Εγώ δε σου ‘πα στο καλό, ούτε καλό ταξίδι
κι ας είσαι τώρα τ’ ουρανού, το πιο όμορφο στολίδι…
Βαγγέλη σ΄ αδικήσανε και πήραν τη ζωή σου 
και τώρα γίναν ”κολλητοί”, οι άσπονδοι εχθροί σου…
Όταν σε τυραννούσανε, ήτανε όλοι ”άντρες”
μα τώρα ευνούχοι θα γυρνούν, στου κύρη τους τις μάντρες…
Σαν έχει ο ”άντρας” την ψυχή, θα βγει να πει, ”ναι φταίω”
τον χτύπησα, τον σκότωσα, ”μετάνιωσα και κλαίω”…
Όλος ο κόσμος δυνατά, φωνάζει ”τιμωρία”
αθρώπου δε χωράει νους, αυτή την αδικία…
Σαν ‘ποφασίσει ο Θεός, τσ’ ”αρχές” να ξεστραβώσει
και τσ΄ ένοχους στη φυλακή, ισόβια να χώσει…
Συμφοιτητές, πολιτικούς, διευθυντές, δασκάλους
και να γενεί παράδειγμα, για κείνους και για τσ’ άλλους…
Τότε η δική σου η ψυχή, θα βρει την ηρεμία
που κλέψανε τα νιάτα σου και γίνηκες θυσία…
Όπως σου πρέπει στ’ ουρανού, τσι στράτες θα διαβαίνεις
πληγές δε θα ‘χεις να πονούν, και πίκρα δε θα φέρνεις….
Τότε η δική μου η ευχή, θ’ ανέβει στα ουράνια
και θα σου πω πως νοιώσαμε για, σένα υπερηφάνεια…
Και θα σου πω ν΄ αναπαυθείς, στσ’ αιώνιους σου τόπους
και να αγαλλιάσεις τις καρδιές, στους εδικούς σου ανθρώπους…
Καλό παράδεισο Βαγγέλη μας.
ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΒΟΤΖΑΚΗ
Ο Θιος τσ’ αγγέλους πλήθιανε, ακόμα κατά ένα
κοντά του τονε πλούμησε, με τση πρεπειάς στο στέμμα.
Φτερά αγγέλου είχενε, που τα κρυβε στσι πλάτες
και τ’ άνοιξε και πέταξε για τ’ ουρανού τσι στράτες.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΠΑΠΑΔΑΚΗ
