Λίγες λέξεις…
λίγα λουλούδια…
ένα κεράκι μνήμης και προσευχής…
Ένα τραγούδι…
ένα δάκρυ…
μια φωτογραφία τους…
Ένα μικρό σημαιάκι με τη γαλανόλευκη…
Ένα κλαδάκι ελιάς…
ένα χαμόγελο μικρού παιδιού…
Μια αναφορά στα ονόματα τους ,
έστω, το φως της σιωπής μας,
δείγμα της γενιάς μας ότι δεν τους ξεχάσαμε…
Ναι, δε θα τους ξεχάσουμε ποτέ…
Με της καρδιάς μας την ευγνωμοσύνη
όσα χρόνια κι αν περάσουν…
Ναι, δε θα ξεχάσουμε τους Έλληνες ,
τους Έλληνες που με οδηγό την πίστη,
έδωσαν τη ζωή τους για την ελευθερία της πατρίδας.
