44 χρόνια πριν και συγκεκριμένα την Πέμπτη 6 Μαρτίου 1969 ξεκίνησε το δράμα μιας οικογένειας από τον Πλάτανο Αμαρίου που όλα αυτά τα χρόνια βρίσκεται σε καθημερινή αγωνία, αναζητώντας την αλήθεια για την τύχη ενός από τα παιδιά της.
Πρόκειται για την οικογένεια του Ανδρέα και της Ελένης Κωνσταντάκη οι οποίοι πληροφορήθηκαν τον ξαφνικό και αναίτιο θάνατο της μικρής τότε κόρης τους, η οποία νοσηλεύτηκε σε νοσοκομείο της πρωτεύουσας με ελαφρά ασθένεια.
Οι εξηγήσεις που δεν δόθηκαν ποτέ, η εσπευσμένη ταφή ενός «κουτιού» που δεν άνοιξε και η ληξιαρχική πράξη θανάτου που δε φέρει επίσημες σφραγίδες του νοσηλευτικού ιδρύματος, εγείρουν μια σειρά ερωτημάτων, τα οποία οδήγησαν την οικογένεια να πιστεύει ότι δεν επρόκειτο για θάνατο, αλλά για αρπαγή με σκοπό την παράνομη υιοθεσία. 
Γράφει η Αθηνά Πετρακάκη
Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχαμε με την κ. Ελένη Κωνσταντάκη, μητέρα της Χρυσαυγής, η ίδια μας περιέγραψε γεμάτη συγκίνηση ό, τι συνέβη πριν από 44 χρόνια. Η αγωνία στην τρεμάμενη φωνή της, αλλά και ο ενθουσιασμός ότι εισακούσθηκε ήταν συγκινητικά. Συγχρόνως, η ίδια έχει προωθήσει μέσω ίντερνετ μια επιστολή, με την οποία ζητά βοήθεια από οποιονδήποτε, προκειμένου να ξαναβρεί την κόρη της.
Σύμφωνα με τη διήγησή της, η ιστορία ξεκινά λίγο μετά τη γέννηση (17 Φεβρουαρίου 1967) της μικρής Χρυσαυγής Κωνσταντάκη, στο νοσοκομείο Penzberk της Γερμανίας, χώρα στην οποία είχαν μεταναστεύσει οι γονείς της Χρυσαυγής προκειμένου να εργαστούν.
Στη συνέχεια, η κ. Κωνσταντάκη -μητέρα 5 παιδιών σήμερα- θυμάται: «Το Δεκέμβριο του 1968 που η Χρυσαυγή ήταν 1 έτους και 9 μηνών, παρουσίασε συμπτώματα ραχίτιδας και νοσηλεύθηκε για μία εβδομάδα στο Νοσοκομείο Stamberg της Γερμανίας. Μόλις έγινε εντελώς καλά και πήρε εξιτήριο, με οδηγία των γιατρών του νοσοκομείου, τη μεταφέραμε στο χωριό, στην Κρήτη λόγω καλύτερου κλίματος και την εμπιστευθήκαμε στην 56άχρονη τότε μητέρα μου Δοσία (Θεοδοσία)».
Η κ. Κωνσταντάκη συνεχίζοντας αναφέρει: «Το Φεβρουάριο του 1969 η Χρυσαυγή παρουσίασε κοιλιακές διαταραχές και νοσηλεύτηκε στο Νοσοκομείο Παίδων «Αγλαΐα Κυριακού», της Αθήνας. Οι γιατροί δεν επέτρεψαν στην μητέρα μου να μείνει πάνω από 3 ημέρες, γιατί δεν επιτρεπόταν από τον κανονισμό του νοσοκομείου όπως έλεγαν, αλλά ούτε και ήταν απαραίτητο αφού δεν ήταν σοβαρή η ασθένεια. Εξάλλου, η μικρή θα έμενε «σε καλά χέρια», έτσι ισχυρίστηκαν. Η Χρυσαυγή έμεινε στο Νοσοκομείο μόνη της και νοσηλεύτηκε περίπου 3 εβδομάδες. Η κατάσταση της υγείας της ολοένα και καλυτέρευε, όπως ενημέρωναν οι γιατροί τους συγγενείς μας στο χωριό, καθώς γνώριζαν ότι εμείς δουλεύαμε και μέναμε στην Γερμανία. Την Τρίτη 4 Μαρτίου το πρωί επικοινώνησαν οι γιατροί με τους δικούς μου στο χωριό και τους ενημέρωσαν ότι η Χρυσαυγή είναι εντελώς καλά και θα έπρεπε να μεταβούν στην Αθήνα να την παραλάβουν. Την Πέμπτη 6 Μαρτίου 1969 που έφτασαν στο Νοσοκομείο, ο 30χρονος αδελφός μου, με τον 17χρονο τότε αδελφό του συζύγου μου για να την παραλάβουν, οι γιατροί τους είπαν ψυχρά ότι η Χρυσαυγή πέθανε. Οι γιατροί αρχικά, αρνήθηκαν κατηγορηματικά στους δικούς μου να τη δουν νεκρή και δεν τους επέτρεψαν ούτε να μεταφερθεί και να ταφεί στην Κρήτη. Οι υπεύθυνοι, ως μοναδική λύση, τους πρόβαλαν ένα γραφείο τελετών απέναντι από το νοσοκομείο, που θα αναλάμβανε την ταφή σε νεκροταφείο εκεί κοντά. Έτσι κι έγινε, το γραφείο μετέφερε την «υποτιθέμενη σορό» στο νεκροταφείο του Ζωγράφου και την έθαψαν βιαστικά και με απειλές στον παιδικό τάφο με αριθμό 37».
