Με την ευκαιρία του εξάμηνου συναπαντήματος της Χρυσής Οικονομάκη – Μαυρουδή την π. Κυριακή στη Μεγάλη Παναγία, ας την θυμηθούμε σε μια παλιά φωτογραφία, από το αρχείο μου, σε νεανική ηλικία. Η φωτογραφία ανακαλεί από τη μνήμη μας όχι μόνο την κυρία Χρυσούλα αλλά και άλλες μορφές εκπαιδευτικών, που δεν βρίσκονται πια ανάμεσά μας, όπως τον Κώστα Ξεκαλάκη, το ζεύγος Γιώργη και Κατίνας Παπαδάκη αλλά και δασκάλες που εξακολουθούν να μας συντροφεύουν και να μας δίνουν δύναμη, όπως τη Χαρά Ζαχαράκη, την Καλλιόπη Σαριδάκη, την Αρτεμισία Δραμιτινού κ.λπ. Η φωτογραφία έχει τραβηχτεί στο τότε νεότευκτο τουριστικό περίπτερο της Μονής Αρκαδίου, στη δεκαετία του 1970, κατά τη διάρκεια μιας ημερήσιας εκδρομής εκεί του 2ου Δημοτικού Σχολείου, του Καμαρακιού, αντίστοιχης των σημερινών στην Ακρόπολη, στο Κοινοβούλιο, στο Ναύπλιο και στους Δελφούς. Στις μαθητικές συνειδήσεις όμως εκείνες οι μικρές -με τα σημερινά δεδομένα- εκδρομές, στο Αρκάδι, στο Πρέβελη αλλά και στου Αλμπάνη το Μετόχι και στους Αρμένους, άφηναν περισσότερα βιώματα από τις σημερινές μακρινές, διήμερες και πολυήμερες, ίσως και εκείνες στο εξωτερικό! Όπως πιστεύω, πολύ περισσότερα βιώματα άφησαν στους χιλιάδες μαθητές τους δασκάλες σαν την κυρία Χρυσούλα και τους υπόλοιπους -παρόντες και απόντες- απ’ ότι θα αφήσουμε οι σημερινοί εκπαιδευτικοί στους δικούς μας μαθητές.
Χάρης Στρατιδάκης 
