Του Χαράλαμπου Ν. Κοκονά
kokonasb@gmail.com
Η περίπτωση του 47χρονου εκπαιδευτικού και προπονητή καλαθοσφαίρισης στην πόλη μας , είναι η πρώτη στην ιστορία παρόμοιων βδελυρών εγκλημάτων όπου δημοσιοποιήθηκε το ονοματεπώνυμο και η φωτογραφία του δράστη . Είναι γεγονός ότι κανείς μας μέχρι σήμερα δεν κατανοούσε γιατί προστατεύονταν με τέτοιο ζήλο η ταυτότητα παιδεραστών και παιδόφιλων .Απ’ τη μια μεριά , λοιπόν , χαιρετίζω μια σημαντική τροποποίηση στις αρχές των προσωπικών δεδομένων που αναμφίβολα προστατεύει την κοινωνία . Από την άλλη , δεν μπορεί , παρά να σκεφτεί κανείς το διασυρμό δύο (ακόμα) αθώων που στιγματίζεται η ζωή τους για πάντα : των δύο ανήλικων παιδιών του δράστη που δεν φταίνε απολύτως τίποτα. Και που , ίσως , υπήρξαν κι αυτά θύματα κακοποίησης (Σεξουαλικής , σωματικής ή λεκτικής) του παιδεραστή πατέρα.
Θα αποφύγω τις φρικτές ιστορίες που βγήκαν στο φως για την εγκληματική του δράση . Λίγο – πολύ τις γνωρίζουμε όλοι. Θα προσπαθήσω –δεν είναι εύκολο-να τοποθετηθώ νηφάλιος. Θα προσπαθήσω –δεν είναι εύκολο- να αποφύγω την ψυχολογία του όχλου. Θα προσπαθήσω – δεν είναι εύκολο- να καταπιέσω μέσα μου φωνές που μιλάνε για θανατική ποινή (γιατί στα δικά μου κιτάπια τουλάχιστον , η θανατική ποινή θα έπρεπε να υπάρχει για δύο κατηγορίες εγκληματιών :τους παιδεραστές και τους εμπόρους ναρκωτικών ). Θα προσπαθήσω – δεν είναι εύκολο – και θα πάω παρακάτω….
Ξέρουμε, βέβαια , ότι η παιδοφιλία είναι μιας βαριάς μορφής ψυχασθένεια . Ίσως θεραπεύεται, ίσως όχι. Δεν είμαι ειδικός και θα αποφύγω τα άγνωστα ναρκοθετημένα χωράφια. Κι αν βάλω στη ζυγαριά την «πάθηση» του εγκληματία με το έγκλημα αυτό καθαυτό – λυπάμαι, αλλά όποια κατανόηση με εγκαταλείπει….. Αφού , λοιπόν , δεν είμαι ούτε δικαστής , ούτε ψυχίατρος , θα μιλήσω εδώ με τη μόνο γλώσσα που γνωρίζω : τη γλώσσα του γονιού .
Πού , όπως όλοι μας , μεγαλώσαμε και μεγαλώνουμε παιδιά με τον τρόμο των «δράκων» που θα συναντήσουν στο διάβα τους . Που κάναμε ότι μπορούσαμε να τα ενημερώσουμε (μια που το σχολείο περί άλλα τυρβάζει…) να τα προετοιμάσουμε για τα χειρότερα , να τα οπλίσουμε απέναντι στους κινδύνους που καραδοκούν. «Μη μιλάς σε αγνώστους! μην πλησιάζεις αγνώστους ! μην μπαίνεις σε ξένα αυτοκίνητα !..αν κάποιος σου πει ότι ξέρει τη μαμά και τον μπαμπά , φύγε τρέχοντας! .αν κάποιος σε πλησιάσει πολύ , βάλε τις φωνές και τρέχα !…ότι περίεργο σου συμβεί πας το μου αμέσως..»
Όμως , πόσο μπορείς να προστατεύσεις τελικά το παιδί σου? Πόσο , όταν στα ελληνικά σχολεία υπάρχουν δάσκαλοι , καθηγητές , γυμναστές , προπονητές , που ασελγούν πάνω σε ανήλικα? Όταν στέλνεις το παιδί σου κατασκήνωση κι ο χαμογελαστός υπεύθυνος είναι παιδεραστής? Όταν , πριν λίγο καιρό , συλλάβανε παιδίατρο που βίαζε παιδάκια? Τι μπορείς να κάνεις εσύ? Από πού να τα προφυλάξεις ? πόσους τρόπους έχεις? Μόνο έναν : Αν καταφέρεις να πείσεις το παιδί σου να σου μιλάει για τα πάντα ! ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΝΤΑ με γράμματα κεφαλαία .Να μη σε φοβάται , να μπορεί να μοιραστεί μαζί σου τα πάντα !! ΤΑ ΠΑΝΤΑ και πάντα . Είναι πολλοί εκείνοι που αναρωτιούνται γιατί τα παιδιά σιωπούν όταν πέφτουν θύματα κακοποίησης . Γιατί με τη σιωπή τους…. «προφυλάσσουν» το δράστη . Για να καταλάβουμε την ψυχολογία τους , πρέπει εμείς οι γονείς να ξαναγίνουμε παιδιά – πρέπει να συνειδητοποιήσουμε το φόβο που κρατάει το στόμα τους κλειστό . Να αποκωδικοποιήσουμε την ενοχή που αισθάνονται όταν κάποιος ασελγεί επάνω τους .
Φταίνε τα ίδια – έτσι πιστεύουν- κάτι έκαναν και το προκάλεσαν – έτσι νομίζουνε- είναι δικό τους λάθος , δική τους και η τιμωρία…. η φριχτή τιμωρία….
Η σύλληψη ενός , δεν σημαίνει τίποτα. Αυτή τη στιγμή , εκατοντάδες (χιλιάδες) άλλοι καλύπτονται από το μανδύα του καθωσπρεπισμού και συνεχίζουν το βδελυρό τους έργο. Πρέπει κάτι να κάνουμε . Τώρα!! Σήμερα!! Να δώσουμε φωνή στα τρομαγμένα παιδιά . Τώρα!!! Σήμερα να καταλάβουν ότι είμαστε εδώ για εκείνα. Ότι είμαστε παρόντες στη ζωή τους. Όχι για να τα κρίνουμε , για να τα στηρίξουμε. Για να προλάβουμε . Για να δράσουμε και να αντιδράσουμε .Τώρα!! Σήμερα!! Τα παιδιά μας πρέπει να καταλάβουν ότι μπορούν να μιλάνε για τα πάντα και ότι πάνω απ’ όλα είμαστε κοντά τους . Πάντα και ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ…..