Σε κείνο το σημείο η κ. Κωνσταντάκη, προσθέτει ότι οι εποχές ήταν δύσκολες και λόγω της Δικτατορίας, μιας και μιλάμε για το 1969, ο εκφοβισμός των συγγενών από τους γιατρούς έπιασε και τους έκανε να υποκύψουν και να δεχτούν την υποτιθέμενη ταφή χωρίς τελικά να δουν τη σορό της μικρής Χρυσαυγής.
Επίσης αξίζει να αναφερθεί, ότι η κ. Κωνσταντάκη άργησε πολύ να ενημερωθεί για το περιστατικό, καθώς βρίσκονταν σε προχωρημένη εγκυμοσύνη, μαθαίνοντας το χαμό της πρώτης κόρης της, μετά τη γέννηση του δεύτερου παιδιού της.
ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΚΑΙΝΕ
Μετά από έρευνα της οικογένειας, το Νοσοκομείο «Αγλαΐα Κυριακού» τους παρείχε επίσημη βεβαίωση που λέει ότι: «Ασθενής με τα στοιχεία Κωνσταντάκη Χρυσαυγή του Ανδρέα, ΔΕΝ έχει νοσηλευθεί το έτος 1969»!
Ωστόσο, και η ληξιαρχική πράξη θανάτου έχει αταίριαστες ώρες έκδοσης και θανάτου και δεν φέρει επίσημες σφραγίδες.
Όλα αυτά σε συνδυασμό με τα εξής:
- Ένα παιδί μόλις 2 ετών έμεινε μόνο του στο νοσοκομείο με τη δικαιολογία του αυστηρού κανονισμού.
- Οι γιατροί γνώριζαν ότι οι γονείς είναι στο εξωτερικό και οι συγγενείς στην Κρήτη.
- Υπήρξε ειδοποίηση από τους γιατρούς ότι το παιδί ήταν καλά και έτοιμο για εξιτήριο.
- Οι γιατροί και το γραφείο τελετών επέμεναν να μην ανοιχτεί το φέρετρο, ούτε να ταφεί σε μέρος εκτός «ελέγχου» τους.
- Το πιστοποιητικό θανάτου δε δόθηκε ποτέ στην οικογένεια.
- Οι συγγενείς ήταν άπειροι, αγράμματοι και απονήρευτοι.
- Οι γιατροί είχαν ύποπτη συμπεριφορά και απειλούσαν, στηριζόμενοι στον φόβο των πολιτών στην τότε Δικτατορία.
- Το γραφείο τελετών, δεξί χέρι των γιατρών, είχε την ίδια συμπεριφορά (απειλές και εκφοβισμοί) και ίσως μυστική συνεργασία μαζί τους.
- Το φέρετρο ήταν καλά κλεισμένο και οι υπεύθυνοι εμπόδισαν να ανοιχτεί.
- Ο τάφος βρέθηκε χωρίς ίχνη σκελετού και δόθηκε σαν δικαιολογία ότι πιθανά έλιωσαν γιατί το παιδί ήταν μόλις 2 ετών.
- Η ασθένεια του παιδιού σπάνια φέρνει το θάνατο.
οδηγούν την οικογένεια στο συμπέρασμα ότι η Χρυσαυγή δόθηκε για υιοθεσία παράνομα.
Η ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ
Η κ. Κωνσταντάκη, παρά τα χρόνια που πέρασαν, συνεχίζει να κάνει εκκλήσεις σε οποιονδήποτε γνωρίζει κάτι που θα μπορούσε να την οδηγήσει την ανεύρεση του χαμένου της παιδιού, αφού η ίδια δεν σταμάτησε ποτέ να πιστεύει ότι η Χρυσαυγή είναι ζωντανή.
Συγκεκριμένα αναφέρει: «Είμαι σίγουρη ότι η Χρυσαυγή μου δόθηκε παράνομα σε θετούς γονείς, οι οποίοι αν την δήλωσαν ως νεογέννητο, η Χρυσαυγή δεν γνωρίζει την πραγματική της ηλικία που είναι 46 ετών. Είναι πιθανό σε επίσημα έγγραφα να φαίνεται 43 ή 44 ετών, ανάλογα με το πότε την δήλωσαν. Γι’ αυτό, με συνεργό τον Θεό και με εγγυητή το μητρικό μου ένστικτο, που μου φωνάζει ότι το παιδί μου ζει και υπάρχει, απευθύνομαι σε σένα αναγνώστη, αν μπορείς να με βοηθήσεις, αν τυγχάνει να είσαι κρατικός λειτουργός με κρατική εξουσία, αν μπορείς το παρόν να το αναρτήσεις σε blog και σε πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης, Facebook, Twitter κλπ ή αν μπορείς το παρόν να το διαβιβάσεις, αν ξέρεις κάποιο τρόπο να την αναζητήσεις, αν έχεις σχετικές γνωριμίες, αν κατέχεις κάποια θέση ή αξίωμα, αν κάτι γνωρίζεις, αν είσαι κορίτσι υιοθετημένο και βλέπεις κοινά στοιχεία, αν είσαι η ίδια η Χρυσαυγή μου, που σίγουρα σου άλλαξαν το όνομα, επικοινώνησε μαζί μας, εγώ δεν θέλω να τιμωρηθεί κανείς, δεν με ενδιαφέρει η εκδίκηση, το μόνο που θέλω είναι να αγκαλιάσω την Χρυσαυγή μου, το παιδί που στερήθηκα 44 ολόκληρα χρόνια».
Τα τηλέφωνα επικοινωνίας για όποιον γνωρίζει κάτι είναι: 2833031046 / 6973302669 / 6976945792.
