Α ν τ ι π ο ι η τ ι κ ά
Του Γιώργου Φρυγανάκη
g_frygan@hotmail.com 
Να γίνεται η πένα σου πυρσός του Προμηθέα
διαλύοντας τα «παραμύθια» των καιρών…
Ιστός να γίνεται η πένα σου
κι εσύ σημαιοφόρος της αλήθειας…
Να γίνεται η πένα σου το πυροβόλο όπλο
που δεν αφήνει στόχους απυρόβλητους.
Να γίνονται οι λέξεις σου αγγέλων στρατιές
κι εσύ αρχάγγελος ρομφαιοφόρος…
Να γίνονται οι λέξεις σου λιθάρια
που πέφτουνε βροχή
στο λήθαργο των ζωντανών νεκρών…
Να γίνονται οι λέξεις σου εφιάλτες
στον ύπνο των αλτών της εξουσίας.
Να γίνονται οι στίχοι σου αμαξοστοιχίες
κι εσύ ο άγρυπνος αμαξηλάτης…
Να γίνονται αλυσοπρίονα οι στίχοι σου,
που πριονίζουν αλυσίδες,
και αλυσοκόφτες…
Βρόγχοι να γίνονται οι στίχοι σου
στης λαιμαργίας τους λαιμούς
και λαιμητόμοι.
Να γίνονται οι αράδες σου ραπίσματα
στις παρειές της κάθε ύβρης
και αναίδειας…
Λουριά να γίνονται οι αράδες σου
που μαστιγώνουν τους μαστούς κάθε κακίας.
Να γίνεσαι δημόσιος κατήγορος
ανόσιων «γραμμών»
και πρώτα των «δικών σου»,
ακόμη κι αν σε στήσουν στη γραμμή
των έξι μέτρων.
Αλλιώς,
μη σπαταλάς το χώρο σου
και τον καιρό σου
«περί ανέμων και υδάτων».
Είναι οι καιροί μας χαλεποί
και δεν το συγχωρούν.