Αυτές τις μέρες πριν εβδομήντα χρόνια, Γερμανοί ναζί με Κρητικούς συνεργάτες τους, αφοσιωμένους ένοπλους του Σώματος του λοχία του γερμανικού στρατού Φριτς Σούμπερτ που διψούσε για αίμα, τους λεγόμενους Σουμπερίτες, έκαψαν ζωντανές σε σπίτια που έβαλαν φωτιά στο χωριό Καλή Συκιά στα ορεινά του νότιου Ρεθύμνου, οκτώ γυναίκες από το χωριό μεταξύ αυτών και μια έγκυο 8 μηνών, καθώς και τέσσερις από το γειτονικό Ροδάκινο, που έσπευσαν λίγες μέρες νωρίτερα σε συγγενικά τους σπίτια για να προστατευτούν, μετά τον χαρακτηρισμό του χωριού τους από τις Αρχές κατοχής σε «νεκρή ζώνη».
Τούτες τις μέρες στο μαρτυρικό χωριό που τα βουβά μοιρολόγια συνεχίζουν να ακούγονται, ολοκληρώθηκε και το δεύτερο μέρος των γυρισμάτων του ντοκιμαντέρ μεγάλης διάρκειας ιστορικού περιεχομένου που ετοιμάζουν οι δημοσιογράφοι Γιάννης Κανελλάκης και Μανόλης Παντινάκης. Η αρχή για την πραγματοποίηση της παραγωγής έγινε τον περασμένο Αύγουστο και έκλεισε χθες, μέρα μουντή που το ψύχος που «κατέβαζε» ο «Τσιλίβδικας» το ιστορικό βουνό, ήταν ιδιαίτερα αισθητό.
Οι λήψεις από το συνεργείο με τον εικονολήπτη Νίκο Σαράντο πραγματοποιήθηκαν με επίκεντρό τους και αυτή τη φορά τα καμένα σπίτια της Καλής Συκιάς, που εγκαταλείφθηκαν, ερειπώνονται και δεν κατοικούνται, εκεί που βρήκαν φρικτό θάνατο οι δώδεκα γυναίκες στις αρχές Οκτωβρίου 1943. Τα γυρίσματα συμπληρώθηκαν από νέες μαρτυρίες-γροθιά στο στομάχι για κάθε ελεύθερο και δημοκράτη άνθρωπο, των κατοίκων Κυριάκου Δαμουλάκη, Νίκου Νικητάκη και Γιάννη Πετράκη που υπέδειξαν και τα σημεία που ενταφιάστηκαν πρόχειρα μετά το κάψιμό τους.
«Με κυνηγούν οι εικόνες…»
«Την Καλαφάτενα από το Ροδάκινο», εξιστόρησε ο Νίκος Νικητάκης, «αναγκαστήκαμε να τη βάλουμε σε ένα ασβεστόλακκο και να τη σκεπάσουμε γιατί τότε κυκλοφορούσανε ελεύθεροι στο χωριό χοίροι και σκύλοι» και πρόσθεσε: «Όλοι οι άντρες είχαμε φύγει και μετά που γίνηκε το κακό και γυρίσαμε, αυτά που είδαμε δεν μπορεί να τα βάλει νους ανθρώπου! Άκουες από τις γυναίκες ένα θρήνο με φωνές, μοιρολόγια και κλάματα και να σκληρίζουν και καθεμιά έτρεχε στα σπίτια να δει αν ζει και που βρίσκεται οι δικός της άνθρωπος. Σε σπίτια είδαμε και καιγόταν ακόμη τα κορμιά των γυναικών, και όλα ήταν παραμορφωμένα και δεν γνωριζόταν, κάποια ούτε από τους ανθρώπους τους. Από κάποια σημάδια στο πρόσωπο ή στο κορμί τους αναγνωρίστηκαν. Η μυρωδιά στο χωριό από το κάψιμο των γυναικών ήταν απαίσια. Με κυνηγούν ακόμη αυτές οι εικόνες και θα με κυνηγούν μέχρι να υπάρχω! Είμαι σήμερα στα 90 μου χρόνια και ανατριχιάζω, τρέμω σύγκορμος, μόλις έρθουν στο μυαλό μου αυτές οι ώρες στο χωριό με όσα είδα…».
