«…..απ’ τα τσακάλια δεν γλιτώνεις μ’ ευχές και παρακάλια»
(Κώστας Βάρναλης)
Ως πότε θα μας πετάνε ψίχουλα δημοκρατίας οι ταγοί του νεκρόφιλου συστήματος και μείς σαν δαρμένα σκυλιά ικανοποιημένοι θα γλείφουμε τις πληγές μας;. Μεγάλα λόγια οι λαοπλάνοι,<< θα τελειώνουμε μια για πάντα με τους φασίστες>>, <<δεν θα δεχθούμε καμιά ανομία>> (ποιοι αυτοί που δεν τηρούν ούτε τους νόμους του συντάγματος), <<η εξάρθρωση της Χρυσής Αυγής αναδεικνύεται ύψιστο καθήκον της Δικαιοσύνης>>, και πολλές άλλες παπαριές. 
Ήταν ανάγκη η θυσία ενός Έλληνα, ενός «από μας», μετά από σωρεία εγκλημάτων εναντίον μεταναστών κυρίως, προκειμένου η εκτελεστική εξουσία να καταλάβει μετά από τις μεγάλες κινητοποιήσεις σε όλη την Ελλάδα και στο εξωτερικό, ότι «δεν πάει άλλο» καθώς οδεύουμε προς εμφύλιο..
Χρειάστηκε μια ανθρωποκτονία ώστε η ελληνική δικαιοσύνη, κατά δημόσια παραγγελία της εκτελεστικής εξουσίας, να προβεί σε αυτό που ήταν ούτως ή άλλως το αυτονόητο της καθήκον: να προβεί σε διώξεις για εγκλήματα που είχαν διαπράξει οι εθνικόφρονες πατριώτες..
Η ακροδεξιά πολιτική κουλτούρα στην ελληνική κοινωνία, ανεξάρτητα από την εξάρθρωση της οργάνωσης, είναι ούτως ή άλλως ενισχυμένη και οι κυρίαρχες πολιτικές επιλογές δεν κάνουν τίποτε άλλο παρά να την εδραιώνουν. Όσο η κατάσταση στην Ελλάδα παραμένει ως έχει, η βαθιά ριζωμένη ακροδεξιά πολιτική κουλτούρα θα βρει το ζωτικό χώρο που της χρειάζεται για να ισχυροποιείται. Η διείσδυση της οργάνωσης στην Ελληνική Αστυνομία είναι πολύ βαθιά ώστε η κάθαρση της ΕΛ.ΑΣ. να θεωρείται ουτοπία. Το ξεκαθάρισε ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής όταν πήγε να συλληφθεί: «ξήλωσαν όλη την αστυνομία και την ΚΥΠ για να μας συλλάβουν ». Ο Καιάδας – περί αυτού πρόκειται – είτε λόγω ηλιθιότητας , είτε λόγω αμηχανίας, τα είπε όλα.
Οι εξελίξεις σε σχέση με τη Χρυσή Αυγή λοιπόν, όχι μόνο δεν προσφέρονται για πανηγυρισμούς αλλά αντίθετα δείχνουν πόσο υπονομευμένη είναι η αστική δημοκρατία. Η Χρυσή Αυγή διαδραμάτιζε παρακρατικό ρόλο εδώ και δεκαετίες. Βρισκόταν στην “πρωτοπορία” του παρακράτους. Αυτά τα είχαν καταγγείλει και δείξει ξεκάθαρα εδώ και πολύ καιρό αριστερές δυνάμεις, δημοσιογράφοι κλπ. Ήταν απολύτως σαφής η διαμόρφωση χουντικών στεγανών στα σώματα ασφαλείας, στο στρατό και στο κράτος που μαζί με επιχειρηματίες ταΐζανε και προστάτευαν τη Χρυσή Αυγή και τους λοιπούς παρακρατικούς.
Όλη αυτή την παρακρατική λειτουργία επειδή ακριβώς ήταν παρά- κρατική, το κράτος τη γνώριζε πολύ καλά. Είναι άλλωστε αστείο να λέμε στα σοβαρά ότι τόμοι δικογραφιών συγκεντρώθηκαν μέσα σε δύο ημέρες ή ότι οι 32 δικογραφίες δεν μπορούσαν να συσχετιστούν από τους εισαγγελείς. Η παρέμβαση του υπουργού Δημοσίας Τάξεως είναι ξεκάθαρες και στον ποιο αδιάβαστο πολίτη ότι οι ενέργειές του ήταν ευθυγραμμισμένες με τις θωπείες της ομάδας Σαμαρά προς τους ναζί . Ο Σαμαράς και οι ακροδεξιοί σύμβουλοι του με προεξάρχοντα το Δένδια πρέπει άμεσα να περάσουν από δίκη σαν ηθικοί αυτουργοί για την δολοφονία του παλικαριού που ασέλγησαν και πριν και μετά τον θάνατο του για εκλογικές σκοπιμότητες , ποιος θα το φέρει πίσω το παιδί;
Ενώ φαίνεται λοιπόν να ξεκινά μια διαδικασία αποκεφαλισμού τμήματος του παρακράτους, που το “παράκανε”, το βασικό ερώτημα αλλά τί γίνεται με το υπόλοιπο, αφανές, δολοφονικό και φυσικά μαφιόζικο παρακράτος, που απεργάζεται τα σενάρια της ανωμαλίας και που παρεμβαίνει ολοένα εντονότερα προς όφελος των μεγαλοαφεντικών εδώ και χρόνια; Αν περιμένει κανείς να το εξαφανίσουν αυτοί που διαχρονικά το συντηρούν πλανάται πλάνη οικτρά. Οι ίδιοι που ανέδειξαν σε κομβικούς παράγοντες τις δυνάμεις της ανωμαλίας καμώνονται τους παράγοντες της σταθερότητας, εξακολουθώντας φυσικά να ασπάζονται τον ακροδεξιό, χρυσαυγίτικο λόγο και προσδοκώντας να αποκομίσουν τα αντίστοιχα πολιτικά οφέλη εις βάρος μιας αριστεράς που δείχνει δυστυχώς να είναι κατώτερη των περιστάσεων.
Συμπερασματικά πρέπει να δούμε πια όλοι και καθαρά ότι εδώ και καιρό βιώνουμε μια διπλή υπονόμευση της αστικής δημοκρατίας: από τη μια σε θεσμικό επίπεδο τη σταδιακή δόμηση ενός αντιδημοκρατικού, αυταρχικού κράτους διαρκούς έκτακτης ανάγκης, στα χέρια των συστημικών νεοφιλελεύθερων δυνάμεων που εν τέλει θα στραφεί κατά του λαϊκού κινήματος και της αριστεράς στο πλαίσιο της θεωρίας των άκρων.
Δε νίκησε με τις φαμφάρες τους η δημοκρατία , αλλά έγινε ξεκάθαρο ότι δημοκρατία δεν υφίσταται, δημοκρατία χωρίς την συμμετοχή του λαού δεν έχει κανένα νόημα, εξ άλλου το λέει και η ίδια η λέξη,(δήμος-κρατεί). Αν δεν υπάρξει συνειδητοποίηση, ωρίμανση, οργάνωση και συμμετοχή με χαρακτήρα ξεσηκωμού που θα δώσει διαρκή αγώνα για την αποκατάσταση και την εμβάθυνση της δημοκρατίας, αν την εμπιστευθούμε στα χέρια της ακροδεξιάς συμμορίας Σαμαρά και των συμμάχων του, να περιμένουμε τα χειρότερα. Εξ άλλου ο σύμβουλος του Σαμαρά Ο Φαήλος Κρανιδιώτηςτο το ξεκαθάρισε << Φυλάω τις “σφαίρες” μου για τον αληθινό αντίπαλο>> που δεν είναι άλλος από τα κοινωνικά κινήματα και η αριστερά. Δυστυχώς ο φασισμός δεν εξαφανίζεται με δίκες, ευχολόγια, και θεατρινισμούς για ψηφοθηρικούς σκοπούς στα κανάλια. Το φασισμό τον κυοφορεί μέσα του ο καπιταλισμός κατά συνέπεια θα υπάρχει όσο θα επιβιώνει αυτό το σύστημα εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, και δείτε τι γίνεται στην Ευρώπη, στις σκανδιναβικές χώρες που μέχρις τα χθες ήταν το λαμπρό παράδειγμα καπιταλιστικής χώρας, και αυτά που γίνονται σε όλο τον κόσμο. Για αυτό δεν είναι υπόθεση του δικαστή αλλά όλης της κοινωνίας που πρέπει να αντιδράσει να πολιτικοποιηθεί, να μορφωθεί, να συμμετέχει στις συλλογικές διαδικασίες και να προβληματισθεί για το που πάμε και τι κόσμο θέλουμε να φτιάξουμε.
«Αυτοί που πούλησαν τις γυναίκες και τις αδελφές στον κατακτητή, για να κάνουν τα νταραβέρια μαζί του, και μας σκλάβωσαν διπλά, αυτοί πάνε τώρα να μας πείσουν ότι είναι οι κέρβεροι της τιμής και της ηθικής! Μ’ αυτά τα μέσα προσπαθούν να εξαπατήσουν το λαό για να συνεχίσουν το ξεζούμισμα και την εκμετάλλευσή του. Και πολλές φορές το καταφέρνουν αυτό και μας πείθουν μάλιστα ότι έτσι είναι όπως τα λένε»… ΑΡΗΣ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗΣ (Από τον Λόγο στη Λαμία, 22 Οκτωβρίου 1944)