Με ανυπομονησία μπαίνω στο λεωφορείο. Προορισμός σήμερα, είναι το μουσείο της αρχαίας Ελεύθερνας. Ένα στολίδι από πολύτιμα ευρήματα, και η κουραστική δουλειά πολλών χρόνων. Μαζί με μερικούς αλλοδαπούς επισκέπτες, παίρνω το δρόμο για το μουσείο, προσπαθώντας να απαθανατίσω την ορεινή Κρήτη με τα μάτια της καρδιάς. Οι απότομες πλαγιές με τις ελιές, οι καταπράσινες χαράδρες κάτω από τους δρόμους γεμάτους στροφές, που κόβουν την ανάσα, θα με συντροφεύουν ένα ολόκληρο χειμώνα στη βροχερή Αγγλία.
Η μακρινή διαδρομή των 45 λεπτών, είναι αρκετή για να γεμίσει με δέος τον επισκέπτη. Ένα δρόμο που πήραν κάποιοι άνθρωποι, χιλιάδες χρόνια πριν, χωρίς αυτοκίνητο, ή λεωφορείο με κλιματιστικό.
Το υπερσύγχρονο μουσείο, σαν όαση, στέκεται μόνο του ανάμεσα στις απότομες πλαγιές. Δεκάδες επισκέπτες θαυμάζουν τα ευρήματα. Ευρήματα που δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από εκείνα που στολίζουν τα μεγάλα μουσεία της Δυτικής Ευρώπης. Ευρήματα που είναι λίγα κομμάτια μόνο από το θησαυρό που κρύβεται κάτω από κάθε σπιθαμή Ελληνικής γης.
Η αρχαία Ελληνική ιστορία μάγευε πάντα τους λαούς της Ευρώπης. Μαζί με τους Έλληνες επισκέπτες, αρκετοί αλλοδαποί βλέπουν την Ελλάδα του Ομήρου να ζωντανεύει στο εκπαιδευτικό βίντεο που προβάλλεται. Η εμπειρία του μουσείου της Ελεύθερνας είναι ένα προνόμιο που προφέρεται δωρεάν στον επισκέπτη, μια και η είσοδος είναι δωρεάν.
Η κουραστική διαδρομή και η επίσκεψη στο μουσείο φτάνουν στο τέλος τους, αλλά η οικογένεια μου κι εγώ δεν θέλουμε να γυρίσουμε πίσω στο Ρέθυμνο ακόμα. Θέλουμε να μείνουμε, και να απολαύσουμε ένα γεύμα ή ένα καφέ. Ίσως όμως επειδή το μουσείο είναι αρκετά καινούριο ακόμα, δε φιλοξενεί κάποια καφετέρια.
Συμφωνούμε όλοι, ότι θα ήταν πολύ ωραίο, αλλά και χρήσιμο, αν οι επισκέπτες του μουσείου είχαν κάποια στιγμή τη δυνατότητα να συνεχίσουν την παραμονή τους, με δραστηριότητες και κάποια αίθουσα αναψυχής. Ο καύσωνας του καλοκαιριού δεν αντέχεται χωρίς κάτι δροσιστικό.
Ψάχνοντας για κάτι να φάμε, βρισκόμαστε στην κοντινή ταβέρνα, μόλις 200 μέτρα παραπέρα. Η αναμονή του επόμενου λεωφορείου για το Ρέθυμνο γίνεται μια απόλαυση. Η πανοραμική θέα των αρχαιολογικών χώρων, της μακρινής θάλασσας και των Κρητικών βουνών, παρέα με παραδοσιακά και καλομαγειρεμένα φαγητά, κάνει την ώρα να περάσει πολύ γρήγορα.
Λίγο αργότερα, περιμένουμε το λεωφορείο έξω από το μουσείο, μαζί με ένα ζευγάρι Ολλανδών. Καθώς πλησιάζει,ετοιμαζόμαστε να επιβιβαστούμε με ανυπομονησία. Το λεωφορείο όμως μας προσπερνά, αφήνοντας μας στον καύσωνα, να περιμένουμε το επόμενο, και να ευχόμαστε να υπήρχε κάτι δροσιστικό για να αντέξουμε τη ζέστη.
Το μουσείο της Αρχαίας Ελεύθερνας, είναι ένα κόσμημα στην ερημιά των Κρητικών βουνών, που χρειάζεται όμως λίγη φροντίδα ακόμα.
Κάθε αρχή και δύσκολη.