Το Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκ̟αίδευσης του Πανε̟ιστημίου Κρήτης αναγορεύει τον Καθηγητή Ανδρέα Καζαμία, σε Ε̟ίτιμο Διδάκτορα του Τμήματος την Τετάρτη 29 Φεβρουαρίου 2012 και ώρα 19:00, στην αίθουσα του ωδείου Ρεθύμνου (Τζαμί Νερατζέ), στο Ρέθυμνο.
Η αναγόρευση του τιμωμένου θα γίνει α̟ό τον Πρύτανη του Πανε̟ιστημίου Κρήτης Καθηγητή Ευρι̟ίδη Γ. Στεφάνου.
Σύντομο βιογραφικό Ανδρέα Μ. Καζαμία
Ο Ανδρέας Μ. Καζαμίας γεννήθηκε στην Κύπρο. Σπούδασε Ιστορία και Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Bristol της Αγγλίας. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Harvard της Αμερικής με ειδίκευση στην Ιστορία της Εκπαίδευσης και τη Συγκριτική Παιδαγωγική. Για πολλά χρόνια διετέλεσε πανεπιστημιακός καθηγητής και ιστορικο-συγκριτικός ερευνητής στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη. Σήμερα είναι ομότιμος καθηγητής των Επιστημών της Αγωγής στο Πανεπιστήμιο του Wisconsin (ΗΠΑ) και το Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Κατά την πολυετή ακαδημαική του καριέρα υπήρξε κύριος εισηγητής ή οργανωτής διεθνών συνεδρίων στις ΗΠΑ, την Ευρώπη, την Ελλάδα, την Κύπρο, τη Τουρκία, το Μεξικό, την Κίνα και την Σοβιετική Ένωση, διευθυντής επιστημονικών περιοδικών, όπως το COMPARATIVE EDUCATION REVIEW και το HARVARD EDUCATIONAL REVIEW, και άλλων επιστημονικών εκδόσεων, ιδρυτικό μέλος και πρόεδρος επιστημονικών σωματείων, όπως το COMPARATIVE AND INTERNATIONAL EDUCATION SOCIETY της Αμερικής και την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ, και σύμβουλος κυβερνήσεων για εκπαιδευτικά θέματα.
Ο Καθηγητής Ανδρέας Καζαμίας είναι συγγραφέας ή συνσυγγραφέας 24 βιβλίων και μονογραφιών και περισσοτέρων από 50 επιστημονικών άρθρων στη Συγκριτική Παιδαγωγική και την Ιστορία της Εκπαίδευσης στα Αγγλικά και τα Ελληνικά. Μερικά από αυτά μεταφράστηκαν στα Ιταλικά, τα Ισπανικά, τα Γερμανικά και τα Κινέζικα. Μεταξύ αυτών άξια αναφοράς και διεθνούς αναγνώρισης είναι τα εξής: 1. TRADITION AND CHANGE IN EDUCATION: A COMPARATIVE STUDY; 2. POLITICS, SOCIETY AND SECONDARY EDUCATION IN ENGLAND; 3. EDUCATION AND THE QUEST FOR MODERNITY IN TURKEY; 4. EDUCATION AND THE STRUCTURING OF THE EUROPEAN SPACE; 5. INTERNATIONAL HANDBOOK OF COMPARATIVE EDUCATION; 6. ΕΛΛΗΝΙΚΉ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ-ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ ΚΑΙ ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΥ, και 7. ΠΕΡΙ ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΗΣ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗΣ ή ΠΡΟΣ ΕΝΑΝ ΠΡΟΜΗΘΕΙΚΟ ΟΥΜΑΝΙΣΜΟ ΣΤΗ ΝΕΑ ΚΟΣΜΟΠΟΛΗ (Επιμ. Πέλλα Καλογιαννάκη).
Ο Καθ. Καζαμίας έχει διεθνώς αναγνωριστεί ως ένας από τους πρωτοπόρους στη διαμόρφωση και εδραίωση της Συγκριτικής Παιδαγωγικής ως νεωτερικής επιστήμης. Για την προσφορά αυτή, έτυχε πολλών τιμητικών διακρίσεων, όπως :
–HONORARY FELLOW του COMPARATIVE AND INTERNATIONAL EDUCATION SOCIETY, USA.
–HONORARY MEMBER του COMPARATIVE EDUCATION SOCIETY IN EUROPE.
— ΕΠΙΤΙΜΟΣ ΔΙΔΑΚΤΟΡΑΣ του Πανεπιστημίου των Ιωαννίνων.
— ΕΠΙΤΙΜΟΣ ΔΙΔΑΚΤΩΡ ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ (DOCTOR OF LETTERS) του Πανεπιστημίου BRISTOL της Αγγλίας.
— ΑΝΤΕΠΙΣΤΕΛΛΟΝ ΜΕΛΟΣ της Ακαδημίας Αθηνών
— Βραβείο ΑΡΙΣΤΕΙΟΝ ΤΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ από το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτιτισμού της Κυπριακής Δημοκρατίας
Στο διεθνή χώρο της Συγκριτικής Παιδαγωγικής ο Καθ. Δρ. Καζαμίας είναι επίσης γνωστός ως ο Έλληνας Συγκριτολόγος, όχι μόνο λόγω της καταγωγής του, αλλά και για την Ελληνικότητα που διαποτίζει το ερευνητικό και συγγραφικό του έργο και την επιδέξια χρήση αρχαίων ελληνικών μύθων στην ανάλυση σύγχρονων εκπαιδευτικών ζητημάτων και προβλημάτων.
Ο Καθ. Ανδρέας Καζαμίας ήταν Προεδρος της Επιτροπής των Επτά Πανεπιστημιακών/Ακαδημαικών για την Κυπριακή Εκπαιδευτική Μεταρρύθμιση, που συνέταξε την Έκθεση ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΉ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΠΑΙΔΕΙΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΥΡΩΚΥΠΡΙΑΚΉ ΠΟΛΙΤΕΙΑ.
Ανθρωποκεντρική Παιδεία στο Νεόκοσμο της Παγκοσμιοποίησης και της Κοινωνίας της Γνώσης, ή Προς ένα Προμηθεικό Ουμανισμό στη Νέα Κοσμόπολη
Περίληψη της ομιλίας του Καθ. Ανδρέα Μ. Καζαμία
Στο πρώτο μέρος αυτής της ομιλίας θα υποστηρίξουμε τη θέση ότι ο Νεόκοσμος της Παγκοσμιοποίησης και της Κοινωνίας της Γνώσης που ξετυλίγεται μπροστά μας, περικλείει ευκαιρίες αλλά και σοβαρούς κινδύνους. Για να συμμετάσχουν αποτελεσματικά στο διεθνή ανταγωνισμό που επιβάλλουν η Παγκοσμιοποίηση και η Κοινωνία της Γνώσης, στην «αγοραία» καπιταλιστική τους μορφή, τα Έθνη-Κράτη και η Ευρωπαϊκή Ένωση, καλούνται, αναγκάζονται μπορεί να πει κανείς να προσαρμόσουν την εκπαίδευση/ παιδεία στις απαιτήσεις του νέου αυτού κόσμου με μια «αγοραία» και εργαλειακή/ ινστρουμενταλιστική εκπαίδευση και τεχνογνωσία. Τέτοιου είδους εκπαίδευση μπορεί μεν να συμβάλει στην οικονομική ανάπτυξη, σε ένα «πλούσιο βίο» και στο «ζην», περικλείει όμως σοβαρούς κινδύνους, όπως π.χ. : πρώτον, τον κίνδυνο της συρρίκνωσης και την υποβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης προς όφελος της ιδιωτικής, τη συρρίκνωση του δημόσιου χώρου και της Δημοκρατίας, και την ενίσχυση ενός «κτητικού ατομικισμού» και ατομοκεντρικού καταναλωτισμού, και δεύτερον, και ιδιαίτερα σημαντικό για το σκοπό αυτής της ομιλίας, τον κίνδυνο της «θυσίας» της ΠΑΙΔΕΙΑΣ, με την ευρεία έννοια του όρου, και ιδιαίτερα της Ανθρωπιστικής Παιδείας στο βωμό της Εκπαίδευσης και Κατάρτισης, και κατ’ επέκταση τη διάβρωση του εξανθρωπιστικού ρόλου του σχολείου, της γνώσης και κατ’ επέκταση, της δημοκρατικής κοινωνίας. Για να χρησιμοποιήσουμε την περίφημη αλληγορία του Σπηλαίου του Πλάτωνα, ο νεόκοσμος Παγκοσμιοποίησης και της Κοινωνίας της Γνώσης τοποθετεί τον άνθρωπο σε μια «εικονική σπηλιά», όπου είναι αιχμάλωτος/ δέσμιος μιας «εικονικής/φαινομενικής πραγματικότητας», μιας κατάστασης «απαιδευσίας/ μη παιδείας», χωρίς «ανθρωπινότητα (humanitas)», χωρίς καλλιεργημένο «νού» και «ψυχή».
Αν, όπως η Αντιγόνη του Σοφοκλέους εξύμνησε, ο άνθρωπος έχει τη δύναμη να νικήσει τα πάντα, εκτός το θάνατο, ή όπως ο ¨Αμλετ του Σαίξπηρ «τι μεγαλοπρεπές, θεικό και τέλειο πλάσμα είναι ο άνθρωπος», τι θα μπορούσε ο σημερινός homo sapiens να κάνει για να καλλιεργήσει την «ανθρωπινότητα» (για να χρησιμοποιήσουμε τον όρο της διακεκριμένης Ελληνίστριας Martha Nussbaum) στην απανθρωποιημένη Κοινωνία της Γνώσης, τη Μετα-Ανθρώπινη, και κατά τον Άγγλο κοινωνιολόγο Frank Furedi, “Φιλισταική Αυτοκρατορία»; Στο δεύτερο μέρος της ομιλίας , θα υποστηρίξουμε την αναγκαιότητα μιας διαφορετικής Κοινωνίας της Γνώσης από αυτή που προωθείται σήμερα, η οποία προχωρεί πέραν από την εκπαίδευση και την κατάρτιση, μια εκ νέου επινόηση της έννοιας «παιδεία», μια νέο-ουμανιστική παιδεία «πέραν από τη Κοινωνία της Γνώσης», ένα Προμηθεικό Ουμανισμό με κέντρο βάρους τις «ανθρωπιστικές σπουδές» και τις τέχνες.