Πόνος… αγωνία…. προσμονή… κι ελπίδα…
εκεί στου κρεβατιού τη συντροφιά,
στα πρόσωπα τα σκυθρωπά, τα πονεμένα…
Ολόγυρα…. παντού… πόνος θεριεύει…
αναζητά κι αυτός τη θαλπωρή του,
στου πονεμένου την ψυχή, στο σώμα.
Κοίτα τα αποτυπώματά του…
σε κάθε έρημο σκαλί…
ζωγραφισμένα ανεξίτηλα με δάκρυ …
Κάθε γωνιά…κάθε κομμάτι της ψυχής…
πόνος γιομάτος… στις πόρτες τις κλειστές…
στα κατακόκκινα τα μάτια…
Ναι, σ’ ακούω να ζητάς…θερμά παρακαλάς…
του πόνου τον αγκάλιασμα να φύγει,
να ξαναβρεί το σώμα γιατρειά, να ζήσει.
Κι εγώ προστρέχω ταπεινά,εκεί στην εκκλησιά,
και προσκυνώ το κόνισμα του ‘Αι Λουκά,
τον πόνο από τα στήθη σου να σβήσει.
Εν Νοσοκομείω Ρεθύμνου…
πολλοί διάδρομοι…
πόνος…αγάπη πολύ…ελπίδα!
Ένα μεγάλο ευχαριστώ!
ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Στους γιατρούς και το προσωπικό του Νοσοκομείου Ρεθύμνου, που αγωνίζονται διακονούντες τον συνάνθρωπό τους.