Δεν ξέρω για σας, αλλά εγώ δεν πίστευα ότι θα άκουγα ποτέ ένα κατεστημένο έντυπο, όπως ο Economist, να θεωρεί την έλευση του ΣΥΡΙΖΑ, ως μία λογική συνέχεια της εξουσίας στην χώρα μας!
Σε άρθρο της έντυπης έκδοσής του την προηγούμενη εβδομάδα, που φέρει τον τίτλο The Company He Keeps μιλά για τις προσπάθειες του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης να αναβαθμίσει το προφίλ του διεθνώς και τον ζωγραφίζει ως μια φιγούρα πιο μετριοπαθή, που έχει αλλάξει στάση απέναντι στο μνημόνιο: “Mr Tsipras is no longer pledging to rip up Greece’s bail-out agreement”. Αναφέρει βέβαια πως το πακέτο υποσχέσεων που παρουσίασε πρόσφατα αντιμετωπίζεται ακόμα και από υποστηρικτές του με καχυποψία – σχόλιο που ελέγχεται για το πόσο ακριβές είναι – και λέει πως ο Αντώνης Σαμαράς ανταπάντησε στις υποσχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ με τις δικές του.
Όσον αφορά την προσπάθεια της κυβέρνησης να αποδεσμευτεί μία ώρα αρχύτερα του προγραμματισμένου από την τρόικα , ο Economist παραμένει διστακτικός. “It may be too soon to wave the monitors goodbye.” Τι μας δείχνουν όλα αυτά;
Ανάγκα και οι θεοί πείθονται: οι εξωτερικοί παρατηρητές συνειδητοποιούν πως η έλευση του ΣΥΡΙΖΑ είναι μάλλον αναπόφευκτη και φαίνεται να επενδύουν στον ωμό πολιτικό ρεαλισμό. Προετοιμάζουν το έδαφος ούτως ώστε η προσγείωση να είναι όσο το δυνατόν πιο ομαλή στα μάτια της Δύσης.
Επίσης, ο Αλ.Τσίπρας φαίνεται να επενδύει στην οικοδόμηση ενός διαφορετικού από το παρελθόν προφίλ και μέρα με την ημέρα μοιάζει όλο και λιγότερο με ανεξέλεγκτο έφηβο που θα φέρει τα πάνω κάτω. Τα λεγόμενα του πλέον ακολουθούν την “κλασική” ελληνική συνταγή για την άνοδο στην εξουσία. Οι υποσχέσεις του είναι λαϊκιστικές και ηχούν όμορφα στα αυτιά των ψηφοφόρων, σε μεγάλο βαθμό ανεδαφικές και μη εφαρμόσιμες – αποκλείεται αυτό να μην το ξέρει -, αλλά τι τον νοιάζει; Άλλωστε την ίδια αλάνθαστη μέθοδο δεν χρησιμοποιούσε και ο τωρινός μας πρωθυπουργός όταν ήταν στην αντιπολίτευση; Και πριν από εκείνον ο Γ.Παπανδρέου απέναντι στον Κ.Καραμανλή;
Είμαστε πολύ ώριμοι σαν λαός πια για να τρέφουμε αυταπάτες, αλλά “τι τα θες;” business as usual που λένε και στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού.