Γράφει ο Κώστας Π. Μανιάς
Αλήθεια πριν μερικά χρόνια, ποιος θα περίμενε πως ο πολιτικός κόσμος της χώρας μας θα έπεφτε σε τέτοια ανυποληψία; Ποιος θα περίμενε πως για να κάνει κάποια εγκαίνια ένας πρωθυπουργός μιας δημοκρατικής χώρας, θα έπρεπε η πόλης που θα τον δεχτεί, να πάρει τόσα δρακόντεια μέτρα, όσα πάρθηκαν προχθές στη Θεσσαλονίκη;
Ποιος θα περίμενε ο κόσμος που πριν κάποια χρόνια, υποδέχονταν με πανηγυρικούς αλαλαγμούς τον πρωθυπουργό του, σήμερα ο ίδιος κόσμος θα είχε μεταλλαχτεί σε έναν «επικίνδυνο όχλο», που θα χρειαζόντουσαν την κινητοποίηση ολόκληρου του κρατικού μηχανισμού για να προστατέψει έναν πρωθυπουργό; 
Έναν πρωθυπουργό, που υποτίθεται πως αγωνιά, πως μοχθεί, πως αγωνίζεται για τα συμφέροντα, για την προκοπή τούτου του λαού. Όταν ένας πολιτικός τα έχει καλά με τη συνείδηση του, πως επιτελεί τα καθήκοντα του σύμφωνα με τους νόμους και τα συμφέροντα της χώρας και του λαού, τί έχει να φοβάται από τον λαό;
Τι ειρωνεία. Ο Σαντάμ Χουσεΐν όταν οι μακελάρηδες μακέλευαν το Ιράκ, ο ίδιος αποθεώνονταν από τον οπλισμένο λαό, εν μέσω πλατείας. Τις εικόνες δεν τις μετέδιδε, κανένα εχθρικό προς τους μακελάρηδες κανάλι. Αμερικανικό κανάλι μας τις έβαζε στο σπίτι μας. Και ενώ λοιπόν, ένας δικτάτορας, κυκλοφορούσε άφοβα ανάμεσα σ’ ένα οπλισμένο λαό, τελικά δολοφονήθηκε από τους μακελάρηδες.
Να η διαφορά: ένας δημοκρατικά εκλεγμένος πρωθυπουργός, αποθεώνεται από τους μακελάρηδες του λαού και φοβάται και φυλάγεται από τον ίδιο το λαό του. Τι άλλο να πει κανένας; Όλα τα λέει ο ίδιος ο κύριος Σαμαράς με τις συμπεριφορές του. Μα θα μου πείτε: Και τι να κάνει ο άνθρωπος, όταν αισθάνεται ανασφαλής; Τίποτα: Ό, τι κάνει καλά το κάνει, αφού έτσι αισθάνεται.
Απλά θα πρέπει κάποτε να καταλάβει ο λαός, πως ενώ ο πρωθυπουργός του, καταδιώκεται από τις ενοχές του, απέναντι στο λαό, ο λαός κοιμάται τον ύπνο του δικαίου. Η τριανδρία Βενιζέλος, Στουρνάρας, Σαμαράς, ενώ θα έπρεπε να βρίσκονται στον Κορυδαλλό για τα πολιτικά εγκλήματα που έχουν διαπράξει σε βάρος του λαού και της χώρας, κυβερνούν με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, καταργώντας ετσιθελικά και συστηματικά Βουλή και λαό.
Να γιατί καλά κάνει και φοβάται. Ακόμη και ο αλήστου μνήμης Παπαδόπουλος είχε φτιάξει μια συμβουλευτική επιτροπή, στη θέση της Βουλής, για τα μάτια του κόσμου. Η τριανδρία ούτε τα προσχήματα δεν κρατά.
Ένα βιβλίο του Κώστα Τσαρούχα, «Η μασονία στην Ελλάδα», σε κάποιο σημείο γράφει τα εξής: Ένας μασόνος για να φτάσει στον τρίτο – αν δεν κάνω λάθος- βαθμό, περνά από μεγάλες, από ανυπέρβλητες δοκιμασίες και τούτο για να γνωρίζει το πρόσωπο που φέρει αυτόν τον βαθμό, πως ό, τι κι αν του ζητηθεί από την οργάνωση στο μέλλον, δεν μπορεί -δεν έχει τη δυνατότητα- να το αρνηθεί.
Γι’ αυτό και οι άνθρωποι συνήθως που παίρνουν τέτοιο βαθμό, προωθούνται και φτάνουν σε ύπατα αξιώματα. Για τέτοιους αξιωματούχους έχουν γραφτεί πολλά στο παρελθόν.
Οι Ελληναράδες που μας κυβερνούν σήμερα, δεν λέω πως σώνει και καλά είναι φορείς τέτοιων αξιωμάτων. Οι υποχρεώσεις πάντως και οι δεσμεύσεις που έχουν απέναντι σ’ εκείνους που επιβουλεύονται την καταστροφή της χώρας μας και του λαού μας, είναι τόσο μεγάλες, που ισοδυναμούν με μασονικά αξιώματα.
ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΑΥΤΟΙ, ΕΙΝΑΙ ΠΡΟ ΠΟΛΛΟΥ, ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ ΓΙΑ ΤΗ ΧΩΡΑ!