Κατά γενική ομολογία η κίνηση στην αγορά έχει μειωθεί δραματικά. Ένα ιδιαίτερο εμπόρευμα, ωστόσο, αποτελούσε και αποτελεί το παιχνίδι, ένα αντικείμενο που πάντα προσφέρει χαρά στα μικρά παιδιά και οι γονείς δύσκολα τους το στερούν. Απευθυνθήκαμε λοιπόν στα μόλις τέσσερα καταστήματα παιχνιδιών που έχουν μείνει στην πόλη μας (τρία εντός του Ρεθύμνου και ένα στον κόμβο Ατσιποπούλου), για να δούμε πως κινείται το παιχνίδι μέσα στη γενικότερη πτώση της αγοράς και τι είναι αυτό που το κρατάει ακόμη ζωντανό.
Ακολουθούν οι δηλώσεις των καταστηματαρχών:
Δημήτρης Γιαννούλης – Πεταλάδικα
Ξεκινήσαμε από το κατάστημα του κ. Δημήτρη Γιαννούλη, λίγο πιο κάτω από τη Μεγάλη Πόρτα, ο οποίος ανέφερε στο «Ρ»:
«Ό, τι συμβαίνει γενικότερα στην αγορά συμβαίνει και σ’ εμάς. Εμείς βέβαια είμαστε και ένας ‘‘είδος’’, στο οποίο δεν μπορείς να χαλάσεις χατίρι, οπότε αυτό μας κρατάει ακόμα στην αγορά. Υπάρχει κίνηση, αλλά ‘‘δύσκολη’’. Υπάρχουν περιπτώσεις που σου κάνουν παζάρι στα 2 ευρώ και άλλες που αγοράζουν και πραγματικά αφήνουν αρκετά λεφτά. Το μείον είναι ότι περιμέναμε κι εμείς τους τουρίστες, όπως κι όλη η αγορά, αλλά δεν είναι όπως τα περιμέναμε τα πράγματα. Περίπου 20% υπολογίζω ότι είναι η μείωση της κίνησης σε σχέση με άλλες χρονιές. Βέβαια για την όλη κατάσταση που βιώνουμε είμαστε ακόμα καλά, αλλά όπως και να το κάνεις έχουμε ζημιά.
Όπως έλεγε κι ο πατέρας μου, που είναι παλαιότερος και 30 χρόνια και κάτι ασχολείται με το είδος, έχουμε τις λεγόμενες ‘‘αναλαμπές’’ ή ‘‘αρπαχτές’’ της αγοράς, δηλαδή Χριστούγεννα, Πάσχα, Απόκριες, αλλά και το καλοκαίρι. Εμείς έχουμε τη ‘‘νεκρή’’ περίοδο και την περίοδο της δουλειάς. Τώρα η δουλειά είναι πεσμένη και στις τέσσερις περιόδους σε σχέση με παλαιότερα.
Θυμόμουνα τον πατέρα μου που μου έλεγε το εξής: ‘‘Κάθε πέρσι και καλύτερα!’’. Πλέον οι πελάτες έχουν γίνει πολύ απαιτητικοί. Λόγω αυτών που ακούν στις τηλεοράσεις, μέχρι και κλέφτες μας έχουν πει. Μην ξεχνάμε ότι έχουμε και τον ανταγωνισμό από τα μεγάλα καταστήματα κι όταν έρθει κάποιος από μια μεγάλη πόλη θα σε συγκρίνει με ένα μεγάλο κατάστημα.
Το σημείο που βρισκόμαστε είναι πολύ καλό κι έχει πολύ κόσμο τώρα το Ρέθυμνο, που είναι πάρα πολύ θετικό, αλλά το πρόβλημα είναι ότι δεν μπαίνουν στα μαγαζιά».
Ελένη Σταυριδάκη – Εθνικής Αντιστάσεως
Στη συνέχεια, από το κατάστημα της κας Ελένης Σταυριδάκη στο τέλος της Εθνικής Αντιστάσεως μας ανέφεραν τα εξής:
«Και λόγω θέσεως του μαγαζιού υπάρχει κίνηση τώρα το καλοκαίρι, η οποία θα παίξει καθοριστικό ρόλο για το πώς θα εξελιχθεί η χρονιά, και ιδιαίτερα το χειμώνα, καθώς είναι περιορισμένη η δυνατότητα των καταναλωτών λόγω της γνωστής περιπέτειας που περνάει η χώρα. Τα παιχνίδια αποτελούν πια ένα είδος πολυτελείας.
Συντηρούμαστε σε ένα μέρος από τον ξένο κόσμο που επισκέπτεται την πόλη μας, ενώ το άλλο μέρος είναι ο ντόπιος καταναλωτής. Είμαστε 35 χρόνια στην αγορά, οπότε έχουμε μια πελατεία, έναν ‘‘πυρήνα’’, αν μπορούμε να τον πούμε έτσι, που μας προτιμά και μέχρι τώρα έχουμε καταφέρει να επιβιώσουμε. Τα πράγματα χειροτερεύουν γενικότερα για το εμπόριο και ειδικά για το είδος μας. Και οι ξένοι έχουν περιορισμένες δυνατότητες. Το χατίρι, που προείπε κι ο συνάδελφος είναι που μας συντηρεί και μας κρατάει.
Τα πράγματα θα χειροτερέψουν, γιατί μία χώρα που δεν παράγει και βασίζεται μόνο στο εμπόριο και στις εισαγωγές μέχρι πότε θα αντέξει;
Το δικό μας κατάστημα ανήκει σε ένα μπλογκ 20 καταστημάτων με την επωνυμία ‘‘ΚΥΚΛΟΣ’’. Είναι ένας συνεταιρισμός που κάνει εισαγωγές από τη Γερμανία κυρίως και ενταγμένος σε ένα γερμανικό συνεταιρισμό. Αυτός είναι ένας σημαντικός παράγοντας, γιατί η εξειδίκευση και η ποιότητα είναι που μπορεί να σε κρατήσει».
