γράφει η Άλκηστις Χαράμη
Φτάσαμε την Ελλάδα πού; Από μια χώρα που διέδωσε τη δημοκρατία, σε μια χώρα που κάποιοι «βοήθησαν» να καταλυθεί; 
Έφτασαν τον ελληνικό λαό πού; Από τα όνειρα και την αξιοπρέπειά του, στον εξευτελισμό της καθημερινής ζωής του;
Πού οδήγησαν οι πολιτικές αυτές; Σ’ ένα εκατομμύριο ανέργους, άσιτους, σε ηλικιωμένους χωρίς φάρμακα και περίθαλψη;
Παραθέτω απ’ τη εκπομπή του ΑΝΤ-1 απόψεις και θέσεις των παρευρισκομένων του κ. Γ. Παπαδάκη, όπως των κ.κ. Χρυσογόνου, Γλέζου, Μητρόπουλου, Καμμένου κ.ά.
Γ. Παπαδάκης: «Έχουμε ένα εκατομμύριο ανέργους, που ζουν με τη βοήθεια και τα συσσίτια των ενοριών» παραθέτοντας και την επιστολή του Αρχιεπισκόπου με τη χαρακτηριστική φράση «Θανατηφόρο δηλητήριο είναι το φάρμακο της «διάσωσής μας»!
Μητρόπουλος: «Ποια χώρα ως χώρα έχει δείξει ανάπτυξη ενώ συντρίβονται οι μισθοί και περιμένουμε μήπως οι Ιταλοί δικαστές μας δικαιώσουν στις γερμανικές αποζημιώσεις;» (186 δις).
Χρυσογόνος: Το σύνταγμα στηρίζει τις συλλογικές συμβάσεις, ενώ η προτεινόμενη νομοθετική πράξη τις καταργεί».
Καμμένος: «Όλες οι δυνάμεις μας πρέπει να ενωθούν ενάντια στη συμμορία που έφτασε εδώ στην Ελλάδα. Το χρέος είναι προϊόν τοκογλυφίας. Θέλουν να πτωχεύσουμε, παραδίδουμε γη, πλούτο και εθνική κυριαρχία».
Γλέζος: «Είναι καιρός να αναζητάμε ηγέτες των λαών και όχι των αγορών! Κάνουν μόνο προσωπική πολιτική για τη θεσούλα τους και όχι για το λαό!»
Και αναρωτιέται ο κάθε ακροατής:
«Τι έκαναν την τελευταία διετία; Πόσες φωνές εισακούστηκαν, πορείες, αντιδράσεις στις πλατείες; Τι άγγιξε την «ευαισθησία» πολλών καλά βολεμένων στα έδρανά τους; Όταν μάλιστα εκείνοι τρώνε, ζεσταίνονται και πληρώνονται πολύ καλά, ενώ τόσοι άνεργοι έφτασαν στην επαιτεία;»
Θέλω να πιστεύω πως το ευοίωνο είναι ότι ο ελληνικός λαός αντέδρασε με ωριμότητα, με αγώνες και ανέπτυξε ακόμα περισσότερο το χάρισμα της φιλοτιμίας και αλληλεγγύης του. Ήταν καιρός να ενωθούν τα χέρια μας και η ψυχή μας, γιατί μας αξίζει η τελική δικαίωση και η αποκατάσταση της αλήθειας!