ποίηση Γιάννης Μποτονάκης
Για πολλούς τα πάθη ζωή, η σταύρωση λυτρωμός, 
η ανάσταση παραμύθι.
Εκεί στη γέφυρα στριμώχνονται ζωές.
Εκεί στη γέφυρα στοιβάζονται ψυχές.
Εκεί ματιές χαρακωμένες.
Σε παρέες τεσσάρων και πέντε.
Ανάλογα με το χρώμα των λέξεων.
Κι ενώ το χρώμα τους είναι διαφορετικό
Το νόημα τους είναι πάντα το ίδιο.
Κι όλα τα βλέμματα γυρνάνε στο φρενάρισμα.
Και αυτές τις στιγμές που κάποιος σε κοιτάζει εξερευνητικά,
πως νιώθεις;
Και περιμένεις ένα νεύμα που θα σου δώσει,
αυτό το δικαίωμα για το σάλτο.
Χωρίς διαπραγμάτευση.
Πουλιά σε περιμένουν στη φωλιά με ανοιχτό το στόμα.
Ποιά διαπραγμάτευση;
Μην πάει έντεκα και είσαι ακόμα εκεί.
Μην πάει δώδεκα και είσαι ακόμα εκεί.
Μη δει η γυναίκα σου πως είσαι ακόμα εκεί.
Εκεί στη γέφυρα είναι άνθρωποι.
