφερε δωρεάν, σε όσες υπαλλήλους, το επιθυμούσαν, μια χειρουργική επέμβαση για να διορθώσουν το σχήμα των γλουτών τους.
Πέντε μήνες αργότερα, στη διάρκεια μιας εξονυχιστικής έρευνας, αποκαλύφθηκε ότι οι πωλήσεις είχαν αυξηθεί κατά 8% και οι απουσίες για λόγους υγείας είχαν μειωθεί κατά 41%.