Του Χαράλαμπου Ν. Κοκονά
kokonasb@gmail.com
Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Στις 25 Ιανουαρίου το 36,3% των ψηφοφόρων έδωσε εντολή στον ΣΥΡΙΖΑ να κυβερνήσει τη χώρα. Δεν του έδωσε εντολή να την πάρει όμηρο. Το σημειώνω, επειδή φαίνεται πως δεν είναι σαφές στο μυαλό όσων ανέλαβαν να κυβερνήσουν τη χώρα εκ μέρους του 36,3%. Ο Π. Σκουρλέτης, ας πούμε, δήλωσε σε γερμανική εφημερίδα ότι «αν η Ελλάδα δε λάβει χρήματα εντός των επόμενων τριάντα ημερών, τότε λυπάμαι αλλά αυτό σημαίνει ότι η πλειοψηφία των Ευρωπαίων συμμάχων μας αποφάσισε να σκοτώσουν την Ελλάδα».
Λυπάμαι κι εγώ, αλλά τίποτα τέτοιο δε σημαίνει, ούτε προκύπτει από κάπου ότι κάποιοι αποφάσισαν να σκοτώσουν την Ελλάδα. Αν δε δώσουν χρήματα, αυτό σημαίνει απλώς ότι δεν εμπιστεύονται την κυβέρνηση του Σκουρλέτη και τον ίδιο τον Υπουργό Σκουρλέτη. Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο. Τι λέει δηλαδή ο Σκουρλέτης; «Δώστε μας τα λεφτά γιατί δεν τολμάτε να μας σκοτώσετε!» Και τι του απαντούν εκείνοι που έχουν τα λεφτά; «Κάντε αυτά που συμφωνήσαμε για να πάρετε τα λεφτά και να μη σκοτωθείτε»
Δεν ξέρω ποιος από τους δύο έχει δίκιο, αλλά εκείνοι έχουν τα λεφτά. Κι αν κάνουμε διαγωνισμό εκβιασμών, οφείλω να προβλέψω ότι μάλλον δε θα κερδίσει ο Σκουρλέτης. Ευτυχώς όμως η παρέμβαση του φώτισε τουλάχιστον τη λογική της. Είναι πάγια λογική μιας ιδιόρρυθμης αριστεράς που πιστεύει ότι μπορεί να επιβάλλει τις επιθυμίες της με το διαρκή εκβιασμό στην ελεύθερη βούληση του άλλου. Ξεκινούν να απειλούν τον λυκειάρχη με καταλήψεις. Μετά τον πρύτανη με το χτίσιμο των γραφείων του. Μετά τους αντιπάλους τους με «πλατείες» και «λαϊκές αντιδράσεις». Μετά τους επικριτές τους με βρισιές και προπηλακισμούς. Μετά τους αντιφρονούντες με διώξεις και αποκλεισμούς.
Είναι η ίδια λογική με εκείνους που κάνουν καταλήψεις για να καταργηθούν οι φυλακές ασφαλείας και να απελευθερωθεί ο Ξηρός. Σου λένε: «Με το χαλασμό και τον τσαμπουκά, θα γίνει το δικό μας» Άλλοτε πετυχαίνει, άλλοτε όχι. Μόνο που αυτή τη φορά τα πράγματα είναι κομματάκι δύσκολα. Αφενός επειδή δε δούλευε έτσι η Ευρώπη, ούτε πολιτικά ούτε διαδικαστικά, αφετέρου επειδή οι Ευρωπαίοι πολιτικοί δεν είναι Έλληνες πρυτάνεις που πάνε με τα νερά των τσαμπουκάδων για να έχουν την ησυχία τους.
Με άλλα λόγια, στην Ευρώπη κανείς δεν φοβάται κανέναν. Κι ακόμη κι αν οι δικοί μας καταφέρουν να τρομάξουν κανέναν πρύτανη ή κανέναν υπουργό, σίγουρα δεν μπορούν να εκβιάσουν δεκαοκτώ χώρες της Ευρωζώνης με την απειλή ότι «θα σκοτώσουν την Ελλάδα». Θα την αφήσουν να αυτοκτονήσει μόνη της…