Στον τόπο αυτό, τον Ιερό Ήρωες κατοικούνε
παραπονιάρικα πουλιά όσοι βρεθούν ακούνε!
Τόπος θυσίας Ιερός είναι η Σαρακίνα !
Γι’ αυτό διαβάτη σαν περνάς, σταμάτα και προσκύνα!
Δεκαοκτώ, εις την γραμμή στήσαν σ’αυτή την άκρη !!
Αξίζει στην θυσία τους, Ευγνωμοσύνης δάκρυ !
Δυό του Ιούνη ήτανε που το σαρανταένα
Αδελιανούς οι Γερμανοί διάλεξαν έναν κι ένα!
Αντίποινα οι Ναζιστές κάνανε στα χωριά μας,
γιατί υπερασπίστηκαν Τιμή και Λευτεριά μας.
Άφησαν χήρες κι ορφανά κι ένα χωριό να κλαίει
και χρόνια με παράπονο, στο κλάμα ντου να πλέει…
Στον τόπο αυτό τον Ιερό με χαμηλό το βλέμμα
Φόρο Τιμής ας δώσουμε, στο Αγιασμένο αίμα!
Τα Κυπαρίσσια υψώνονται, σε θέση Αγιασμένη,
γιατί ‘ταν Εθνομάρτυρες, όλοι οι εκτελεσμένοι.
Τα τέρατα του φασισμού, τα τρόμαξε η θωριά τους !!
κι έβγαλαν συμπεράσματα για την παλλικαριά τους.
Έναν ολόκληρο στρατό, η Κρήτη είχε ξεκάνει
γι’αυτό και ‘στήναν στη γραμμή, λεβέντες μπρος στην κάνη.
Κι ήρθε η σειρά στο Άδελε, λογαριασμό να δώσει :
το Σώμα το Επίλεκτο πως το ‘χαν εξοντώσει;
Πέσαν αλεξιπτωτιστές από την Γερμανία,
όργανα παρανοϊκού στην Κρήτη με μανία.
Μα αποδεκατίστηκαν κι ο Χίτλερ εκδικείται:
«Για κάθε ένα Γερμανό, ΔΕΚΑ να εκτελείτε».
Όλη την ανθρωπότητα ο Χίτλερ εκβιάζει,
με τον στρατό του απειλεί, σκοτώνει και βιάζει.
Μόνο στην Κρήτη του ‘μελε, του Χίτλερ να πονέσει,
συνηθισμένος να χτυπά, ν’ αρπά ότι τ’ αρέσει!!
Μα οι Κρητικοί δεν κάτσανε, με σταυρωμένα χέρια,
τους Γερμανούς πολέμησαν, με γκράδες και μαχαίρια.
Και όσα δεν καταφέρανε Κράτη μεγάλα – άλλα,
μια Κρήτη το κατάφερε, ένα Νησί μια στάλα!!
Σαν τα λιοντάρια ρίχτηκαν, οι Κρητικοί στην μάχη,
κι απορημένοι μείνανε, ακόμη κι οι Συμμάχοι!
Δεν λένε πια για Κρητικούς σαν Ήρωες τολμούνε!
αλλά ότι «οι Ήρωες σαν Κρήτες πολεμούνε»!!
Σύμβολο πάντα Λευτεριάς η Κρήτη μας θα μένει,
παράδειγμα κάθε λαού, σ’ όλη την Οικουμένη!!
Κωστής –Ι. Γ. Καλλέργης – Κ.Ι.Γ.Κ.