Νίκος Γαβαλάς – Πλατεία Αγνώστου Στρατιώτη
Το τρίτο παιχνιδάδικο -όπως έχουμε μάθει να τα λέμε από μικροί-, που βρίσκεται εντός της πόλης μας, είναι του κ. Νίκου Γαβαλά στην πλατεία του Αγνώστου Στρατιώτη, ο οποίος επίσης μίλησε στο «Ρ»:
«Η κίνηση είναι μειωμένη. Ό, τι δουλειά έχουμε είναι από τους τουρίστες, οπότε καταλαβαίνετε ότι έχουμε ένα άγχος για το χειμώνα. Το πρόβλημα δεν είναι σημερινό, αλλά η κίνηση μειώνεται αρκετά, όσον αφορά το ντόπιο κομμάτι του πληθυσμού, του οποίου μειώνεται η αγοραστική δυνατότητα. Τώρα σκεφτόμαστε διάφορα, για παράδειγμα, που σταματούν το ταμείο ανεργίας από ένα μέρος του πληθυσμού.
Η κίνηση είναι πολύ πεσμένη για αυτό κλείνουν και μαγαζιά γενικά, όχι μόνο τα παιχνιδάδικα. Έχει πέσει το μπάτζετ του κόσμου, εκεί που θα κατανάλωναν 50 ευρώ σε μια άλλη περίοδο καλύτερη, τώρα ξοδεύουν 20. Ο κόσμος προσπαθεί να μειώσει τα χρήματα που θα ξοδέψει.
Υπάρχει δουλειά κατά τις εορταστικές περιόδους, αλλά σχετικά πεσμένη σε σχέση με παλιότερα χρόνια. Παλιότερα ο κόσμος έπαιρνε το κάτι παραπάνω, τώρα παίρνει μόνο ό, τι χρειάζεται, κι αυτό πολλές φορές όχι.
Ναι, το χατίρι μας κρατάει, αλλά όσο και να θέλει ο γονιός να ικανοποιήσει τα παιδιά του, δεν μπορεί, γιατί του έχει μειωθεί η αγοραστική δυνατότητα».
Γιώργος Μαραγκουδάκης – Κόμβος Ατσιποπούλου
Τέλος από το κατάστημα του κ. Γιώργου Μαραγκουδάκη στον κόμβο Ατσιποπούλου, το οποίο δεν εμπορεύεται αμιγώς παιχνίδια, ανέφεραν στο «Ρ»:
«Λοιπόν, αρχικά έχετε υπόψη πως εμείς δεν έχουμε μόνο παιχνίδια, οπότε δεν περιμένουμε να επιβιώσει το μαγαζί μας από αυτά, σε αντίθεση με τα υπόλοιπα που τα μόνα τους έσοδα είναι από τα παιχνίδια. Το παιχνίδι κινείται πολύ όλο το χρόνο, με αποκορύφωμα τα Χριστούγεννα και έπειτα το Πάσχα. Τότε φεύγει το οτιδήποτε, φτηνό, ακριβό, επώνυμο, ανώνυμο, τα πάντα! Το καλοκαίρι δεν κινείται τόσο πολύ, αλλά αυτό που προσφέρει είναι αρκετό για την εποχή. Οι διαφημίσεις είναι λιγότερες, οπότε τα παιδιά δε ζητάνε ακριβά παιχνίδια. Γενικά όμως, και να ζητάνε, οι γονείς επιλέγουν ό, τι πιο οικονομικό έστω για την ικανοποίησή τους, καθώς τα παιδιά τους δεν ασχολούνται και πολύ με τα παιχνίδια τους, τα σπάνε ή τα βαριούνται γρήγορα, όπως υποστηρίζουν οι ίδιοι.
Στις μέρες ονομαστικών εορτών κινείται πολύ το παιχνίδι, επίσης. Τότε φεύγουν και τα πιο ακριβά παιχνίδια. Παρασκευές, Σάββατα, επίσης έχει παραπάνω κίνηση, λόγω πάρτι γενεθλίων, καθώς και για την εξασφάλιση ενός ήρεμου σαββατοκύριακου (γέλια).
Τέλος, ευτυχώς έχει πολλούς Ρώσους η πόλη μας, οι οποίοι αγοράζουν χωρίς κανέναν ενδοιασμό επώνυμα, ακριβά κατά κύριο λόγο, παιχνίδια. Με λίγα λόγια έχει ισορροπία το παιχνίδι, κινείται αρκετά και δεν έχουμε κανένα παράπονο».
Αυτές ήταν οι θέσεις των καταστηματαρχών. Συμπερασματικά, η ικανοποίηση των λιλιπούτειων φίλων κυρίως «κρατάει» τα μαγαζιά στην αγορά, η τουριστική κίνηση τώρα και οι εορταστικές περίοδοι, όταν και παρατηρείται φυσιολογική αύξηση της κίνησης. Το ερώτημα είναι όμως, έχει μέλλον το παιχνίδι όσο βαθαίνει η κρίση; Διότι η ανάγκη ικανοποίησης των παιδιών χωρίς χρήματα στο μέλλον, πως θα μπορεί να εκπληρωθεί; Ας ελπίσουμε ότι δε φτάσει το πράγμα σε τέτοιο σημείο…
ΝΙΚΟΣ ΠΟΛΙΟΥΔΑΚΗΣ