ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ – Ανταλλαγές και συναλλαγές του Μανώλη Σκαρσούλη

Γράφει ο Μανώλης Σκαρσούλης

TΟΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟ ΤΟY 2008, η Νάταλι Ντίλαν, 22 ετών, αποφάσισε να βγάλει σε δημοπρασία την παρθενιά της, από τη μία μεριά για να συγκεντρώσει χρήματα και από την άλλη ως μελέτη της σεξουαλικής αξίας των γυναικών. Μέσα σε πέντε μήνες λέγεται ότι είχαν γίνει δέκα χιλιάδες προσφορές, με την υψη­λότερη να φτάνει σχεδόν τα 4 εκατομμύρια δολάρια. Όταν της πήραν συνέντευξη σχετικά με την τακτική που ακολούθησε, η οποία είχε προκαλέσει αίσθηση παγκοσμίως, η απάντηση της ήταν: «Πιστεύω ότι τόσο εγώ όσο και ο πλειοδότης έχουμε πολλά να κερδίσουμε από μια τέτοια συμφωνία».

Η Στέφανι Γκέρσον επιθυμούσε διακαώς να εξερευνήσει το τροπικό δάσος του Αμαζονίου πριν φύγει από τη Βραζιλία για να ολοκληρώσει τις σπουδές της στις ΗΠΑ. Οι προσπάθειες της, όμως, να βρει έναν οδηγό που θα την οδηγούσε μέσα στο δάσος δεν καρποφόρησαν. Όταν ένα αγόρι που εργαζόταν ως βοηθός σερβιτόρου στο ξενοδοχείο της άρχισε να τη φλερτά­ρει, εκείνη τον ρώτησε για το τροπικό δάσος. Θα μπορούσε άραγε μια τουρίστρια, όπως η ίδια, να επιβιώσει μόνη στη ζού­γκλα για μερικές εβδομάδες; «Γέλασε, και με αποκάλεσε τρε­λή», είπε η Γκέρσον. Όταν όμως εκείνος της αποκάλυψε ότι γνώριζε πολύ καλά τη ζούγκλα, αφού είχε μεγαλώσει εκεί, η Γκέρσον έβαλε μπροστά τη γοητεία της. Παρόλο που δεν τον έβρισκε ελκυστικό, άρχισε να τον φλερτάρει. Τον χρειαζόταν , για οδηγό της στη ζούγκλα. Ο σεξουαλικός της μαγνητισμός απέφερε τελικά καρπούς. Ο σερβιτόρος κατάφερε να πάρει άδεια από τη δουλειά του και έφυγαν για τη ζούγκλα:

Advertisement

Ήταν καταπληκτικά. Φτιάχναμε καλύβες από φύλλα κοκοφοίνικα, είδα ζώα που δεν είχα ξαναδεί, μου έμαθε τις φαρ­μακευτικές ιδιότητες όλων των φυτών, μαζέψαμε φρούτα από δέντρα, κολυμπήσαμε σε νερά γεμάτα πιράνχας, ενώ φάγαμε και μερικά. Και, φυσικά, κάναμε σεξ για σχεδόν δύο βδο­μάδες. Ήταν καλή συμφωνία και για τις δύο πλευρές. Εγώ κέρδισα το πολυπόθητο ταξίδι στη ζούγκλα, και εκείνος κέρ­δισε σεξ με μια γλυκιά Αμερικανιδούλα.

Η Γκέρσον δήλωσε ότι δεν ένιωσε ούτε στιγμή άβολα, ενώ δεν είχε ενοχές για την παραπάνω συμφωνία. Χάρη σε αυτήν είχε κερδίσει αναμνήσεις από μια περιπέτεια στον Αμαζόνιο, ανα­μνήσεις που θα διαρκούσαν μια ολόκληρη ζωή, με μοναδικό αντίτιμο τη σεξουαλική συνεύρεση.

Μερικές γυναίκες κάνουν σεξ όχι επειδή νιώθουν σεξουαλική ή ερωτική έλξη για τους συντρόφους τους, αλλά διότι προσβλέπουν να κερδίσουν κάτι ως αντάλλαγμα.

Μεταξύ των λόγων για τους οποίους έκαναν σεξ, είναι:

*       Ήθελα να πάρω αύξηση.

*       Ήθελα να με προσλάβουν σε μια δουλειά.

*       Ήθελα να πάρω προαγωγή.

*       Ήθελα να βγάλω χρήματα.

*       Μου πρόσφεραν ναρκωτικά.

