Του Νίκου Πολιουδάκη
Πτυχιούχου Επικοινωνίας & ΜΜΕ
Καποδιστριακού Παν/μίου Αθηνών
Από κάτω προς τα πάνω το τι συμβαίνει στην εποχή της ελληνικής κρίσης, όταν πρόκειται για ψήφιση “νέων μέτρων”…
Την ημέρα ψήφισης της νέας δανειακής σύμβασης οι Αθηναίοι και όλοι οι Έλληνες έγιναν θεατές του ίδιου κακοπαιγμένου, τετριμμένου και πολύ μπανάλ πλέον σκηνικού. Ενώ οι «μέσα» ψηφίζουν/επικυρώνουν την περεταίρω υποθήκευση της χώρας, οι «έξω» βοηθούν σε αυτό. Και ποιοι είναι αυτοί που βοηθούν:
-Κάποιοι αποτελούν προβοκάτορες, πράγμα που έχει αποδειχτεί, αν και όχι ποινικά. Αξίζει μόνο να δει κανείς τους κουκουλοφόρους με τα καδρόνια στα χέρια, που έχουν «κάνει παρέα» με αστυνομικούς. Μια εικόνα ίσον χίλιες λέξεις. Ο φωτογραφικός φακός είναι αδιάψευστος μάρτυρας.
-Κάποιοι πυρπόλησαν διάσημα κτίρια την ώρα των συγκρούσεων. Τρελή συγκυρία δεν αποτελεί το γεγονός ότι καταστράφηκαν στολίδια της Αθήνας και μάλιστα ενώ ήξεραν οι αρχές, όπως λέγεται, ότι υπήρχαν πιθανότητες να χτυπηθούν τα εν λόγω κτίσματα; Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Ακόμα και αν δεν ήταν προβοκατόρικα τα χτυπήματα, η απουσία λήψης μέτρων εκ των προτέρων για την προστασία των συγκεκριμένων χώρων είναι προβοκατόρικη.
-Οι αστυνομικοί που εφαρμόζουν στα άκρα την εξουσία καταστολής. Δεν είναι δυνατόν να συμπεριφέρονται το ίδιο σε ηλικιωμένους διαδηλωτές όπως στον τελευταίο γνήσιο ή βαλτό κάφρο. Και δεν αναφερόμαστε καν στο επιτόπιο ψέκασμα με χημικά στο Μανόλη Γλέζο, του οποίου περιστατικού οι φωτογραφίες κάνουν το γύρο του διαδικτύου. Αναγνωρίσιμος ή άσημος, ο ηλικιωμένος είναι ηλικιωμένος. Και η κουβέντα που κυκλοφορεί, «Τι δουλειά είχε στη διαδήλωση ένας γέρος;», δεν αποτελεί τίποτα άλλο παρά μεμψιμοιρία και αποδοχή της ανοχής μας για τα όσα περνάει η χώρα.
-Εκείνοι που θεωρούν τους εαυτούς τους αναρχικούς, έχοντας ως ψωμοτύρι τη ρίψη της μολότοφ ή της πέτρας και του μαρμάρου, και σε συνδυασμό με τους καπηλευτές, ως μειοψηφίες καταστρέφουν τη μάζα των ειρηνικών διαδηλώσεων. Αναμφισβήτητα υπάρχουν και ιδεολόγοι αναρχικοί. Η αναρχία όμως δεν έχει αυτοσκοπό την επικράτηση του χάους, ούτε το πλιάτσικο. Χαρακτηριστικές είναι οι περιπτώσεις των εκβιαστικών ληστειών σε καταστηματάρχες του κέντρου, διότι περί τέτοιων πρόκειται. Αναρχία σημαίνει ανατροπή της κεφαλαιοκρατικής εξουσίας, ισότητα και συμβίωση μεταξύ των πολιτών χωρίς ανώτερα «κεφάλια» και όχι σπάσιμο βιτρίνας ή κλοπή εισπράξεων του σουβλατζή ή του πωλητή παπουτσιών.
Οι «έξω» ωστόσο, δεν είναι μόνο όσοι συμμετείχαν στις συγκρούσεις και τις διαδηλώσεις, αλλά και όλοι όσοι τα παρακολουθήσαμε τηλεοπτικά. Το ζήτημα είναι να αντιληφθούμε τι πραγματικά συμβαίνει και όχι να λάβουμε θέση υπέρ ή κατά. Διότι στον απόηχο των καταστροφών της Κυριακής εκείνης, το ίδιο βράδυ και τις επόμενες ημέρες, πλήθος ρεπορτάζ στο ίντερνετ και στην τηλεόραση έδωσε βάση στις φωτιές και όχι στο τι συνέβαινε εντός του κοινοβουλίου.
Η βία πέρα από το ότι πουλάει ως τηλεοπτικό διαχειριζόμενο προϊόν, βολεύει ως πολιτικό/εξουσιαστικό εργαλείο. Βολεύει για να αποπροσανατολίσει και να μεγαλώσει το φάσμα των αντιθέσεων, «μπάτσοι-μπάχαλα, ακροδεξιοί-ακροαριστεροί, προβοκάτορες-ειρηνικοί διαδηλωτές», διαμορφώνοντας και την κοινή γνώμη υπέρ της μίας ή της άλλης πλευράς. Μια κοινή γνώμη, που ως επί το πλείστον ζει τέτοιες καταστάσεις περισσότερο τηλεοπτικά, βγάζοντας πάντα εν βρασμώ συμπεράσματα και χωρίς «φιλτράρισμα».
Δεν αρνείται κανείς πως αυτές οι αντιθέσεις είναι υπαρκτές. Η συνολική αυτή στάση όμως, είναι βούτυρο στο ψωμί για το σχέδιο «αγοράς» της χώρας «κοψοχρονιά», που λένε. Για αυτό η άμβλυνση των αντιθέσεων είναι επιτακτική τώρα, αρκετά έχουμε διασπαστεί ως πολίτες. Αλλιώς εκουσίως είμαστε καταδικασμένοι.
Υ.Γ.: Αλήθεια, κατάλαβε κανείς πως η εκλεγμένη πρώην κυβερνητική παράταξη του ΠΑΣΟΚ του 2009, που το 2010 επικύρωσε την έλευση του ΔΝΤ, μετρά μόλις 131 βουλευτές; Η αυτοδυναμία εξανεμίστηκε, όμως κανείς δεν έχασε τη βουλευτική του έδρα, αν και διαγράφηκαν βουλευτές για το «βροντερό» και εκ του ασφαλούς «όχι»» στη νέα δανειακή σύμβαση. Κυβέρνηση εθνικής συνεργασίας έχουμε, βλέπετε, και μάλιστα νόμιμη συνταγματικά. Τι κι αν υπήρχε έστω λαϊκή εντολή; Λεπτομέρειες…