Γιατί ο κ. Τσίπρας και ο κ. Juncer περπατάνε χέρι- χέρι?’
Αναρωτιέται ο δημοσιογράφος της Guardian, και συνεχίζει αναλύοντας την γλώσσα του σώματος τους, μετά την συνάντηση των δύο στις Βρυξέλες.
Δεν είναι λοιπόν ο κ. Τσίπρας, αλλά ο κ. Juncer, που παίρνει την πρωτοβουλία, κρατώντας τον πρωθυπουργό όπως ο πατέρας το παιδί του.
Ίσως γιατί είναι ο οικοδεσπότης, συνεχίζει ο Βρετανός δημοσιογράφος, ή επειδή θέλει να δείξει ότι έχει το πάνω χέρι.
Σύμφωνα με τον οικονομικό αναλυτή Elliot, της ίδιας εφημερίδας, που συμφωνεί με την επίδειξη ισχύος, ο Juncer ίσως κρατάει το χέρι του Τσίπρα γιατί θέλει να δείξει ότι κάτι θα πάρει ο πρωθυπουργός, αλλά όχι όλα όσα ζήτησε.
Ίσως γιατί φοβάται μη του φύγει, λέω εγώ.
Ίσως, λέω πάλι εγώ, ο Juncer να γνωρίζει πολύ καλά ότι ο Ελληνικός λαός μίλησε με την ψήφο του, ότι έχει επίσης υποφέρει ανεπανόρθωτα εδώ και πέντε χρόνια και συνεπώς, ότι το αγωνιστικό πνεύμα του είναι ξύπνιο και αψηφάει τις φοβέρες.
Ίσως λοιπόν, σαν παιδί ο ίδιος ο Juncer, τραβάει τον Τσίπρα από το χέρι λέγοντας του:
‘Να κάνουμε ότι μαλώνουμε για να το πιστέψουν οι άλλοι?’
Και αυτό γιατί, σύμφωνα με τον Elliot, κανείς δεν θέλει την Ελλάδα έξω από το ευρώ, ούτε ο Juncer, ούτε ο Draghi ούτε η Merkel. Ο αναλυτής της Guardian πιστεύει ότι, παρά την σκληρή στάση του Eurogroup, κάποια διαπραγμάτευση θα πραγματοποιηθεί γιατί, η Ευρώπη δεν διακινδυνεύει την 50ετή διαδικασία ενοποίησης της.
Αναφερόμενος στον Αμερικανό οικονομολόγο κ.Krugman, ο Elliot συμφωνεί ότι η σκληρή στάση της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας απέναντι στις Ελληνικές τράπεζες ήταν στην ουσία ένα από τα ‘διακριτικά τεχνάσματα’ του Draghi. Ήθελε να δείξει στην Merkel το πόσο κοντά είναι στο να χάσει ένα από τα μέλη της η Ευρωζώνη. Η αντίσταση των Τσίπρα και Βαρουφάκη ήταν σωστή για τους Elliot και Krugman, γιατί ενίσχυσε την Ελληνική θέση.
Ταυτόχρονα, ο οικονομικός αναλυτής Pesto, του σατυρικού περιοδικού ‘Private Eye’, συνοψίζει το πρόσφατο και ‘απίστευτα έξυπνο σχέδιο’ της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας που ‘θα σώσει την κατάσταση’:
‘‘Απλό, απλούστατο,’ είπε η Merkel. ‘Πρώτα φτιάχνουμε 1.3 τρισεκατομμύρια πλασματικά ευρώ με τη μαγική μηχανή που ονομάζεται ‘ποσοτική χαλάρωση’. Μετά δίνουμε μια μεγάλη στοίβα από αυτά τα πλασματικά ευρώ στην νέα Ελληνική κυβέρνηση. Μετά εκείνοι μας δίνουν πίσω τα πλασματικά χρήματα και είμαστε Πάτσι. Έλληνες και ευρώ είναι ασφαλείς ξανά, και οι τραπεζίτες κρατάνε τα μπόνους τους. Μόνο που εκείνα δεν είναι πλασματικά.’’
Απλό, απλούστατο…
Σαν προαύλιο δημοτικού σχολείου ακούγεται, και η τύχη ενός ολόκληρου λαού παίζεται σαν παιγνίδι Μονόπολης.