          Στις πιο παραδοσιακές κοινωνίες των κυνηγών – τροφοσυλλεκτών, η συναλλαγή αφορά το σεξ έναντι τροφής – κατά κα­νόνα κρέας. Στους Σαρανάουα του Περού, λόγου χάριν, «το πρότυπο που αναδύεται είναι αυτό της σεξουαλικής επαφής με αντάλλαγμα κρέας, είτε πρόκειται για την απόκτηση συζύγου μέσω επίδειξης σωματικής ρώμης από τον άνδρα μέσω του κυ­νηγιού είτε για το ξελόγιασμα μιας γυναίκας μέσω προσφοράς κρέατος σε αυτήν». Η Janet Siskind, η ανθρωπολόγος που μελέτησε τους Σαρανάουα, δήλωσε σαστισμένη από το επανα­λαμβανόμενο αυτό μοτίβο και πρόσθεσε: «Δεν υπάρχει κάτι που να δείχνει ότι οι γυναίκες ενδιαφέρονται, εκ φύσεως ή κα­θολικά, λιγότερο για το σεξ ή περισσότερο για το κρέας απ’ ό,τι οι άνδρες». Και όμως, μια γυναίκα της μελέτης μας εξέ­φρασε εντυπωσιακά παραπλήσια άποψη:

Όταν παίρνεις δώρα για «τις υπηρεσίες» που προσφέρεις ή α­ποζημιώνεσαι οικονομικά από έναν ευκατάστατο άντρα γι αυτό_; τότε αισθάνεσαι μια έξαψη ισοδύναμη του πάθους που σε κατα­κλύζει όταν «παραδίνεσαι» σε έναν σωματικά δυνατό άντρα. Η οικονομική προστασία είναι ισάξια της φυσικής προστασίας.

–        ετεροφυλόφιλη γυναίκα, 58 ετών

Το χρυσό αυγό

Στη ρίζα όμως των διαφορών μεταξύ των δύο φύλων ως προς την αναπαραγωγική τους βιολογία βρίσκονται οι ασυμμετρίες που απαντούν μεταξύ σπερματοζω­αρίων και ωαρίων. Ήδη από τη στιγμή της σύλληψης, οι γυναίκες έχουν συνεισφέρει σε αυ­τήν περισσότερο από τους άνδρες. Η ασυμμετρία αυξάνεται από το γεγονός ότι οι γυναίκες γεννιούνται με έναν ορισμένο αριθμό ωαρίων, ο οποίος δεν ανανεώνεται. Οι άνδρες, αντιθέτως, παράγουν περίπου 85 εκατομμύρια νέα σπερματοζωάρια την ημέρα. Στους καιρούς μας, η διαφορά αυτή απεικονίζε­ται γλαφυρά στην αμοιβή των γυναικών που προσφέρουν ωά­ρια και στην αντίστοιχη αμοιβή των ανδρών που προσφέρουν σπέρμα. Η αποζημίωση για την προσφορά ωαρίων ξεκινά συνήθως από το ποσό των 5.000 δολαρίων, και μπορεί να πολλαπλασιαστεί αρκετές φορές όταν οι δότριες είναι γυναίκες που πληρούν ορισμένες σωματικές και ψυχολογικές προϋποθέσεις. Οι δότες σπέρματος, από την άλλη, λαμβάνουν συνήθως 35 δολάρια για κάθε τους προσφορά, παρόλο που ορισμένοι με ιδιαίτερα επιθυμητά χαρακτηριστικά – όπως ικανοποιητικό ύψος, κορμό σε σχήμα ανεστραμμένου τριγώνου, ελκυστικό πρόσωπο, υψηλή νοημοσύνη και υψηλή κοινωνική θέση –  μπορεί να πληρωθούν έως και 150 δολάρια.

Την εν λόγω ασυμμετρία επιτείνει επίσης η εγκυμοσύνη, την οποία οι γυναίκες υφίστανται επί εννέα μήνες προκειμένου να φέρουν στον κόσμο ένα παιδί. Η μεγάλη, λοιπόν, αναπα­ραγωγική επένδυση εκ μέρους των γυναικών για την απόκτη­ση απογόνων καθιστά τις ίδιες, με μεγάλη διαφορά, τον πλέον πολύτιμο αναπαραγωγικό πόρο. Και γνωρίζετε τον γενικό κα­νόνα ότι όσο πιο πολύτιμος είναι κάποιος πόρος τόσο περισ­σότεροι άνθρωποι ανταγωνίζονται για να τον αποκτήσουν. Οι άνδρες πρέπει να ανταγωνιστούν μεταξύ τους για να αποκτή­σουν σεξουαλική πρόσβαση σε γυναίκες. Οι γυναίκες όμως μεγαλύτερης ζήτησης όσον αφορά το σεξ.

Πηγή: CINDY MESTON και DAVID BUSS

                                                     Εκδόσεις ΚΑΤΟΠΤΡΟ

ΧΕΝΡΥ ΜΙΛΛΕΡ

«Το φαύλο προϊόν μιας σάπιας γης»

          Ήταν ένας από τους μεγάλους συγγραφείς του καιρού μας. Άρχισε να γράφει στα 40 χρόνια του.  Και έδωσε έργα που σοκάρησαν, εξόργισαν, απόχτησαν φανατικούς οπαδούς, αλλά και φανατικούς πολέμιους.  Για 30 ολόκληρα χρόνια, τα βιβλία του ήταν απαγορευμένα στην Αμερική.

          Σας θυμίζουμε μερικές φράσεις από τα βιβλία του Χένρυ Μίλλερ:

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ:

.. Η τραγωδία της Ελλάδας δεν είναι το πώς καταστράφηκε ένας μεγάλος πολιτισμός, μα που χάθηκε ένα μεγάλο όραμα.  Κάνουμε λάθος σαν λέμε πως οι Έλληνες ανθρωποποίησαν τους θεούς.  Οι θεοί ανθρωποποίησαν τους Έλληνες…

.. Στην Αθήνα έζησα την χαρά της μοναξιάς, στη Νέα Υόρκη ένοιωθα πάντα μόνος, τη μοναξιά του σκλαβωμένου ζώου, που καταλήγει στο φονικό, στο πιοτό, στον έρωτα και σ΄ άλλες κραιπάλες.

Η Ελλάδα είναι αυτό που όλος ο κόσμος ξέρει, κι ας μην την έχει δει κι ας είναι παιδί, ηλίθιος ή αγέννητος ακόμα. Είναι αυτό που πρόσμενες μνας ‘ήταν η γη, με λίγο πιο πολλή καλοτυχία.  Είναι το πρώτο σκαλοπάτι της Αθωότητας. Μένει όπως γεννήθηκε,. Γυμνή και ξεσκέπη. Δεν είμαι μήτε μυστηριακή μήτε αδιαπέραστη, ούτε σε τρομάζει, ούτε είναι δύσπιστη, ούτε έχει αξιώσεις. Είναι φτιαγμένη από χώμα, φωτιά και νερό. Κατά τις εποχές αλλάζει με αρμονικούς κυματιστούς  ρυθμούς.  Ανασαίνει, σε προκαλεί, σου απαντάει….

…Λένε πως εδώ τριγυρνούσαν  οι θεοί, άνθρωποι σαν κι εμάς σε σχήμα και υπόσταση, μα ελεύθεροι. Σαν έφυγαν  απ’ αυτή τη γη, πήραν μαζί τους το μοναδικό μυστικό που δεν θα μας το πουν όσο κ’ εμείς  δεν θα ελευθερωθούμε πάλι. Κάποτε θα μάθουμε τι θα πει αιώνια ζωή – όταν θάχουμε πάψει να είμαστε φονιάδες.

Για τις γυναίκες

Η ΛΑΟΥΡΑ

…Έχει το ξέγνοιαστο φέρσιμο των υπερσεξουαλικών ανθρώπων.,  Όλες της οι κινήσεις ξεκινούν απ’ τους γοφούς που πάντα ισορροπημένοι, ταλαντεύονται έτοιμοι να ξαπλωθούν, να στριφογυρίσουν, να κυκλοφέρουν, προκαλώντας τα χέρια, ενώ τα μάτια της ανοιγοκλείνουν, τα πόδια της στριφογυρίζουν χορευτικά και η σάρκα της κυματίζει  σα λίμνη αυλακωμένη απ’ την αύρα.  Είναι η προσωποποίηση της σεξουαλικής αυταπάτης της θαλάσσιας νύμφης που κουλουριάζεται στην αγκαλιά, του μανιακού…

Η ΒΕΡΟΝΙΚΑ

…Ο έρωτας μαζί της είχε τη μορφή μιας πάλης..  Όταν χόρευες μαζί της σου δίνει την εντύπωση πως ήταν έτοιμη να σου κάνει δώρο τοις ωοθήκες της, Μόλις όμως τη χτύπαγε ο αγέρας, άρχιζε να σκέφτεται το καπέλο της, την τσάντα της, τη θεία της, που ξαγρυπνούσε  περιμένοντάς την, το γράμμα που ΄χε ξεχάσει να ταχυδρομήσει, κι η δουλειά που επρόκειτο να χάσει, μ’ άλλα λόγια ένα σωρό παλαβά πράγματα, άσχετα με κείνη την ώρα…

Η ΖΕΡΜΑΙΝ

…η Ζερμαίν ήταν πόρνη πέρα για πέρα, πόρνη ως τα κατάβαθα της καρδιάς της, αυτής της πορνικής καρδιάς που δεν είναι βέβαια καλή στην κυριολεξία, αλλά μάλλον μια τεμπέλα, αδιάφορη, αποχαυνωμένη καρδιά, με στιγμιαίες  συγκινήσεις, χωρίς καμιά σταθερότητα, μια καρδιά πόρνης που δεν ξεκολλά παρά μόνο στιγμιαία, π’ τα αληθινά της ενδιαφέροντα.