Ο Κυριάκος Δαμουλάκης αφηγήθηκε στο σημείο του παλιού νεκροταφείου του χωριού, εκεί που ενταφιάστηκαν όπως-όπως οι δυο γιαγιάδες του που κάηκαν ζωντανές, η Φωτεινή Δαμουλάκη και η Μαρία Γρυντάκη. «Είδα καμένες και τις δυο γιαγιάδες μου στου Λεωνίδα του Μονιάκη τον πόρο, μικρό παιδάκι εγώ», είπε προκαλώντας ανατριχίλα και συνέχισε: «Τις κουβάλησε από το σημείο εδώ στο παλιό νεκροταφείο η μάνα μου η Ευαγγελία, άνοιξαν ένα λάκκο και τις έβαλαν μέσα. Ο παππούς μου ο Στρατής Δαμουλάκης, όταν πήγε να τις βγάλει από τις φωτιές στο σπίτι του Μανώλη Κωστάκη που τις είχαν ρίξει οι γκεσταμπίτες, άρπαξε φωτιά και αυτός, πήρε εγκαύματα και μετά από λίγους μήνες μολύνθηκαν και πέθανε…».
Ριζίτικα από τους Κούμους
Τα γυρίσματα ολοκληρώθηκαν στην Καλή Συκιά με δυο ριζίτικα τραγούδια που τραγούδησαν εξαιρετικά οι νέοι της ομάδας ριζίτικου τραγουδιού των Κούμων Ρεθύμνου έξω από τα σπίτια-μνημεία και στο σοκάκι μέχρι το ηρώο και όπως είπε στην κάμερα ο επικεφαλής τους Μανώλης Πενθερουδάκης «ήταν αφιερωμένα στη μνήμη των γυναικών που μαρτύρησαν με φρικτό τρόπο από τους ναζί». Η ομάδα των Κούμων ήταν πενταμελής και την αποτελούσαν πέρα από τον Πενθερουδάκη και οι Νίκος και Μανώλης Μαμαλάκης, Νεκτάριος Κουμεντάκης και Μιχάλης Ψαθάκης.
Από την πρώτη στιγμή των γυρισμάτων τον περασμένο Αύγουστο, οι κάτοικοι του περήφανου χωριού, έδειξαν συγκινητικό ενδιαφέρον στην πραγματοποίηση της κινηματογραφικής παραγωγής των δυο δημοσιογράφων, ελπίζοντας ότι με την ανάδειξη ενός συνταρακτικού γεγονότος που σημάδεψε τον τόπο τους και τη Σύγχρονη Ιστορία, θα προκύψει και η προσφορά του τόπου τους με την θυσία δώδεκα ηρωίδων-γυναικών στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα, που εβδομήντα χρόνια έως σήμερα για σκόπιμους λόγους ήταν θαμμένη…
Το υλικό της ταινίας το επόμενο διάστημα θα μπει σε στούντιο για επεξεργασία και «ντύσιμο», και εκτιμάται πολύ σύντομα να ολοκληρωθεί και συνέχεια να αρχίσουν οι διαδικασίες για να προωθηθεί σε φεστιβάλ της Ελλάδας και του εξωτερικού και να προβληθεί σε κινηματογραφικές αίθουσες και τηλεοπτικά κανάλια. Ταυτόχρονα προετοιμάζεται τον επόμενο χρόνο η προβολή του με παράλληλες εκδηλώσεις στην Καλή Συκιά, τόπο που διαδραματίστηκαν τα αποτροπιαστικά εγκλήματα των ναζί και των Κρητικών συνεργατών τους…