Του Βάιου Ντάφου
Με αφορμή την παγκόσμια μέρα του παιδικού βιβλίου, και θεώρησα σκόπιμο να θίξουμε το θέμα.
Η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 2 Απριλίου, την ημέρα που γεννήθηκε ο μεγάλος Δανός παραμυθάς Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Την καθιέρωσε η Διεθνής Οργάνωση Βιβλίων για τη Νεότητα ( International Board on Books for Young People- IBBY) το 1966. Από τότε, κάθε χρόνο, ένα διαφορετικό εθνικό τμήμα της οργάνωσης αυτής ετοιμάζει ένα μήνυμα και μια αφίσα, που διανέμονται σε όλο τον κόσμο, με σκοπό να τονίσουν την αξία των βιβλίων και της ανάγνωσης, και να ενθαρρύνουν τη διεθνή συνεργασία για την ανάπτυξη και τη διάδοση της παιδικής λογοτεχνίας.
Το παιδικό βιβλίο κατά την γνώμη μου, είναι από τους σπουδαιότερους τρόπους για το παιδί, να μάθει, να καταλάβει, να φανταστεί, να ταξιδέψει και κυρίως να αποκτήσει φαντασία.
Ας πάρουμε για παράδειγμα τον τρανό Αίσωπο. Θεωρείται ιδρυτής του λογοτεχνικού είδους που σήμερα ονομάζεται παραβολή ή αλληγορία. Μέσα από τον πιο απλό τρόπο του παραμυθιού, έδωσε στα ζώα ανθρώπινες αδυναμίες και πάθη. Το παιδί μαθαίνει να ναι σεμνό σαν το μυρμήγκι, έξυπνο σαν το ποντίκι που έσωσε το λιοντάρι.
Να αγαπάμε το παιδικό βιβλίο, να το δωρίζουμε και να το παίρνουμε στα σοβαρά. Με αυτό το άρθρο, ήθελα να δείτε μέσα από τα μάτια μου, μέσα από τα μάτια ενός ανθρώπου που γέμισε τον χώρο του με χρώματα από κάθε λογής ξωτικά , χόμπιτ – ανθρώπους μάγους και νάνους, βασιλιάδες και πριγκηπέσες, ζώα και φυτά πως δεν πρέπει να σκοτώνουμε το παιδί μέσα μας παρά τις όποιες αντιξοότητες. Να αγαπάμε τον παιδικό βιβλίο, να αγαπάμε εμάς, να προσπαθούμε για το καλύτερο. Αρκεί.