Η ΙΡΕΝ

…Πελώρια παράξενα μαραφέτια., Μια βαλίτσα  χωρίς λουριά,  Μια τρύπα χωρίς κλειδί., Είχε γερμανική γλώσσα, γαλλικά αφτιά, ρώσικο πισινό. Και το αιδοίο της διεθνές.  Όταν κουνούσε  τη σημαία της ήταν μια σημαία κόκκινη, κατακόκκινη πέρα για πέρα.  Έμπαινες απ’ το Μπουλβάρ Ζυλ Φερύ και έβγαινες στο Πορτ-ντρ λα-Βιλέτ…

ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

… η Τζωρτζιάνα, ας πούμε,  για ένα  απόγευμα, ή η Θέλμα η αιγύπτια πόρνη, ή η Καρλότα, η Αλάνα, η Ούνα, η Μόνας, η Μάγδα, τα κορίτσια των έξι ή των εφτά χρόνων. Αλήτισσες, μάγισσες, πρόσωπα, σώματα, γοφοί, το σώμα του υπόγειου σιδηρόδρομου ένα όνειρο, μια ανάμνηση, ένας πόθος, μια νοσταλγία

«Η»  ΓΥΝΑΙΚΑ

…Ξαφνικά η γυναίκα αναδύεται ολόσωμη μέσα από μια θάλασσα προσώπων και μ΄ αγκαλιάζει, μ’ αγκαλιάζει περίπαθα και χιλιάδες μάτια, μύτες, πρόσωπα, πόδια, μπουκάλες, παράθυρα, παραδοσακούκλες, πιατάκια, γυρίζουν και μας κοιτούν εμάς που είμαστε αγκαλιασμένοι επιλήσμονες των πάντων. Κάθομαι πλάι της και αρχίζει να μου μιλά- μια πλημμύρα λέξεων. Βίαιες καταλυτικές κρίσεις υστερίας, διαστροφής, λέπρας. Δεν ακούω λέξη απ’ όσα λέει, γιατί είναι όμορφη και την αγαπώ και νιώθω ευτυχισμένος, έτοιμος να πεθάνω…

Για τον εαυτό του

…Δεν έχω καμιά συγγένεια με τίποτα με κανέναν, δεν έχω υποχρεώσεις και μίση, προκαταλήψεις και ανησυχίες ούτε κανένα πάθος για οποιονδήποτε ή για οτιδήποτε.,  Δεν είμαι μήτε υπέρ μήτε κατά .Είμαι απλώς ουδέτερος.

…Είμαι ένας ελεύθερος άνθρωπος και χρειάζομαι την ελευθερία μου. Έχω ανάγκη να μένω μόνος…

… Εκείνο που με στενοχωρούσε περισσότερο ήταν ότι, μόλις με πρωτοβλέπαν, οι άνθρωποι με παίρναν για καλό, για ευγενικό, για γενναιόδωρο, για τίμιο, για πιστό.  Μπορεί και να τις είχα αυτές τις αρετές, αλλά αν τις είχα, ήταν γιατί ήμουν αδιάφορος.  Μπορούσα να επιτρέπω στον εαυτό μου να είναι καλός, ευγενικός, γενναιόδωρος, τίμιος και τα λοιπά, γιατί δεν ζήλευα τίποτα. Ο γόνος ήταν το μόνο πράμα που δε μ’ έκανε ποτέ θύμα του.  Αντίθετα μόνο οίκτο ένοιωθα για τους πάντες και τα πάντα.

… Δεν είχα όμως διαλέξει τη μάνα που θα με γεννούσε. Πάλι καλά που δεν γεννήθηκα ηλίθιος, κάτω από αυτές τις  συνθήκες.  Ωστόσο, ένα πράμα φαίνεται ξεκάθαρο – και γι’ αυτό φταίει η 25 του Δεκέμβρη- ότι γεννήθηκα με το σύμπλεγμα της σταύρωσης.  Δηλαδή για την ακρίβεια γεννήθηκα φανατικός. Φ α ν α τ ι κ ό ς!  Αυτή τη φράση θυμάμαι πως μου τη φώναζαν ακόμα απ’ τα τότε που ΄μουν μικρό παιδί. Ιδίως οι γονείς μου.  Τι θα πει όμως φανατικός;  Κάποιος που πιστεύει με πάθος και παλεύει με απόγνωση για ΄κείνο που πιστεύει.  Εγώ πάντα πίστευα σε κάτι, κι έτσι πάντα είχα μπελάδες…

Πηγή:  ΄Ελενα Ακρίτα (1980)