Βγήκαν και τα εκλογικά αποτελέσματα με καθυστέρηση ενός μηνός από εκείνα των πανελληνίων. Το σκηνικό έξω από τον πίνακα επιτυχόντων το ίδιο.
Άλλα κόμματα πέτυχαν το στόχο τους και πανηγυρίζουν (ΣΥ.ΡΙΖ.Α., Χ.Α., ΑΝ.ΕΛ, ΛΕΒΕΝΤΗΣ), άλλα τον μισοπέτυχαν και ψάχνουν να βρούν που έκαναν λάθος (Ν.Δ., ΠΑ.ΣΟ.Κ.-ΔΗΜ.ΑΡ., Κ.Κ.Ε., ΠΟΤΑΜΙ) κι άλλα απέτυχαν (ΛΑ.Ε., …) αν και πίστευαν ότι είχαν γράψει καλά.
Η παρηγοριά για τους μη ευχαριστημένους παραμένει η ίδια. Πάνω απ΄όλα η υγεία και τα υπόλοιπα θα συζητηθούν με τους καθηγητές του φροντιστηρίου (όργανα του κόμματος, επιτροπές εκλογικού αγώνα). 
Για τους αποτυχημένους η παρηγοριά εστιάζεται ότι η ζωή είναι μπροστά, η προσπάθεια θα συνεχιστεί κι εξάλλου δε χάθηκε ο πόλεμος μια μάχη χάθηκε. Στη προκειμένη περίπτωση της ΛΑ.Ε το οξύμωρο είναι, ότι η Ζωή ήταν μαζί τους.
Αυτό που δε γνωρίζω είναι το εάν οι βαθμολογητές (ψηφοφόροι) ήταν αντικειμενικοί στη βαθμολόγηση ή οσονούπω θα έχουν αναθεωρήσει τις βαθμολογίες τους . Ένα όμως είναι βέβαιο, ότι επαναβαθμολόγηση δεν επιτρέπεται, υπό κανονικές συνθήκες, πριν περάσουν τέσσερα χρόνια. Με άλλα λόγια μετά την απομάκρυνση από το ταμείο, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται.
Προσωπικά εκτιμώ ότι οι βαθμολογητές έδειξαν ότι διαθέτουν μνήμη 40ετίας, κρίση και αποθέματα υπομονής και ελπίδας.
Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι κι αυτή η εθνική προσπάθεια θα πάει χαμένη είτε από ολιγωρία της συγκυβέρνησης να προχωρήσει στις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις είτε από μια στείρα αντιπολίτευση από τα παλιά.
Συγνώμη, αλλά οι δημοσκοπικές εταιρείες ή μας δουλεύουν ή θέλουν ξεμάτιασμα.