Του Βάιου Ντάφου
Η αντίστροφη μέτρηση έχει αρχίσει. Εκλογές 2012. Δεν συνηθίζω να γράφω κείμενα και άρθρα με πολιτικό , νόημα και περιεχόμενο. Πάντα πίστευα πως δεν μπορούν όλοι να γράφουν για όλα, χρειάζονται γνώσεις και εξειδίκευση. Οπότε μην περιμένετε ένα συνηθισμένο πολιτικό άρθρο, δεν θα συμβεί .
Διανύουμε την τελευταία καυτή, προεκλογική εβδομάδα που σηματοδοτεί πολλές αλλαγές, ανακατατάξεις και κάνει το νευρικό σύστημα πολιτών και πολίτικων να παίζει τρίλιζα. Παρατηρώ διαφημιστικά προεκλογικά σποτάκια – δεν λέω, νιώθω ο νεοέλληνας το πολιτικό μου φρόνημα να τείνει σε ανάταση – , περιορισμένες μα λαμπερές εμφανίσεις πολιτικών σε κάμπους, θάλασσες και ραχούλες και το πιο σπουδαίο να βλέπω την χώρα μου να μεταμορφώνεται μέσα σε μια εβδομάδα, σε παράρτημα του Λας Βέγκας. Υποσχέσεις πολλές: Μισθοί στα ύψη, τέρμα η ανεργία, το κυκλοφορικό, η ρύπανση, ναι στην ανάπτυξη του πολιτισμού για περάστε για περάστε, ψηφήστε και θαυμάστε. Εδώ το κόμμα το καλό, το κόμμα το ανθρώπινο. Για περάστε, για περάστε.
Και σκέπτομαι εγώ, ο απλός, ταπεινός χωρίς πολιτική τριβή νεοέλληνας, γιατί να εμπιστευτώ ανθρώπους, κόμματα και παρατάξεις όταν σχεδόν όλοι, το διάστημα που ήταν στην εξουσία, τα έφαγαν χοντρά, με αποτέλεσμα να έχει φτάσει η χώρα μου, η χώρα που με ανάθρεψε στην χρεοκοπία; Η μετανάστευση πλέον στην Ουγκάντα μοιάζει με διακοπές στις εξωτικές Μαλδιβες μπροστά σε αυτό που ζούμε .
Δεν είμαι πολιτικός, δεν βλέπω κάθε μέρα ειδήσεις, ούτε ξέρω τα αποτελέσματα των έξιτ πολ. Ξέρω μόνο πως είμαι ένας Έλληνας που αγαπά την χώρα του. Δεν πετά σκουπίδια σε θάλασσες, πληρώνει φόρους, ζορίζετε οικονομικά για την επιβίωση του, δεν έχει κλέψει ποτέ λεφτά από το κράτος – παρά μόνο μια φορά από το μισοάδειο, πλέον, πορτοφόλι του πατέρα του για να αγοράσει τον κόκκινο power ranger- , σπουδάζει και πλέον δεν ξέρει τη να ψηφίσει. Ξέρω πως πλέον έχει κουραστεί και από τον ίδιο του τον εαυτό, του ρίχνει ευθύνες. Στις μειωμένες αντοχές του, στις τεράστιες ανοχές του. Εκεί έκανε λάθος. Υπάρχει κανένα κόμμα που θα τον κάνει να κερδίσει πίσω την χαμένη εμπιστοσύνη, που θα του δείξει πως η πληγή μπορεί να κλείσει ; Ακόμη αναρωτιέται για το τη θα συμβεί στης 6 Μαΐου, τη θα γίνει τότε. Για εκείνον, για σένα, για μένα, για όλους μας. Τικ τακ, τικ τακ…