Η Κυβέρνηση επιχειρεί να χειραγωγήσει την ιδιωτική εκπαίδευση αποστερώντας την από εκείνα τα χαρακτηριστικά που την διακρίνουν από τη δημόσια εκπαίδευση: τη δυνατότητα επιλογής εκπαιδευτικού προσωπικού και τη δυνατότητα εκπόνησης πρόσθετων εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων.
Αυτή ήταν η ουσία της ομιλίας του Γιάννη Κεφαλογιάννη στη χθεσινή συζήτηση για την Παιδεία, στην ολομέλεια της Βουλής, λίγο πριν την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς.
«Αντί η Κυβέρνηση να ασχοληθεί με τις τεράστιες ανισότητες που υπάρχουν στη δημόσια εκπαίδευση, τις μεγάλες ελλείψεις σε διδακτικό προσωπικό, αλλά και σε υποδομές, το πρόβλημα της Παιδείας διαγνώστηκε ότι είναι οι ανισότητες στις εργασιακές συνθήκες των ιδιωτικών εκπαιδευτικών με τους αντίστοιχους του δημόσιου» ανέφερε χαρακτηριστικά.
«Τα ιδιωτικά σχολεία δεν είναι μόνο επιχειρήσεις είναι όμως και επιχειρήσεις» επισήμανε ο κ. Κεφαλογιάννης. Το γεγονός ότι οι απολύσεις δεν πρέπει –και σωστά- να είναι αυθαίρετες, δεν συνεπάγεται ότι ο έλεγχός τους πρέπει γίνεται από συνδικαλιστές και το Υπουργείο Παιδείας».
«Θέλετε να ασχοληθείτε πραγματικά με την ιδιωτική εκπαιδευση;» ρώτησε ο Ρεθεμνιώτης Βουλευτής τον κ. Φίλη. «Βοηθήστε τα ιδιωτικά σχολεία να αξιολογούν το προσωπικό τους.
Δώστε τους τη δυνατότητα να εκπονούν τα προγράμματά τους ελεύθερα, με επιπλέον μαθήματα και δράσεις που επιθυμούν, χωρίς γραφειοκρατικούς περιορισμούς. Αυτό είναι εξάλλου και το μεγάλο «συγκριτικό» τους πλεονέκτημα και από αυτή την εμπειρία τους μπορεί να ωφεληθεί πρωτίστως η δημόσια εκπαίδευση.
Αντι να μειώνετε τις ώρες διδασκαλίας και να περιορίζετε τη λειτουργία των ολοήμερων σχολείων δώστε κίνητρα στους γονείς που επιθυμούν να στείλουν τα παιδιά τους σε αυτά. Περισσότεροι εκπαιδευτικοί θα βρουν δουλειά, σχολικές τάξεις θα αποσυμφορηθούν, μαθητές θα έχουν καλύτερη και προσωποποιημένη αντιμετώπιση».
Τέλος, ιδιαίτερη αναφορά έκανε ο κ. Κεφαλογιάννης στην τροπολογία για την επαναφορά των αιωνίων φοιτητών.
«Τι κάνετε; Καταργείτε κάθε όριο φοίτησης και κάθε προϋπόθεση για τη διατήρηση της φοιτητικής ιδιότητας. Επαναφέρετε δε και όσους είχαν διαγραφεί αυτοδικαίως.
Δεν είναι μόνο ότι απαξιώνετε τα δημόσια ΑΕΙ και η λειτουργία τους.
Είναι ότι δημιουργείτε και σοβαρά λειτουργικά προβλήματα και που με τη μη υποχρέωση εγγραφής τα ΑΕΙ δε γνωρίζουν πόσους φοιτητές θα έχουν σε κάθε εξάμηνο και σε κάθε μάθημα.
Πώς θα προγραμματίσουν τα μαθήματά τους, τις αίθουσες, τα εργαστήρια και όλα όσα θα απαιτούσε η σωστή οργάνωση των μαθημάτων τους; Αυτό εξασφάλιζε πρωτίστως η υποχρέωση εγγραφής, που τώρα καταργείτε».