(Με αφορμή την Ημέρα Ευρώπης, 9 Μαΐου)
Α ν τ ι π ο ι η τ ι κ ά
Του Γιώργου Φρυγανάκη 
g_frygan@hotmail.com
Όταν υπέγραφαν τη Δηλιακή Συμμαχία,
σ’ όλους φαινόταν ειδυλλιακή.
Ορκίστηκαν να έχουνε
κοινούς εχθρούς και φίλους,
αλληλεγγύη,
αυτονομία και ισότητα
και ρίξανε στη θάλασσα
πυρακτωμένα σίδερα,
δηλώνοντας
ότι η Συμμαχία τους θα λήξει
μόν’ όταν… θ’ ανεβούν στην επιφάνεια!
Έφτιαξαν και συμμαχικό ταμείο
στο ιερό του Απόλλωνα στη Δήλο
με φύλακες τους Ελληνοταμίες
και διαχειριστή το δίκαιο Αριστείδη…
* * *
Μα όπως «Δήλος» έγινε
η «Άδηλος Αστερία»
έτσι έγινε πασίδηλο
ότι της Δήλου η Συμμαχία
ήταν απλώς το εργαλείο
στο μεγαλείο της Αθήνας
κι ότι επρόκειτο εντέλει
για μια Αθηναϊκή Ηγεμονία,
που πέταξε στη θάλασσα
τα περί αλληλεγγύης,
αυτονομίας ή ισότητας
κι επέβαλε δυσβάσταχτη εισφορά
στους υπηκόους της…
Μέχρι και το ταμείο πήγε στη Αθήνα
και το φυλούσανε οι Αθηνοταμίες…
* * *
Οι «σύμμαχοι» χωρίστηκαν στα τρία:
εις τους «εντός πάση θυσία» ή «εκτός»
και στους… δηλοσκεπτικιστές.
Οι Αθηναίοι όμως μάχονταν σκληρά
τους «άτακτους συμμάχους»
με πρώτους τους Μυτιληνιούς,
που έπνιξαν στο αίμα
-μ’ επιμονή του Κλέωνα-
«προς γνώσιν και συμμόρφωσιν»
των υπολοίπων.
Μα όταν οι τριήρεις τους
από τον Πειραιά απέπλεαν,
βγήκαν στην επιφάνεια οι σιδερόβεργες,
που μπέρδεψαν στις άγκυρές τους…
Εικόνα: Κομμάτια της στήλης με τα ονόματα
των πόλεων που συμμετείχαν στη «Συμμαχία
της Δήλου» ή «Αθηναϊκή», 478 πχ. (Επιγραφικό
Μουσείο Αθηνών)