Το «Άξιον Εστί» του Μ. Θεοδωράκη εκτέλεσε ή μήπως «εκτέλεσε»(;) ο Σ. Ρουβάς!!! Οι κακεντρεχείς εξέφρασαν το φόβο τους μήπως μπερδέψει το άσμα «Της αγάπης αίματα» με το «Αίμα, δάκρυα κι ιδρώτας», ενώ κάποιοι άλλοι βρήκαν την ερμηνεία «συγκλονιστική». Δηλαδή, ας διχαστούμε και στο εν λόγω θέμα, αφού δε μας φτάνουν τα υπόλοιπα φλέγοντα ζητήματα. Πολλή συζήτηση για ένα θέμα ήσσονος σημασίας, αφού αν κάποιος κινδύνευε να εκτεθεί προφανώς δεν είναι το έργο του μουσικοσυνθέτη, αλλά ο τραγουδιστής που τόλμησε το πολύ τιμητικό κατά τ’ άλλα εγχείρημα.
Θα ισχυριστεί κάποιος πως η «στροφή» του καλλιτέχνη είναι εντυπωσιακή, αλλά αυτό δεν είναι κατ’ ανάγκη κακό. Απ’ τα «μακαρόνια με κιμά» και τις αερότουμπες περνά σε μελοποιημένη ποίηση· με επίσημο ένδυμα πλέον ερμηνεύει «σεμνά και ταπεινά» το έργο του μεγάλου μουσικοσυνθέτη μας.
Αλλά εδώ έχουμε δει άλλα κι άλλα που δε μας «σόκαραν» όσο ο Σάκης να τραγουδά Μίκη. Έχουμε δει «μεταλλάξεις», είδαμε τραπεζίτες πρωθυπουργούς, προπαγανδιστές σε ρόλο δημοσιογράφων, Ραμφο-ειδείς «φιλοσόφους», σαχλο-ψυχαγωγούς «Μάρκους», ξανθές τηλεπροξενήτρες, τσιρίζοντες υπουργούς, τραμπουκίζοντες πρυτάνεις, Αγιορείτες κτηματομεσίτες και λοιπούς «σοβαρούς» διανοητές της ελληνικής κοινωνίας, οι οποίοι έκαναν «καριέρα».
Προς τι λοιπόν, οι αντιδράσεις για το Σάκη; Έχει μεγαλύτερο θράσος να πάρει κάποιο «σοβαρότερο» ρόλο στο τραγούδι σε σχέση με το «θράσος» τόσων άλλων που αλλοίωσαν τις έννοιες των χώρων που εξέφρασαν; Πολιτική, δημοσιογραφία, διανόηση, θρησκεία, τέχνη και άλλοι τομείς έχουν εκτεθεί σίγουρα πολύ περισσότερο απ’ όσο εκτέθηκε-αν εκτέθηκε- το έργο του Μίκη απ’ τον Ρουβά!!!
Μακάρι άλλωστε, όλοι όσοι στο παρελθόν επιβίωναν κάνοντας «αερότουμπες»-ίσως και «κωλοτούμπες»- κι έδιναν «σόου» προς τέρψη του φιλοθεάμονος κοινού να το «γύριζαν» στο πιο «σοβαρό»!!! Και ο «νοών νοείτω»…