Το θέμα της ενδοσχολικής βίας, ή ‘bullying’, έχει καλυφθεί επαρκώς τις τελευταίες ημέρες. Σε όλη την Ελλάδα, αλλά ιδιαίτερα στο Ρέθυμνο, το κλίμα είναι βαρύ μετά τον άδικο χαμό του Βαγγέλη Γιακουμάκη. Αυτό το τραγικό γεγονός ήταν σαν ένα χαστούκι στην Ελληνική κοινωνία, που την έκανε να μισοξυπνήσει και να δει τι μπορεί να επιφέρει το ‘bullying’: η πολλή ‘μαγκιά’ ή αλλιώς ‘νταϊλίκι’. Γιατί αυτή είναι η μερική έννοια της λέξης ‘bullying’.
Στο άρθρο της προηγούμενης εβδομάδας, ‘Περιστατικά Ενδοσχολικής Βίας στο Ρέθυμνο’, ο Διευθυντής σχολείου Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης νομού Ρεθύμνου, πολύ εύστοχα εστίασε το πρόβλημα στην έλλειψη της ομαδικότητας και τα βίαια ηλεκτρονικά παιγνίδια. Αναφέρθηκε επίσης στις Αμερικανικές ταινίες, οι οποίες είναι ένα παράθυρο στη Δύση. Η αντιπροσωπευτική εικόνα βίας στις ταινίες αυτές, έχει πλέον εδραιωθεί και στην Ελληνική κοινωνία. Κι εδώ, στην Μεγάλη Βρετανία, η πραγματικότητα είναι εξίσου σκληρή, ένα μείζον κοινωνικό πρόβλημα, και ο εφιάλτης κάθε γονιού και ευαισθητοποιημένου ανθρώπου.
Το ‘bullying’ όμως, δεν είναι μόνο η ενδοσχολική βία. Η ενδοσχολική βία είναι ένα μικρό παρακλάδι του όρου ‘bullying’. ‘Bullying’ είναι η βία γενικώς, και η βία έχει πολλά παρακλάδια. Είναι βαθιά ριζωμένη στην ανθρώπινη ιστορία και συμπεριλαμβάνει τη βία στο σχολείο μεταξύ των παιδιών, το σπίτι, τη δουλειά, ενδοοικογενειακή βία, βία μεταξύ φίλων, αδερφών και λοιπών συγγενών, σεξουαλική βία, ρατσιστική βία. Ας σταματήσω όμως εδώ, γιατί αυτό το ανθρώπινο δράμα είναι ευρύτατο.
Το θύμα της ενδοσχολικής βίας όμως, σύμφωνα με το BullyingUK, τη γνωστή φιλανθρωπική οργάνωση, συμπεριλαμβάνει τα εξής:
- Βρίσιμο
- Ψευδείς κατηγορίες κατά του θύματος
- Διάφορες μορφές σωματικής βίας, όπως σπρώξιμο, χτύπημα κτλ.
- Απομόνωση του θύματος
- Κλοπή ιδιοκτησίας και χρημάτων του θύματος
- Φθορά ιδιοκτησίας του θύματος
- Πρόκληση απομάκρυνσης των φίλων του θύματος
- Διάδοση φημών κατά του θύματος
- Διαδικτυακή βία
- Προσβλητικές ή ‘αθόρυβες’ τηλεφωνικές κλήσεις
- Προσβλητικά μηνύματα στο κινητό ή email
Αν κοιτάξουμε με προσοχή ένα-ένα τα παραπάνω σημεία, θα διαπιστώσουμε ότι η ενδοσχολική βία, απλά αντιγράφει την ευρύτερη κοινωνική βία, η οποία δεν είναι νεόφερτη στην Ελληνική κοινωνία. Εκτός από την διαδικτυακή βία, τι από τα παραπάνω έχει εισβάλλει στην Ελληνική κοινωνία τα τελευταία χρόνια? Νομίζω ότι, τίποτα δεν είναι καινούριο.
Χαρακτηριστικά, περιμένοντας καθημερινά έξω από ένα δημοτικό σχολείο, διαπιστώνω ότι τα προσβλητικά μηνύματα, η διαδικτυακή βία, η διάδοση φημών, η απομόνωση, η απομάκρυνση των φίλων και οι ψευδείς κατηγορίες ξεκινούν από τους ενήλικες, και ‘εκπαιδεύουν’ τα παιδιά.
Πιστεύω ότι απλά, τώρα ξεκινάμε με ειλικρίνεια να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους. Κι αυτό είναι μια αρχή.
Ίσως τώρα λοιπόν, είναι η ώρα να πούμε, ‘Ανοχή Μηδέν’…